Thursday, 9 January 2014

သိပ္ပါေလာ့ ... အုိ, မရဏ

သိပ္ပါေလာ့ ... အုိ, မရဏ

သခၤါရတရား တနည္းအားျဖင့္ ေသျခင္းတရားနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ ျမန္မာကဗ်ာေတြထဲမွာ “သူတည္းတေယာက္၊ ေကာင္းဖုိ႕ေရာက္မူ …” အစခ်ီထားတဲ့ အနႏၱသူရိယအမတ္ႀကီး ကြပ္မ်က္ခံရကာနီး ေရးစပ္ခဲ့တယ္လို႕ ဆုိၾကတဲ့ သံေဝဂလကၤာေလးကို တျခား ဘယ္ကဗ်ာမွ မီမယ္ မထင္ပါဘူး … ဒီလုိပဲ “သူတည္းတေယာက္” ကို မမီေစကာမူ ျဖစ္ရပ္္ျခင္းခပ္ဆင္ဆင္နဲ႕ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေကာင္းတဲ့ အဂၤလိပ္ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ ေတြ႕တာနဲ႕ ဘာသာျပန္ၾကည့္မိပါတယ္ …

ဒီကဗ်ာေလးက ပန္းမ္ဘရြတ္ခ္ၿမိဳ႕စား နဲ႕ အဂၤလန္မိဘုရားႀကီး ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အန္း(န္)ဘုိလင္း ကြပ္မ်က္မခံရမီ နာမည္ေက်ာ္ လန္ဒန္ေမွ်ာ္စင္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ အက်ဥ္းခ်ခံေနရတုန္း ေရးဖဲြ႕ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာလုိ႕ ဆုိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့လည္း သူ႕ရဲ႕ ေမာင္ေလး ေရာ့ခ္ဖို႕ဒ္ၿမိဳ႕စား ေဂ်ာ့ခ်္ဘုိလင္း (George Boleyn, Viscount Rockford) ေရးခဲ့တာလုိ႕ ေျပာၾကပါတယ္ … ဒါေပမဲ့ အန္း(န္)ဘုိလင္း ေရးခဲ့တယ္လို႕ အမ်ားက ပိုၿပီးလက္ခံထားၾကပါတယ္။

အန္း(န္)ဘုိလင္းဟာ တကယ္ေတာ့ ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္ဘူးလုိ႕ပဲ ေျပာရမွာပါ။ သူကိုယ္တုိင္ အဂၤလန္ မိဘုရားႀကီး ျဖစ္ခဲ့သလို သူ႕သမီးေတာ္ေလးဟာ သူကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ပိုင္း “အပ်ိဳစင္ဘုရင္မ” လုိ႕ လူသိမ်ားတဲ့ အဂၤလန္ျပည့္ရွင္ ပထမ အယ္လီဇဘက္ ဘုရင္မႀကီး ျဖစ္လာခဲ့တာေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒီ့ထက္ပိုအေရးႀကီးတဲ့ အေၾကာင္းတခုကေတာ့ ခရစ္ယာန္သာသနာ သမုိင္းမွာ အလြန္အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑တခုမွာ ပါခဲ့သူမုိ႕ပါ။ သူ႕ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး The English Reformation လုိ႕ ေခၚတဲ့ အထင္ကရ ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းခဲြႀကီး တခုျဖစ္တဲ့ အဂၤလိကန္ဂိုဏ္းခဲြႀကီးဟာ ပင္မ ႐ိုမန္ကက္သလစ္ဂိုဏ္းေတာ္ႀကီးကေန ခဲြထြက္ေပၚေပါက္ခဲ့ရတဲ့အထိေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိရင္ေတာ့ သူ႕ကို တရားဝင္လက္ထပ္ၿပီး မိဘုရားအရာ ေျမႇာက္ခ်င္တဲ့ အတြက္ အဂၤလန္ျပည့္ရွင္ အ႒မေျမာက္ ဟင္နရီ ဘုရင္မင္းျမတ္ဟာ လက္ရွိမိဘုရား ကက္သရင္းကို ကြာရွင္းဖုိ႕ ႀကိဳးစားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေခတ္ကာလ က ခရစ္ယာန္ သာသနာပိုင္ ျဖစ္တဲ့ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး သတၱမေျမာက္ ကလီမင့္က ဒါကို လက္မခံပါဘူး။ ဒါဟာ ႐ိုမန္ ကက္သလစ္ ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ အာဏာ အဂၤလန္မွာ ၿပိဳကဲြပ်က္စီးျခင္းရဲ႕ အစပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဟင္နရီ (၈) က အေၾကာင္းရွာတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ငါ ရွင္ဘုရင္ ဘယ္ႏွစ္ပတ္ ပတ္ပတ္ ဆုိသလိုေပါ့ … သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္ပဲဟာ … သူလိုခ်င္တဲ့ မိန္းမ သူယူတာ ဘယ္သူက ဘာေျပာရဲမွာလဲေလ … တရားဝင္ ယူလုိ႕ မရလည္း တရားမဝင္ ယူထားတဲ့ ေမာင္းမမိႆံေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာပါပဲ … အန္း(န္)ရဲ႕ ညီမ ေမရီ ကိုယ္တိုင္ကကို ဟင္နရီဘုရင္ရဲ႕ ေမာင္းမမိႆံေပပဲဟာ။ အဲဒီေခတ္က ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးေတြ ဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္ေတြထက္ေတာင္ ပိုၿပီး တန္ခိုးအာဏာ ႀကီးမားျပင္းထန္လို႕ ႏုိင္ငံေတြက ႏွစ္စဥ္ အခြန္ဘ႑ာေတာ္ေတြ ဆက္သေနရတာကို ရပ္ပစ္ခ်င္လုိ႕ အေၾကာင္းရွာၿပီး ဟင္နရီ ေရႊ႕လုိက္တဲ့ အကြက္လည္း ျဖစ္ေကာင္းပါရဲ႕။

ဒါနဲ႕ပဲ ၁၅၃၃-ခုႏွစ္၊ ဇႏၷဝါရီလ ၂၅-ရက္ေန႕မွာ အန္း(န္)နဲ႕ ဟင္နရီ လက္ထပ္ၿပီး ဟင္နရီနဲ႕ မိဘုရားေဟာင္း ကက္သရင္း တုိ႕ရဲ႕ လက္ထပ္မႈကို ၁၅၃၃-ခုႏွစ္၊ ေမလ ၂၃-ရက္ေန႕မွာ တရားမဝင္ေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ ငါးရက္ အၾကာမွာေတာ့ အန္း(န္) နဲ႕ ဟင္နရီတုိ႕ရဲ႕ ထိမ္းျမားမဂၤလာကို တရားဝင္ေၾကာင္း ေၾကညာလုိက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ မၾကာခင္မွာ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးက အဂၤလန္ေက်ာင္းေတာ္ကို ႐ိုမန္ကက္သလစ္ေက်ာင္းေတာ္ကေန ထုတ္ပယ္ပစ္လိုက္တဲ့ အတြက္ အဂၤလန္ေက်ာင္းေတာ္ကို ဘုရင္က သူ႕ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္ကို ပို႕ၿပီး အဂၤလိကန္ အသင္းေတာ္ရဲ႕ အႀကီးအမွဴးအျဖစ္ သူ႕ကိုယ္သူ ခန္႕အပ္လုိက္ပါတယ္။ ကြာရွင္းျခင္း၊ ထိမ္းျမားျခင္းမ်ားဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးဓေလ့ထံုးတမ္းအရ ဘာသာေရးအႀကီးအကဲရဲ႕ သေဘာတူခြင့္ျပဳမႈရရွိမွ တရားဝင္တာေၾကာင့္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး သေဘာမတူတဲ့အတြက္ ဘုရင္က သူ႕ကိုယ္သူ ဘာသာေရးအႀကီးအကဲ ခန္႕ၿပီး သူ႕ထိမ္းျမားျခင္းကို တရားဝင္တယ္လို႕ သူ႕ဟာသူ ဆံုးျဖတ္ေပး လုိက္တာပါပဲ။ ပိုင္တယ္ေနာ္ ...

ဒါေပမဲ့ မၾကာခင္မွာပဲ အန္း(န္)ရဲ႕ ဇာတာညိႇဳးမွိန္ၿပီး ဟင္နရီက အျပစ္ရွာပါေတာ့တယ္။ အဓိက အခ်က္ကေတာ့ ထီးညႊန္႕နန္းလ်ာအျဖစ္ သားေတာ္ေလး မေမြးဖြားေပးႏုိင္ဘဲ သမီးေတာ္သာ ေမြးဖြားေပးႏုိင္တာရယ္၊ သားေတာ္ေလးကို ေဆာင္ထားတဲ့ ကုိယ္ဝန္က ကံအေၾကာင္းမလွဘဲ ပ်က္က်သြားရရွာတာရယ္က အန္း(န္)ကို အရာက က်ေစခဲ့တယ္ လို႕ ဆုိရမွာျဖစ္ေပမဲ့ ဟင္နရီက ေနာက္ထပ္ အခ်စ္သစ္ေတြ႕ေနတဲ့အခ်က္ကလည္း အေတာ္ေလး အေရးပါမယ့္ အခ်က္ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ၁၅၃၆-ခု၊ ေမလ ၂-ရက္ေန႕မွာ အန္း(န္)ကို ႏုိင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္ဖ်က္မႈနဲ႕ အရာခ်ဖမ္းဆီးၿပီး လန္ဒန္ေမွ်ာ္စင္မွာ အက်ဥ္းခ်ထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ အန္း(န္)ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္ဖ်က္မႈ၊ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈ၊ ေသြးရင္းလိင္ဆက္ဆံမႈ စတဲ့ စဲြခ်က္ေတြနဲ႕ အျပစ္ရွိတယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ေသဒဏ္စီရင္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ သူ႕ကို စစ္ေဆးတရားစီရင္တဲ့ဂ်ဴရီအဖဲြ႕ဝင္ေတြထဲမွာ သူ႕ဦးရီးေတာ္အရင္းျဖစ္သူ ေသာမတ္စ္ ဟိုးဝဒ္နဲ႕ သူ႕ခ်စ္သူေဟာင္း ဟင္နရီပါစီ တုိ႕ပါ ပါဝင္ေနတာကေတာ့ ကံၾကမၼာရဲ႕ ေလွာင္ေျပာင္မႈေလလားလုိ႕ ထင္စရာပါပဲ။

ဒါေပမဲ့ ဟင္နရီဟာ အန္း(န္)အေပၚမွာ ေနာက္ဆံုးက႐ုဏာကို ျပခဲ့ေလသလား၊ အျပစ္မဲ့သူကို အေၾကာင္းရွာၿပီး ရက္ရက္စက္စက္ သုတ္သင္ပစ္ရတာကိုပဲ လိပ္ျပာမသန္႕ျဖစ္ေလေရာ့သလားေတာ့ မဆုိႏုိင္ပါဘူး … ေသဒဏ္ကို မီးရႈိ႕သတ္မဲ့အစား ေခါင္းျဖတ္သတ္ေစလို႕ ေျပာင္းလဲသတ္မွတ္ေပးခဲ့တာပါပဲ။ ေသရတာျခင္းအတူတူေပမဲ့ မီးရိႈ႕အသတ္ ခံရသလုိေတာ့ မခ်ိမဆန္႕ မခံစားရဘဲ အလြယ္တကူ အသက္ထြက္သြားေစေအာင္ေတာ့ လုပ္ေပးခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။

ေမလ ၁၉-ရက္၊ ေသာၾကာေန႕ဟာ အန္း(န္္)ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေန႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကို ပံုမွန္ လူသတ္စင္ေပၚမွာ မသတ္ဘဲ လန္ဒန္တာဝါ အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးရဲ႕ ဝင္းထဲက ခုလက္ရွိ ဝါတာလူးစစ္တန္းလ်ားရဲ႕ ေရွ႕မွာ ရွိေနတဲ့ ေမွ်ာ္စင္ျဖဴရဲ႕ ေျမာက္ဖက္မွာ ျငမ္းဆင္ထားတဲ့ လူသတ္စင္ေပၚမွာ အန္း(န္)ရဲ႕ ဘဝဟာ နိဂံုးကမၸတ္ အဆံုးသတ္ သြားခဲ့ရပါတယ္။ သူ ကြပ္မ်က္ခံရတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ သံုးဆယ္ဝန္းက်င္သာ ရွိပါေသးတယ္။

နန္းက်အိမ္နိမ့္စံ အန္း(န္) မိဘုရားႀကီးဟာ အတြင္းခံကိုယ္က်ပ္အနီေရာင္ေပၚမွာ အကြက္ေဖာ္ပန္းထိုးထားတဲ့ မီးခိုးရင့္ရင့္ဝတ္႐ံုဂါဝန္ရွည္ပြပြႀကီးကို ဆင္ျမန္းၿပီး အဲမင္းန္ သားေမြးျခံဳထည္ေလးကို လႊမ္းျခံဳရင္း အပ်ိဳေတာ္ႏွစ္ေယာက္ ျခံရံၿပီး မိဘုရားနန္းေဆာင္ကေန လူသတ္ျငမ္းစင္ ကို ေနာက္ဆံုးေျခလွမ္းမ်ားနဲ႕ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ့ပါတယ္။ ရဲရင့္တည္ၾကည္စြာနဲ႕ မၾကာခင္မွာ ေသရေတာ့မယ့္သူ မဟုတ္သလိုဘဲ ျငမ္းစင္ေပၚကို တက္လွမ္းသြားၿပီး လူေတြကို မိန္႕ခြန္းတုိေလး ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။
“ခရစ္ယာန္သူေတာ္ေကာင္းတုိ႕ … ဒီေနရာကို တရားဥပေဒအရ ေသျခင္းနဲ႕ ရင္ဆိုင္ဖုိ႕ လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မကို ေသဒဏ္ စီရင္ဆံုးျဖတ္လုိက္တဲ့ ဥပေဒအရ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မအေနနဲ႕ ဘာမွ ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္မေနေတာ့ပါဘူး။ ဒီကို ကၽြန္မလာတာ ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း ျပစ္တင္ စြပ္စဲြဖို႕မဟုတ္သလို ဒါမ်ိဳးေတြ ေျပာဖို႕လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မကို စြပ္စဲြ ရႈံ႕ခ်ၿပီး ေသဒဏ္စီရင္ခဲ့ေပမဲ့ ဘုရင္မင္းျမတ္ကို ဘုရားသခင္ေစာင့္ေရွာက္ကယ္မေစဖုိ႕နဲ႕ သင္တုိ႕အေပၚ ပိုမုိသိမ္ေမြ႕ၿပီး ပိုမုိက႐ုဏာေတာ္ထားတတ္တဲ့ ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ဖူးတဲ့ မင္းသားတပါးအျဖစ္ သင္တုိ႕ကို ပိုမို ရွည္ၾကာစြာ အုပ္စိုးႏုိင္ပါေစ လို႕ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ သူဟာ ထာဝရေကာင္းမြန္သိမ္ေမြ႕ပိုင္စိုးေနတဲ့ အရွင္သခင္ပါပဲ။ ကၽြန္မအမႈထဲမွာ မဆီမဆုိင္ စြပ္စဲြခံရၿပီး ပါဝင္ခဲ့ရသူ တစံုတေယာက္မ်ားရွိခဲ့မယ္ ဆုိရင္ သူတို႕ကို အေကာင္းမြန္အမွ်တဆံုး တရားစီရင္ေပးဖုိ႕ ေတာင္းဆုိလုိပါတယ္။ ဒီေလာကႀကီးနဲ႕ သင္တုိ႕အားလံုးကို ကၽြန္မ ခဲြခြာ သြားေတာ့မွာမို႕ သင္တို႕အားလံုး ကၽြန္မအတြက္ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးၾကဖို႕ ရင္ထဲ အသည္းထဲက လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေတာင္းဆုိပါရေစ … အုိ … အရွင္ တပည့္ေတာ္မအေပၚ က႐ုဏာထားေတာ္မူပါေလာ့ … အို ဘုရားသခင္ တပည့္ေတာ္မ၏ ဝိညာဥ္အား အပ္ႏွင္းပါ၏ …”

အန္း(န္) မိဘုရားႀကီးဟာ အဲမင္းန္ သားေမြးျခံဳထည္ေလးကို ဖယ္ရွားၿပီး ေခါင္းစြပ္ကို မ,လို႕ ဆံပင္ကို စည္းေႏွာင္ထား လုိက္ပါတယ္။ ငိုေႂကြးေနၾကတဲ့ အပ်ိဳေတာ္၊ ရံေရြေတာ္ေတြကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ဆုေတာင္းပတၱနာျပဳေပးဖုိ႕ ေျပာၾကားရင္း ဒူးေထာက္ထုိင္ခ်လုိက္ပါတယ္။ ရံေရြေတာ္တေယာက္က သူ႕မ်က္လံုးေတြကို အဝတ္စည္းၿပီး ပိတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အန္း(န္)ဟာ ဒူးေထာက္တဲ့ေနရာမွာ ျပင္သစ္ပံုစံနဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို တေျဖာင့္တည္း မတ္ထားၿပီး ဒူးေထာက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ “ေယ႐ႈသခင္ … တပည့္ေတာ္မ၏ ဝိညာဥ္အား လက္ခံေတာ္မူပါ … အို အရွင္ ဘုရားသခင္ တပည့္ေတာ္မ၏ ဝိညာဥ္ အေပၚ က႐ုဏာထားေတာ္မူပါေလာ့ …” လုိ႕ ေနာက္ဆံုး ဆုေတာင္းစကားကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေရရြတ္ေနရင္းနဲ႕ပဲ ဓားေရာင္ တခ်က္ ဝင္းကနဲအလက္မွာ အန္း(န္)ရဲ႕ ဘဝလည္း အဆံုးသတ္သြားရပါေတာ့တယ္။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေခါင္းျပတ္ႀကီးကို ကိုင္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ အန္း(န္)ကုိ ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ အေစာင့္ေတြလည္း မနည္းဘူးလုိ႕ ဆုိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လင္းအားႀကီးအခ်ိန္ေတြမွာပါတဲ့။ အန္း(န္)တေစၦဟာ လန္ဒန္ေမွ်ာ္စင္ အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ တေစၦဒ႑ာရီေတြထဲမွာ ထင္ရွားတဲ့ ဇာတ္ေကာင္တေကာင္ပါပဲ။
သမီးေတာ္ေလး အဲလစ္ဇဘက္ ဘုရင္မႀကီးအျဖစ္ နန္းတက္လာၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ အဂၤလိပ္သမိုင္းပညာရွင္ ဂၽြန္ေဖာ့က္စ္ ကေနတဆင့္ မယ္ေတာ္ကို English Reformation ရဲ႕ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းမယ္အျဖစ္ ခ်ီးျမႇင့္ေျမႇာက္စား ေရးသားေစခဲ့ပါတယ္။
ညႇဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈေတြကေနရရွိတဲ့ နာက်င္မႈ ေဝဒနာေတြကို ခံစားရင္း ေသျခင္းတရားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရခ်ိန္မွာ ေရးသားခဲ့တဲ့ အန္း(န္)ရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို ခံစားၾကည့္ၾကပါဦး … မူရင္းကိုပါ ခံစားႏုိင္ေအာင္ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။


သိပ္ပါေလာ့ အို-မရဏ

အို မရဏ၊ ငါ့အားလႈပ္ယမ္း
သိပ္စမ္းပါေလာ့၊ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ၿငိမ္ဆိတ္၊
နားမွိတ္စက္ရာ၊ ေခၚပါေဆာင္ၾကဥ္း၊
ငါ့ကိုႏွင္းေလာ့၊ ႏြမ္းေလ်ာ့ပင္ပန္း
ေၾကႏြမ္းညိဳညစ္၊ အျပစ္ကင္းစင္၊
ငါ့ဝိညာဥ္ကို၊ သတိသိုထား၊
ရင္ခြင္ၾကားမွ၊ ခဲြသြားထြက္ခြာ၊
သြားေစပါေတာ့။ ။
မသာေခါင္းေလာင္း၊
ေသာင္းေသာင္းညံညံ၊ ျမည္သံဆူဟီး၊
ဆက္တီးပါေစ၊ ေၾကကဲြလြမ္းလ်၊
စ်ာပနေတး၊ ငါ့တြက္ညည္းဆုိ၊
ငိုေႂကြးထုတ္အန္၊ ေခါင္းေလာင္းသံညင္း၊
ငါ့ေသျခင္းကို၊ ဆုိတင္းထုတ္ေဖာ္၊
ေအာ္ျမည္ပါေစ၊ ေသျခင္းတရား၊
ဆဲြအားျပင္းျပင္း၊ ခ်ဥ္းကပ္လာမူ၊
အဘယ္သူသည္၊ ကယ္ယူကုစားႏုိင္မည္နည္း။

ငါ့နာက်င္မႈ၊ စာရတုုျဖင့္၊
ဖဲြ႕စုပံုတူ၊ အဘယ္သူသည္၊
ေဖာ္ႏုိင္မည္နည္း၊ ငိုညည္းျမည္ေႂကြး၊
အလိုေလးတ၊ ျပင္းျပသည္းထန္၊
ငါ့ဒဏ္ရာေတြ၊ ေသလုေမ်ာပါး၊
ခြန္အားမဲ့ကင္း၊ ပ်က္ယြင္းတန္ဖိုး၊
သက္ဆိုးရွည္ရန္၊ မဖန္တီးပါ။ ။
မသာေခါင္းေလာင္း၊
ေသာင္းေသာင္းညံညံ၊ ျမည္သံဆူဟီး၊
ဆက္တီးပါေစ၊ ေၾကကဲြလြမ္းလ်၊
စ်ာပနေတး၊ ငါ့တြက္ညည္းဆုိ၊
ငိုေႂကြးထုတ္အန္၊ ေခါင္းေလာင္းသံညင္း၊
ငါ့ေသျခင္းကို၊ ဆုိတင္းထုတ္ေဖာ္၊
ေအာ္ျမည္ပါေစ၊ ေသျခင္းတရား၊
ငါ့အားျပင္းျပင္း၊ ခ်ဥ္းကပ္လာမူ၊
အဘယ္သူသည္၊ ကယ္ယူကုစားႏုိင္မည္နည္း။

နရသိန္ထဲ၊ တကုိယ္တည္းပင္၊
ေဖာက္လဲြၾကမ္းတမ္း၊ ငါ့လမ္းဆံုးအား၊
ေစာင့္စားေန၏၊ ပီဘိၾကမ္းၾကဳတ္၊
စက္ဆုပ္ဝမ္းနည္း၊ ေၾကကဲြလြမ္းဇာတ္၊
ဤျဖစ္ရပ္တြက္၊ ရက္စက္နာက်င္၊
ျဖစ္အင္ဖန္ဖန္၊ ထိုက္တန္သေလာ၊
ေမာလ်ကိုယ္စိတ္၊ ထိတ္လန္႕ႏြမ္းေၾက၊
မေျပၾကမ္းတမ္း၊ ငါျမည္းစမ္းရန္၊
ထုိက္တန္သေလာ၊ ေတြးေတာေဖြရွာ။ ။
မသာေခါင္းေလာင္း၊
ေသာင္းေသာင္းညံညံ၊ ျမည္သံဆူဟီး၊
ဆက္တီးပါေစ၊ ေၾကကဲြလြမ္းလ်၊
စ်ာပနေတး၊ ငါ့တြက္ညည္းဆုိ၊
ငိုေႂကြးထုတ္အန္၊ ေခါင္းေလာင္းသံညင္း၊
ငါ့ေသျခင္းကို၊ ဆုိတင္းထုတ္ေဖာ္၊
ေအာ္ျမည္ပါေစ၊ ေသျခင္းတရား၊
ဆဲြအားျပင္းျပင္း၊ ခ်ဥ္းကပ္လာမူ၊
အဘယ္သူသည္၊ ကယ္ယူကုစားႏုိင္မည္နည္း။

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္၊ အတိတ္ဆီမွ၊
ၾကည္ႏူးမႈမ်ား၊ ခ်န္ထားရင္းဆုိ၊
ႀကိဳဆုိပါသည္၊ ေပြလီပူလ်၊
ပစၥကၡမွ၊ ျပင္းျပသက္ငင္၊
နာက်င္မႈမ်ား၊ ခံစားလန္႕ထိတ္၊
ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ဝ၊ ဒုကၡတရား၊
တုိးပြားလာေန၊ မေရွ(ရွည္)အသက္၊
ေရပြက္ပမာ၊ တသက္လ်ာထင့္။ ။
မသာေခါင္းေလာင္း၊
ေသာင္းေသာင္းညံညံ၊ ျမည္သံဆူဟီး၊
ဆက္တီးပါေစ၊ ေၾကကဲြလြမ္းလ်၊
စ်ာပနေတး၊ ငိုေႂကြးမွားယြင္း၊
ငါ့ေသျခင္းတြက္၊ ဆုိတင္းထုတ္အန္၊
ေခါင္းေလာင္းသံညင္း၊ ေသျခင္းတရား၊
ဆဲြအားျပင္းျပင္း၊ ခ်ဥ္းကပ္လာမူ၊
အဘယ္သူသည္၊ ကယ္ယူကုစားႏုိင္မည္နည္း။

ယခုငါသည္၊ ေသျခင္းဆီသို႕၊
သြားမည္္ေနာက္ဆံုး၊ ငါ့နိဂံုးကို၊
ယူက်ံဳးမရ၊ တသ,သႏွင့္၊
ဖြဖြဆုိညည္းရစ္ပါေလ။ ။

အန္း(န္)ဘိုလင္း (Anne Boleyn – Marquess of Pembroke)
ပန္းမ္ဘရြတ္ခ္ ၿမိဳ႕စား ႏွင့္အဂၤလန္မိဘုရားႀကီး (၁၅၃၃-၁၅၃၆)

O Death! rocke me asleep

O Death! rocke me asleep;
Bringe me to quiet reste;
let pass my weary, guiltles ghost
out of my carefull brest.
Toll on, the passinge-bell;
ring out my dolefull knell;
let thy sounde my death tell.
Death dothe drawe ny;
there is no remedie.

My paynes, who can expres?
Alas! they are so stronge
my dolor will not suffer strength
my lyfe for to prolonge.
Toll on, the passinge-bell;
ring out my dolefull knell;
let thy sounde my death tell.
for I must dye;
there is no remedie.

Alone, in prison stronge,
I wayte my destenye.
Wo worth this cruel hap, that I
should taste this miserie!
Toll on, the passinge-bell;
ring out my dolefull knell;
let thy sounde my death tell.
Death dothe drawe ny;
there is no remedie.

Farewell! my pleasures past;
welcum! my present payne.
I fele my tormentes so increse
that lyfe cannot remayne.
Toll on, the passinge-bell;
rong is my dolefull knell;
for the sound my dethe doth tell.
Death dothe drawe ny;
there is no remedie.

Sound my end dolefully
for now I dye.

Anne Boleyn – Marquess of Pembroke and Queen Consort of England (1533-1536)


Anne Boleyn in the Tower by Edouard Cibot (1799–1877)

Photo credit: http://speedy.theanneboleynfiles.com/wp-content/uploads/2009/05/anneboleyninthetower2-278x300.jpg


ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Monday, 6 January 2014

ဟားဗတ္တကၠသိုလ္စာၾကည့္တုိက္နံရံမွ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား

ဟားဗတ္တကၠသိုလ္စာၾကည့္တုိက္နံရံမွ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား ... ဟုေျပာၾကသည့္စာမ်ားကို သံေပါက္အသြင္ျဖင့္ ဘာသာျပန္ထားပါသည္ ...

၁) ယခုအိပ္ပါ၊ အိပ္မက္သာ၊ ေပၚလာေပလိမ့္မည္။
ယခုေလ့က်က္၊ အားအင္ဆက္၊ အိပ္မက္ေကာင္ထည္ေပၚလိမ့္မည္။

၂) ကၽြႏု္ပ္ကုန္လာ၊ ယေန႕တာ၊ ဘယ္ရာျဖစ္သနည္း။
႐ႈံးသူမေနာ၊ ေတာင္းခံေသာ၊ ေမွ်ာ္ေမာနက္ျဖန္ျဖစ္ေလ၏။

၃) ေႏွာင္းေလၿပီသာ၊ သင္ထင္ရာ၊ ခ်ိန္ခါေစာဆံုးျဖစ္သတည္း။

၄) ခုထ,လုပ္ပါ၊ နက္ျဖန္ခါ၊ ဆိုကာအခ်ိန္မဆဲြႏွင့္။

၅) သင္အံေစ့ငု၊ ပင္ပန္းမႈ၊ ယခုခဏတာလွ်င္တည္း။
သင္အံမျပဳ၊ ပင္ပန္းမႈ၊ လူ႕တဘဝစာလွ်င္တည္း။

၆) ေလ့လာဖို႕ျမဲ၊ ခ်ိန္မနည္း၊ ဇဲြႏွင့္လံု႕လနည္းျခင္းသာ။

၇) ခ်မ္းေျမ႕ေပ်ာ္လတ္၊ ဆင့္သတ္မွတ္၊ ရတတ္လွ်င္လည္း ရေကာင္းမည္။
သို႕ေစတမင္း၊ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ အလ်ဥ္းအဆင့္ရွိေလသည္။

၈) သင္အံေလ့လာ၊ ဘဝမွာ၊ ဤဟာတခုတည္းမဟုတ္။
သို႔ပင္ျဖစ္ျငား၊ မေက်ာ္လႊား၊ ဘာမ်ားသင္ေက်ာ္ႏိုင္မည္နည္း။

၉) ပင္ပန္းေရွာင္က်ဥ္၊ မရလွ်င္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ရင္ဆိုင္ခံစားပါ။

၁၀) ခပ္ေစာေစာထ၊ ၾကံ႕ခံျပ၊ သင္ရယူေလာ့ ေအာင္ျမင္မႈ။

၁၁) ျပင္းျပမာန္ဟုန္၊ လံု႕လဂုဏ္၊ ျပည့္စံုထိန္းခ်ဳပ္ စိတ္ႏွင့္႐ုပ္။
ဤဂုဏ္ကင္းမူ၊ ေအာင္ပန္းခ်ဴ၊ လြယ္ကူမရ မည္သူမွ်။

၁၂) ကာလရထား၊ အခ်ိန္မ်ား၊ ျဖတ္သြားကုန္ဆံုးလြယ္လြန္းသည္။

၁၃) ယေန႕ယိုက်၊ သြားရည္စ၊ စီးက်သြားမည္ ဘယ္ဝယ္ဆီ၊
စီးလိမ့္အမွန္၊ မနက္ျဖန္၊ တဖန္မ်က္ရည္စမ်ားဆီ။

၁၄) ျပင္းထန္ပင္ပန္း၊ သင္ယူလွမ္း၊ စည္းကမ္းလိုက္နာ ကစားပါ။

၁၅) ယေန႕လွမ္းေျခ၊ ရပ္လိုက္ေလ၊ ေျပးေပဦးေတာ့ နက္ျဖန္တြင္။

၁၆) ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံ၊ ေနာင္ခါယံ၊ အမွန္ျမင္သူစင္စစ္တည္း။

၁၇) ပညာဂုဏ္အင္၊ ဝင္ေငြပင္၊ အသြင္တူညီ၏။

၁၈) ယေန႕ဆိုတာ၊ ဘယ္ေသာခါ၊ ျပန္လာလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။

၁၉) ခုခ်ိန္ထိျငား၊ ၿပိဳင္ဘက္မ်ား၊ မနားစာရြက္လွန္တုန္းပင္။

၂၀) အနာခံမွ၊ သာစံရ၊ မွတ္ၾကေရွးစကား။

ဟယ္ရီလြင္

1. Sleep now, Dream will come out; Study now, Dream will come true.
2. My wasteful today is the tomorrow those losers begging for.
3. The earliest moment is when you think it's too late.
4. Better do it today than tomorrow.
5. The pain of study is temporary; the pain of not study is lifelong.
6. You do not lack time to study, you are lacking the efforts.
7. There might not be a ranking of happiness but there is surely a ranking of success.
8. Study is one but not the only component of your life, but if you cannot even overcome this single component, what can you overcome?
9. Please enjoy the pain if it is unavoidable.
10. Get up early, Grind out hardy, Gain on success.
11. Nobody succeeds easily without complete self-control and strong perseverance.
12. Time pass by.
13. Today's slaver will drain into tomorrow's tear.
14. Study like a Dog; Play like a gentleman.
15. Stop walking today and you'll have to run tomorrow.
16. People who invest the future are the true realists.
17. Education equals income.
18. Today never comes back.
19. Even at this very moment your competitors will not stop flipping pages.
20. No pain, No gain.

ေက်းဇူးတင္ပါသည္
ဟယ္ရီလြင္ —

Read More...

Thursday, 17 October 2013

ျမင္းသားဖဲြ႕ ေတးထပ္

သီတင္းကၽြတ္အခါသမယမွာ လူငယ္ကဗ်ာဆရာေလးေတြက ဘုရားတရားကုိ ပူေဇာ္တဲ့ ကဗ်ာေတြ ေရးဖဲြ႕ၿပီး ယဥ္ေက်းလိမၼာၾကသေလာက္ မိုက္ပင္ပ်ိဳး၍ မိုက္ဆိုးမိုက္မဲ မုိက္ျမဲမုိက္လ်က္ရွိေနတဲ့ က်ေနာ္ ေမာင္ဟယ္ရီကေတာ့ လူမိုက္ႀကီးပီပီ အရက္နဲ႕ ျမင္းသားအေၾကာင္း သံုးခ်က္ညီေတးထပ္တပုဒ္ကုိ မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႕ ခပ္တည္တည္ ဆက္ေရးပါတယ္ ခင္ည ... ဆဲသြားၾကပါကုန္ ... ေဟေဟေဟ

ျမင္းသားဖဲြ႕ ေတးထပ္

ျမင္းသား ျမင္းသားနဲ႕၊
အျငင္းပြားတဲ့ အုိအေဆြ၊
မစဥ္းစားနဲ႕ ခ်ိဳသေလ၊
အပိုေတြ မေျပာ၊
ပါးစပ္ဖ်ား ဆတ္သားပမာ၊
အျပတ္ဝါးမွာ ေတြးလို႕ျမင္ေသး။

ညီမြန္လွ ခ်ီရြန္ဟာ၊
အတည္လြန္စြာ အမွန္ေတြး၊
ရည္မြန္စြာ အၾကံေပးတာေၾကာင့္၊
ျမန္မေႏွး ေျပးကာ၊
ပန္းကန္ဆီ ဟန္ညီလက္၊
ဘရန္ဒီခြက္ သြက္သြက္ေသာက္ပါ။

သင္းၾကည္တဲ့ ပုလင္းနီတ်ာ၊
ျပင္းရီကာ ရွေဝမူးပါလုိ႕၊
ညေနထူး ျမင္းသားအမွန္တည္၊
အျပင္းစား ဘရန္ဒီ၊
မယြင္းစား အႂကြင္းမ်ားမက်န္သည္၊
မင္းတရားဟန္ စည္းစိမ္ကြယ့္ေလး။ ။

ဟယ္ရီလြင္

(သံုးခ်က္ညီ ေတးထပ္)

ခက္ဆစ္
ခ်ီရြန္ = ကဗ်ာၾဆာႀကီး (ဟု သူ႕ကုိယ္သူ သတ္မွတ္သူ) ခ်ီရြန္(ပုလဲ)

ေမာင္ခ်ီရြန္ ေျမႇာက္ေပးလို႕ ေသာက္မိစားမိျခင္းျဖစ္ပါ၍ ယမမင္း၏ ေခြးေရပုရပိုက္တြင္ အကုသိုလ္ ခဲြတမ္းထဲပါသူ ဒင္းကိုပါ မွတ္သားထားေစလုိပါေၾကာင္း ... အျပစ္တင္လုိပါကလည္း ထုိငနဲကိုပါ ေရာ၍အျပစ္တင္ၾကပါကုန္ ...

အလုပ္မ်ားေန၍တေၾကာင္း ... ကြန္နက္ရွင္မေကာင္း၍တေၾကာင္း ... အျခားအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ႏွင့္လည္းေပါင္းစံု၍ ပို႕စ္မ်ား မတင္ႏုိင္ျခင္းကို ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါရန္ ေတာင္းပန္ပါသည္ ခင္ဗ်ား ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

ျမင္းသားနဲ႕ ကာဇက္ဘရန္ဒီ

ျမင္းသားနဲ႕ ကာဇက္ဘရန္ဒီ

ခ်ိဳျမျမ ခါးသက္သက္
ကာဇက္ရဲ႕ ဘရန္ဒီ။

ေအးတဲ့ခ်ိန္ ေလြးျပန္ေတာ့
ေႏြးျပန္ေပါ့အတည္။

ျမင္းသားနဲ႕ ဘရန္ဒီ
ဟန္ညီလိုက္ပံုမ်ား။

ခ်ိဳေမႊးကာ ျပင္းရီရွေလေတာ႕
ပိုေႏြးကာ သင္းရီျမေလတဲ့
ႏွင္းဆီည တရာရယ္
လာကြယ္ကိုယ့္အပါး။ ။

ဟယ္ရီလြင္

(ကဗ်ာၾဆာႀကီး ခ်ီရြန္(ပုလဲ) ၏ လမ္းညႊန္မိန္႔မွာခ်က္အရ … မိုက္သဟ အေဟေဟေဟ)
ကာဇက္ = ကာဇက္စတန္

Read More...

Sunday, 15 September 2013

ျမက္႐ိုင္းလြင္ျပင္သို႕ ...

ျမက္႐ိုင္းလြင္ျပင္သို႕ ...


သဲေတာင္ကုန္းလိႈင္း၊ သဲမုန္တုိင္းထဲ၊
ဒုန္းစိုင္းျဖတ္ေက်ာ္၊ ထိုအေဖာ္အား၊
က်ေနာ္ထားရစ္ရေတာ့မည္။

ေန႕ညမဟူ၊ ေနပူေမွာင္မုိက္၊
မိုးၿပိဳက္ျမဴၾကား၊ အတူသြားလည္း၊
ခုမ်ားခ်န္ရစ္ရေတာ့မည္။

လမ္းအေထြေထြ၊ လမ္းေတြရွည္လ်ား၊
လမ္းပါးလမ္းသြယ္၊ လမ္းငယ္လမ္းလတ္၊
လမ္းျဖတ္လမ္းေျမႇာင္၊ လမ္းေမွာင္လမ္းႀကီး၊
လမ္းနီးလမ္းေဝး၊ လမ္းကေလးႏွင့္၊
လမ္းေသးလမ္းမႊား၊ လမ္းၾကားမက်န္၊
လမ္းမွန္မသိ၊ လမ္းမရွိျငား၊
လမ္းမွားလည္းလုိက္၊ လမ္းဝိုက္လမ္းေကာက္၊
လမ္းေစာက္လမ္းေျပ၊ လမ္းေခြလမ္းေျဖာင့္၊
ေၾကာင့္ၾကမထား၊ မမႈျငားဘဲ၊
သူ႕အားျဖင့္႐ုန္း၊ မာန္ဟုန္သံုးကာ၊
လံုးလံုးျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ဖူး၏။

ပင္လယ္ကမ္းေျခ၊ သဲေျမကႏၱာ၊
ေရျပာအလြန္၊ စြံပလြန္ရိပ္၊
ေခၽြးသိပ္ခဲ့ဖူး၊ ယွက္လူးကူးသန္း၊
ယကၠန္းလြန္းပမာ၊ လူးလာေပ်ာ္ေမြ႕၊
ပင္လယ္ေကြ႕တြင္၊ ေန႕စဥ္အမွ်၊
တူတကြျဖင့္၊ ဘဝခရီး၊
ညည္းညည္းမညဴ၊ အတူတူစိုင္း၊
ဝါညိဳမိႈင္းသည့္၊
"ျမက္႐ိုင္းလြင္ျပင္"၊ ခရီးႏွင္ရင္း၊
သခင္သစ္ႏွင့္ေပ်ာ္ေလေတာ့။ ။

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Tuesday, 20 August 2013

ေခါင္းစဥ္ေပးမထားေသာကဗ်ာ

အနမ္းေတြဆင့္
ပန္းေတြပြင့္မွ
ေလလြင့္ရက္က ကဗ်ာသီ...
ေႏြရင့္ရြက္က ကမၻာရွည္...


ဟယ္ရီလြင္

(ေခါင္းစဥ္ေပးမထားပါ)

Read More...

Monday, 29 July 2013

သဝဏ္

သဝဏ္

ေဝးေနလည္း၊
အေတြးေတြထဲ ရွိေနျပန္။

မျမင္ရေပမဲ့၊
ရင္မွေမ သိေစရန္။

သူအိပ္ခ်ိန္တန္၊
သူပန္ဖို႕ သံစဥ္ပန္း။

ညကဗ်ာ၊
လွရာရာ ေရြးသီကံုးပါလုိ႕၊
ေတးပန္းခ်ီမႈန္း ခန္းသၪၨာမွာ၊
ပန္းသဝဏ္လႊာ ေတးသံေနာ့ရယ္နဲ႕၊
ေခ်ာ့သိပ္မယ္မွန္း။ ။

ဖတ္႐ႈခံစားအားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးပါ ခင္ဗ်ာ

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Saturday, 27 July 2013

ေလးလံုးစပ္ေရးနည္း

ေလးလံုးစပ္ ေရးနည္း

ေလးလံုးစပ္ေရးနည္းကို ရွင္းျပပါဆုိၿပီး ေတာင္းဆိုၾကသူေတြ မ်ားလာလို႕ ထပ္ေရးထားပါတယ္ ... ေလးလံုးစပ္ လကၤာသြားနဲဲ႕ အေျခခံကဗ်ာစပ္နည္းေတြကို ထပ္ေျပာပါ့မယ္။ မေရးတတ္ေသးသူ၊ စတင္ေလ့လာကာစ သူမ်ား အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ တတ္ကၽြမ္းနားလည္ၿပီးသူ ပညာရွင္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ျခင္းမဟုတ္ပါ။

ေလးလံုးစပ္ ဖဲြ႕နည္း
ေလးလံုးစပ္ကဗ်ာေတြကို “လကၤာသြား” နဲ႕ ေရးတယ္ လုိ႕လည္း ေျပာၾကပါတယ္။ လကၤာ၊ ရတု၊ ပ်ိဳ႕၊ ဧခ်င္း၊ သံပိုင္း၊ သမိုင္း စတဲ့ ျမန္မာဂႏၳဝင္ကဗ်ာအမ်ိဳးအစားေတြဟာ ေလးလံုးစပ္လကၤာသြားနဲ႕ခ်ည္း ေရးထားတာျဖစ္ပါတယ္။

ေလးလံုးစပ္ကို ေရးတဲ့အခါ
(၁) စာလံုး ၄-လံုးကို အပိုဒ္ငယ္တပိုဒ္ (ပါဒ တခု) အျဖစ္ ထားရပါတယ္
(၂) ဘယ္ႏွစ္ပိုဒ္အထိေရးရမယ္ဆုိတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ မရွိပါ။ ႀကိဳက္သေလာက္ေရးႏုိင္ပါတယ္။ (ရတု ေတြက ခၽြင္းခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ရတု ေတြမွာ ၁၀၈-ပိုဒ္ထက္ ပိုမစပ္ရပါ။ ဒါေပမဲ့ သွ်ိဳးလိုက္ရတု ေခၚ မဂၤလာရတုေတြကေတာ့ အပိုဒ္ေရ ကန္႕သတ္ခ်က္မရွိပါ။ ပ်ိဳ႕ေတြလိုပဲ အပိုဒ္ေရ အေျမာက္အမ်ား ေရးစပ္ေလ့ရွိပါတယ္။)
(၃) အဆံုးသတ္တဲ့အခါ စာလံုး ၇-လံုး (သုိ႕မဟုတ္) ၈-လံုးနဲ႕ အဆံုးသတ္ေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကို ‘ခ်’ တယ္ လုိ႕ ေခၚပါတယ္။ အဲဒီအပိုဒ္ငယ္ကို ‘အခ်ပိုဒ္’ လုိ႕ ေခၚပါတယ္။ (ရတုေတြအတြက္ အခ်ကိုေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကိုေတာ့ ေလးလံုးစပ္ကို ကၽြမ္းက်င္မွ ရတုအေၾကာင္းမွာ သီးသန္႕ ေလ့လာပါ)
(၄) အဲဒီလိုစပ္တဲ့အခါ တပိုဒ္နဲ႕ တပိုဒ္ (ပါဒ တခုနဲ႕တခု) ကာရန္ခ်ိတ္ေပးရပါတယ္။ ဒီလို ကာရန္ခ်ိတ္ဖုိ႕အတြက္ အေျခခံ ကာရန္စပ္နည္း ၅-မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ေအာက္မွာ တခုခ်င္း ေျပာပါ့မယ္။

(မွတ္ခ်က္။ ။ တကယ္ေတာ့ ေလးလံုးစပ္ကဗ်ာေတြအတြက္ ကာရန္ယူနည္းက ၆-မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္ ... ဒီနည္းေတြကို အစပ္ ေျခာက္ပါး လုိ႕ ေရွးဆရာမ်ား သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ... ဒါေပမဲ့ အဲဒီထဲက ေနာက္ဆံုးနည္းျဖစ္တဲ့ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာစပ္နည္းကို ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာေတြက ပယ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ... ဒါေၾကာင့္ ၅-နည္းပဲ အသံုးမ်ားတယ္ လုိ႕ ေျပာရပါမယ္)

ကာရန္
ကာရန္ဆုိတာ ပါဠိစကား ကာရႏၲ ကေနလာပါတယ္။ အကၡရာရဲ့အဆံုးသတ္ (ဒါမွမဟုတ္) အဆံုး အကၡရာ လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ကဗ်ာမွာဆိုရင္ေတာ့ အကၡရာအခ်င္းခ်င္း အသတ္တူ (သို႔မဟုတ္) အသံတူ စပ္ထားတဲ့ စာလံုးေတြကို ဆိုလုိပါတယ္။

ပထမဆံုး စပ္နည္းကို ၾကည့္ၾကရေအာင္။

သတ္ေစ့ႏွက္သံုးခ်က္ညီ စပ္နည္း (၄-၃-၂ စပ္နည္း)

ဒီနည္းကို အတုိေကာက္ ၄-၃-၂ စပ္နည္း လုိ႕ မွတ္ပါ ... အေျခခံအက်ဆံုးနဲ႕ အသံုးအမ်ားဆံုး စပ္နည္းျဖစ္ပါတယ္။
ေလးလံုးစပ္ျမန္မာကဗ်ာေတြမွာ ကာရန္ယူရင္ အတဲြတတဲြျပည့္ေအာင္ ယူရပါတယ္။
အခုစပ္နည္းမွာ ကာရန္တတဲြျပည့္ဖုိ႕အတြက္ အပိုဒ္ငယ္ ၃-ပိုဒ္ကို ကာရန္တူခ်ိတ္ဆက္ေပးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကာရန္ ၃-ခ်က္ ယူရပါတယ္။ ပထမဆံုးစတဲ့ ကာရန္ကို “အခံကာရန္” လုိ႕ ေခၚၿပီး ေနာက္ကလုိက္တဲ့ ကာရန္ေတြကို “အအုပ္ကာရန္” လုိ႕ ေခၚပါတယ္။
ဘယ္ေနရာေတြမွာ ခ်ိတ္ဆက္ေပးရမွာလဲ ဆုိေတာ့ ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္၊ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၃) လံုးေျမာက္၊ တတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၂)လံုးေျမာက္ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၄-၃-၂ လို႕ အတုိေကာက္ မွတ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေအာက္က ဥပမာ မွာ အဝါေရာင္ ျပထားတဲ့ေနရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။



ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္ (ေျခ)၊ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၃) လံုးေျမာက္ (ေထြ)၊ တတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၂)လံုးေျမာက္ (ေရ) ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိထားတာ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလို ပထမ ၃-ပိုဒ္ကို ေျခ-ေထြ-ေရ ဆုိၿပီး ကာရန္ခ်ိတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါ ကာရန္တတဲြျပည့္စံုသြားပါၿပီ။ ေလးလံုးစပ္မွာ ကာရန္လြတ္ေနတာ တခ်က္မွ မရွိရဘူး ဆုိတာ အထူးသတိျပဳရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ကာရန္အသစ္တတဲြ ျပန္စရပါမယ္။
ဒီလို ေနာက္ထပ္ ကာရန္အသစ္တတဲြကို ဘယ္ကျပန္စရမလဲ ဆုိရင္ ပထမကာရန္တဲြ (၄-၃-၂ ယူထားတဲ့ ကာရန္တဲြ) ဆံုးသြားတဲ့ အပိုဒ္ကေနပဲ ျပန္စရမွာပါ။ ဘယ္ေနရာကေန ျပန္စရမလဲဆုိေတာ့ အဲဒီအပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ကပဲ ျပန္စရပါမယ္။
ဒါေၾကာင့္ ပထမကာရန္တဲြ ဆံုးသြားတဲ့ အပိုဒ္က (ျမစ္ေရဝန္းလည္) ဆုိတဲ့ အပိုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ (လည္) ဆုိတဲ့ ေနရာကေန ကာရန္တဲြအသစ္တခု ျပန္စယူထားတာကို အျပာေရာင္နဲ႕ ျပထားပါတယ္။ ဒီမွာလည္း ကာရန္က ၄-၃-၂ ကုိပဲ ယူထားတာေၾကာင့္ (လည္-ဆီ-ျပည္) ဆုိၿပီး စပ္ထားတာ ေတြ႕ရပါမယ္။
အဲဒီမွာ ဒုတိယကာရန္တဲြ ျပည့္သြားပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ဆက္စပ္ခ်င္ရင္ အဲဒီ ဒုတိယ ကာရန္တဲြ ဆံုးတဲ့ (ေရႊျပည္ကိုသာ) ဆုိတဲ့ အပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ျဖစ္တဲ့ (သာ) ဆုိတဲ့ အစိမ္းေရာင္စာလံုးကေန ေနာက္ထပ္ ဆက္ၿပီး စပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမ အပိုဒ္ႀကီးတပိုဒ္လံုး ဘယ္လို ကာရန္ေတြ ယူသြားလဲဆုိတာ အားလံုးၿပီးတဲ့အခါ ဆက္ျပပါ့မယ္။
ေလးလံုးစပ္မွာ အဲဒီ အခ်က္ဟာ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေလးလံုးစပ္ စေရးကာစမွာ ၄-၃-၂ ခ်ိတ္ၿပီးေပမဲ့ အဲဒီ ကာရန္တဲြ ဆံုးသြားတဲ့ အပိုဒ္ကေန အသစ္ျပန္မစမိဘဲ လြတ္သြားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါကို ဂ႐ုစိုက္ဖုိ႕ အေရးႀကီးပါတယ္။

ထိပ္ခ်င္းထပ္ စပ္နည္း (၄-၃-၁ စပ္နည္း)

ဒီနည္းကို အတုိေကာက္ ၄-၃-၁ စပ္နည္း လုိ႕ မွတ္ပါ။
အခုစပ္နည္းမွာလည္း ကာရန္တတဲြျပည့္ဖုိ႕အတြက္ အပိုဒ္ငယ္ ၃-ပိုဒ္ကို ကာရန္တူခ်ိတ္ဆက္ေပးရပါတယ္။
ဘယ္ေနရာေတြမွာ ခ်ိတ္ဆက္ေပးရမွာလဲ ဆုိေတာ့ ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္၊ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၃) လံုးေျမာက္၊ တတိယအပိုဒ္ရဲ႕ အစ စာလံုး (၁-လံုးေျမာက္) ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေအာက္က ဥပမာ မွာ အဝါေရာင္ ျပထားတဲ့ေနရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္ (ရာ)၊ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၃) လံုးေျမာက္ (ကြာ)၊ တတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၁)လံုးေျမာက္ (မွာ) ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိထားတာ ေတြ႕ရပါမယ္။



အဲဒီလို ပထမ ၃-ပိုဒ္ကို (ရာ-ကြာ-မွာ) ဆုိၿပီး ကာရန္ခ်ိတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါ ကာရန္တတဲြျပည့္စံုသြားၿပီျဖစ္လုိ႕ ေနာက္ထပ္ ကာရန္အသစ္တတဲြ ကို ပထမကာရန္တဲြဆံုးတဲ့ (မွာလည္းမၾကား) ဆုိတဲ့ အပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ (ၾကား) ကေနၿပီး ျပန္စရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးတုိက္ (ထိပ္ခ်င္းတုိက္) စပ္နည္း (၄-၁ စပ္နည္း)

ဒီနည္းကေတာ့ အေပၚက ႏွစ္နည္းလို သံုးလံုးတတဲြ ကာရန္မယူဘဲ ႏွစ္လံုးတတဲြကာရန္ယူတဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္။
အတုိေကာက္ ၄-၁ စပ္နည္း လုိ႕ မွတ္ပါ။ ခပ္တုိတုိ ခပ္သြက္သြက္ အေၾကာင္းအရာေတြကို စပ္ရင္ သံုးေလ့ရွိပါတယ္။
အခုစပ္နည္းမွာ ကာရန္တတဲြျပည့္ဖုိ႕အတြက္ အပိုဒ္ငယ္ ၂-ပိုဒ္ကို ကာရန္တူခ်ိတ္ဆက္ေပးရပါတယ္။
ဘယ္ေနရာေတြမွာ ခ်ိတ္ဆက္ေပးရမွာလဲ ဆုိေတာ့ ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္နဲ႕ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ အစ စာလံုး (၁-လံုးေျမာက္) ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ခ်က္ယူလုိက္႐ံုနဲ႕ ကာရန္ တတဲြ ျပည့္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၄-၃-၁ စပ္နည္းက ဥပမာ မွာ ပထမကာရန္တဲြဆံုးတဲ့ (မွာလည္းမၾကား) ဆုိတဲ့ အပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ (ၾကား) ကေနၿပီး ျပန္စၿပီး ၄-၁ ဆက္ယူပံုကို ေအာက္က ဥပမာမွာ ၾကည့္ပါ။
အဝါေရာင္ ျပထားတဲ့ေနရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္ (ၾကား)၊ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၁)လံုးေျမာက္ (သြား) ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိထားတာ ေတြ႕ရပါမယ္။



အဲဒီလို အပိုဒ္ ၂-ပိုဒ္ကို ၾကား-သြား ဆုိၿပီး ကာရန္ခ်ိတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါ ကာရန္တတဲြျပည့္စံုသြားၿပီျဖစ္လုိ႕ ေနာက္ထပ္ ကာရန္အသစ္တတဲြ ကို ကာရန္တဲြဆံုးတဲ့ (သြားလည္းမသင့္) ဆုိတဲ့ အပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ (သင့္) ကေနၿပီး ျပန္စရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထိပ္ခ်င္းခၽြတ္ (ရထားေျပး) စပ္နည္း (၄-၂ စပ္နည္း)

အတုိေကာက္ ၄-၂ စပ္နည္း လုိ႕ မွတ္ပါ။ ဒီနည္းကလည္း ခပ္တုိတုိ ခပ္သြက္သြက္ အေၾကာင္းအရာေတြကို စပ္ရင္ သံုးေလ့ရွိပါတယ္။
ဒီနည္းက ၄-၁ စပ္နည္းလိုပါပဲ။ ႏွစ္လံုးတတဲြကာရန္ယူပါတယ္။
ဘယ္ေနရာေတြမွာ ခ်ိတ္ဆက္ေပးရမွာလဲ ဆုိေတာ့ ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္နဲ႕ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၂)လံုးေျမာက္ ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ခ်က္ယူလုိက္႐ံုနဲ႕ ကာရန္ တတဲြ ျပည့္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။
ေအာက္က ဥပမာ မွာ အဝါေရာင္ ျပထားတဲ့ေနရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမဆံုးအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၄)လံုးေျမာက္ (ၿမိဳ႕)၊ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ စာလံုး (၂)လံုးေျမာက္ (သို႕) ေတြကို ကာရန္တူ ခ်ိတ္ဆက္စပ္ဆုိထားတာ ေတြ႕ရပါမယ္။



အဲဒီလို အပိုဒ္ ၂-ပိုဒ္ကို ၿမိဳ႕-သုိ႕ ဆုိၿပီး ကာရန္ခ်ိတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါ ကာရန္တတဲြျပည့္စံုသြားၿပီျဖစ္လုိ႕ ေနာက္ထပ္ ကာရန္အသစ္တတဲြ ကို ကာရန္တဲြဆံုးတဲ့ (သည္သုိ႕ေစတီ) ဆုိတဲ့ အပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ (တီ) ကေနၿပီး ျပန္စရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ (တီ-ဆီ) ဆုိၿပီး အျပာေရာင္ျပထားတဲ့အတုိင္း ၄-၂ နဲ႕ပဲ ဆက္ၿပီး စပ္ဆုိသြားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ကာရန္တဲြအသစ္ကိုလည္း အရင္ကာရန္တဲြ အဆံုးသတ္တဲ့ (သည္ဆီေရႊနန္း) အပိုဒ္ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ ျဖစ္တဲ့ (နန္း) ကေန ျပန္စၿပီး (နန္း-တန္း) ဆုိၿပီးေတာ့ အစိမ္းေရာင္ျပထားတဲ့အတုိင္း ၄-၂ စပ္နည္းနဲ႕ပဲ ဆက္ၿပီး စပ္ဆုိသြားတာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီနည္းေလးနည္း ကို အေသအခ်ာ ေက်ညက္ေအာင္ ေလ့က်င့္စပ္ဆုိၾကည့္ေစလုိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္နည္းတနည္း ျဖစ္တဲ့ ဘီလူးရယ္စပ္နည္းကို ဒီေလးနည္းကို ပိုင္ႏိုင္မွသာလွ်င္ ဆက္လက္ ေလ့က်င့္ စပ္ဆုိၾကည့္ဖုိ႕ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာတခုေျပာခ်င္တာက ေလးလံုးစပ္ကဗ်ာတပုဒ္ကို စပ္ရင္ ကာရန္စပ္နည္းတမ်ိဳးတည္း သံုးဖို႕ မလိုပါဘူး။ (သံုးခ်င္ရင္လည္း ရပါတယ္ ... ဒါေပမဲ့ လိုအပ္သလို နည္းစံုထည့္စပ္တာ ပိုေကာင္းပါတယ္) ကာရန္ စပ္နည္းေတြ အားလံုး အဆင္ေျပသလို လွည့္ပတ္ သံုးစဲြၿပီး စပ္သြားလို႕ရပါတယ္။

အဆံုးသတ္ျခင္း (အခ်ပိုဒ္)

ဘီလူးရယ္စပ္နည္းကို မေျပာခင္ ေလးလံုးစပ္ကဗ်ာေတြကို “ခ်”ပံု တနည္းအားျဖင့္ အဆံုးသတ္ပံုကို ေျပာပါ့မယ္။
အေပၚက ျပခဲ့တဲ့ နည္းေတြ အတုိင္း စပ္လာခဲ့ၿပီး အဆံုးသတ္မယ္ဆုိရင္ ကာရန္တဲြတတဲြျပည့္သြားတဲ့ အပိုဒ္မွာ အဆံုးသတ္လုိက္လုိ႕ ရပါတယ္။ ဒီလို အဆံုးသတ္တဲ့အခါ (ခ်တဲ့အခါ) မွာေတာ့ စာလံုးေရ ၇-လံုးနဲ႕ အမ်ားဆံုး ခ်ေလ့ရွိပါတယ္။
ေအာက္က ဥပမာကို ၾကည့္ပါ။



အေပၚမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အတုိင္း (၄-၂) စပ္နည္းနဲ႕ စပ္လာၿပီး အဆံုးသတ္ကာနီးမွာ (၄-၂) ကာရန္ဆံုးတဲ့ (ေျဖာင့္တန္းေတာ့မည္) အပိုဒ္ရဲ႕ ၄-လံုးေျမာက္ကေန ကာရန္အသစ္တတဲြ ျပန္စၿပီး (၄-၃-၂) စပ္နည္းနဲ႕ (မည္-ရည္-ျပည္) ဆုိၿပီး ၃-ပိုဒ္ကို ကာရန္ခ်ိတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ (ျပည္) ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ကာရန္တတဲြျပည့္သြားၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီအပုိဒ္ငယ္ကို အဆံုးသတ္ အခ်ပိုဒ္အျဖစ္ ယူၿပီး ၄-လံုးအစား ၇-လံုးေရးၿပီး (ေရႊျပည္ဌာနေဝးေသာေၾကာင့္) ဆုိၿပီး အဆံုးသတ္လုိက္တာကို ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။
၇-လံုးအစား ၈-လံုးခ်ခ်င္ရင္လည္း ခ်လုိ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၈-လံုးခ်ခ်င္ရင္ေတာ့ အဲဒီအခ်ပိုဒ္ရဲ႕ (၄)လံုးေျမာက္နဲ႕ (၆)လံုး (သို႕မဟုတ္) ၇-လံုးေျမာက္ကို ကာရန္တခ်က္ ျပန္ခ်ိတ္ၿပီးမွ ခ်ေလ့ရွိပါတယ္။
ဥပမာ ... ေရႊျပည္ဌာ(န) ေဝး(လွ)ေသာေၾကာင့္။ ဆိုၿပီး ခ်လုိက္တာမ်ိဳးပါ။

ဘီလူးရယ္စပ္နည္း

ဒီစပ္နည္းက နည္းနည္း ထူးျခားပါတယ္။ သူလည္း အပိုဒ္သံုးပိုဒ္ စပ္ရတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေပၚက ၄-၃-၂ နဲ႕ ၄-၃-၁ စပ္နည္းေတြလို တပိုဒ္မွာ ကာရန္တခ်က္စီနဲ႕ သံုးပိုဒ္ကို သံုးခ်က္ယူတာ မဟုတ္ဘဲ ဒုတိယပိုဒ္မွာ ကာရန္ႏွစ္ခ်က္ယူလုိက္တာပါ။
ပထမပိုဒ္နဲ႔ ဒုတိယပိုဒ္ကို ေလး-သံုး ကာရန္ယူပါတယ္။ တစ္ခါ အဲဒီ ဒုတိယပိုဒ္ ရဲ့ ေလးလံုးေျမာက္ ကို တတိယအပိုဒ္ရဲ့ တစ္လံုးေျမာက္ (သို႔) ႏွစ္လံုးေျမာက္ (သို႔) သံုးလံုးေျမာက္စာလံုးနဲ႔ ကာရန္ျပန္ယူပါတယ္။
ဥမၼာဒႏၱီ ပ်ိဳ႕ ကေနထုတ္ႏႈတ္ျပထားတဲ့ ေအာက္က ဇယားကြက္နဲ႕ ဥပမာ ျပထားတာေတြကို ၾကည့္ပါ။

၄-(၃၄)-၁ ယူနည္း



ဒီနည္းကိုၾကည့္ရင္ (ညီ-ဏီ) ဆုိၿပီး ၄-၃ ကာရန္ယူလာၿပီးတဲ့ေနာက္ ၄-၃-၂ လို တတဲြမျပည့္ခင္ ေအာက္တပုိဒ္ကို မဆင္းေတာ့ဘဲ အဲဒီအပိုဒ္မွာပဲ (၄) လံုးေျမာက္ျဖစ္တဲ့ (က) ကေနျပန္စၿပီး ေနာက္တပိုဒ္ရဲ႕ ပထမ စာလံုး (စ) နဲ႕ ကာရန္ျပန္ယူထားတာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ပံုစံက ၄-(၃၄)-၁ ျဖစ္သြားပါတယ္။

၄-(၃၄)-၂ ယူနည္း



ဒီနည္းမွာေတာ့ (ျငား-သြား) ဆုိၿပီး ၄-၃ ကာရန္ယူလာၿပီးတဲ့ေနာက္ တတဲြမျပည့္ခင္ အဲဒီအပိုဒ္မွာပဲ ေလးလံုးေျမာက္ျဖစ္တဲ့ (လွ်င္) ကေနျပန္စၿပီး ေနာက္တပိုဒ္ရဲ႕ ဒုတိယစာလံုး (ပင္) နဲ႕ ကာရန္ျပန္ယူထားတာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ပံုစံက ၄-(၃၄)-၂ ျဖစ္သြားပါတယ္။

၄-(၃၄)-၃ ယူနည္း



ဒီနည္းမွာေတာ့ (စြာ-မာ) ဆုိၿပီး ၄-၃ ကာရန္ယူလာၿပီးတဲ့ေနာက္ တတဲြမျပည့္ခင္ အဲဒီအပိုဒ္မွာပဲ သူ႕ရဲ႕ ေလးလံုးေျမာက္ ျဖစ္တဲ့ (၌) ကေနျပန္စၿပီး ေနာက္တပိုဒ္ရဲ႕ တတိယစာလံုး (လုိက္) နဲ႕ ကာရန္ျပန္ယူထားတာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ပံုစံက ၄-(၃၄)-၃ ျဖစ္သြားပါတယ္။

ဒီ စပ္နည္းက ပံုမွန္ကာရန္စပ္နည္းေတြလိုမဟုတ္ဘဲ ဒုတိယပိုဒ္ေရာက္တာနဲ႔ အဲဒီအပိုဒ္ကေန စာလံုးအသစ္တစ္လံုးကို ကာရန္အသစ္ျပန္စယူတာမို႔ မူလကာရန္စပ္နည္းေတြကို ဝင္ေႏွာက္ယွက္ၿပီး စပ္ဘက္တဲ့အတြက္ ဘီလူးရယ္သံလို အေႏွာက္အယွက္ေပးတတ္တဲ့ ပံုစံျဖစ္ေနလို႔ ဘီလူးရယ္လို႔ေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
သာဓိနပ်ိဳ႕လာ ပံုစံမွာေတာ့ ထိပ္ခ်င္းခြၽတ္စပ္နည္းကို မွီခုိၿပီး ေနာက္ထပ္ပံုစံသစ္တမ်ိဳးထြင္ၿပီးစပ္တာကို ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

၄-(၂၃)-၂ ယူနည္း



အျခားစပ္နည္းမ်ား

နာမည္သီးျခားတပ္ထားတာ မရွိေသးတဲ့ အျခားစပ္နည္းမ်ားကုိ ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါ့မယ္။ ပံုစံအားျဖင့္ေတာ့ ဘီလူးရယ္ စပ္နည္းခဲြေတြပဲ ျဖစ္တယ္လို႕ ထင္ျမင္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးမင္းသုဝဏ္ကေတာ့ သံုးလို႕ရတယ္လို႕ ညႊန္ျပထားပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္သေဘာအရေတာ့ ဒီနည္းေတြဟာ မူလ အစပ္ေျခာက္ပါးထဲ မပါတဲ့အျပင္ အသံုးအလြန္နည္းလွတာမို႕ အေပၚက ကာရန္စပ္နည္း ၅-မ်ိဳးကို ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္ၿပီးမွသာလွ်င္ သံုးသင့္ပါတယ္။ ကာရန္အားလံုးကို ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏုိင္တဲ့ ဆရာႀကီးမင္းသုဝဏ္တုိ႕လို ကဗ်ာကဝိေတြ အထူးအျခားဖဲြ႕ခ်င္မွသာ (special effect လိုခ်င္မွ) သံုးသင့္တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္ ... သာမာန္အားျဖင့္ မ်ားမ်ားစားစား သံုးစဲြတာ မေတြ႕ဖူးပါဘူး ... က်ေနာ္ေတာ့ တခါမွ မသံုးဖူးပါဘူး ...

၃-၁ စပ္နည္း



ရွင္မဟာရ႒သာရ ရဲ႕ စတုဓမၼသာရ ကိုးခန္းပ်ိဳ႕ထဲက ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနည္းကေတာ့ ၄-၂ အစား ၃-၁ ယူၿပီး စပ္တဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမအပိုဒ္ရဲ႕ (၃) လံုးေျမာက္နဲ႕ ဒုတိယအပိုဒ္ရဲ႕ အစ (၁)လံုးေျမာက္ကို ကာရန္ခ်ိတ္ေပးရပါမယ္။ ဒါဆုိရင္ ကာရန္တတဲြျပည့္သြားၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီကာရန္တဲြဆံုးတဲ့ အပိုဒ္ရဲ႕ (၄)လံုးေျမာက္ (သက္) ကေန ေနာက္ထပ္ ႏွစ္သက္ရာ ကာရန္စပ္နည္း တမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ဆက္လက္ စပ္ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီနည္းဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ စစခ်င္း အပိုဒ္ႏွစ္ပုိဒ္ကိုပဲ ဒီနည္းနဲ႕ စပ္တာေတြ႕ရၿပီး အလယ္ပိုဒ္ေတြမွာ စပ္တာ ေတြ႕ရခဲပါတယ္။

၃-၂ စပ္နည္း



နတ္သွ်င္ေနာင္ရဲ႕ စစ္ခ်ီရတုထဲက ထုတ္ႏႈတ္ျပထားတဲ့နည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနည္းကေတာ့ ၄-၂ အစား ၃-၂ ယူၿပီး စပ္တဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီနည္းလည္း စစခ်င္း အပိုဒ္ႏွစ္ပုိဒ္ကိုပဲ စပ္တာေတြ႕ရၿပီး အလယ္ပိုဒ္ေတြမွာ စပ္တာနည္းပါတယ္။ ဆုေတာင္းခန္းပ်ိဳ႕၊ ပထမအပိုဒ္ႀကီးထဲမွာပဲ ...
လင္းေစမ်က္ေမွာက္၊ အမိုက္ေဖ်ာက္၍၊ ေရာက္ဘံုထုိ(ခါ)၊ (ဝါ)လ[နီး]ေသာ္၊ ေစာ[မီး]ရွင္မြန္ ... (နီး-မီး)
ရွင္မဟာရ႒သာရ ေရးတဲ့ ဘူရိဒတ္လကၤာႀကီး အပိုဒ္ (၉၀) မွာ ... ဆုိပါ[ဘိ]ေလာ၊ မိ[မိ]ပင္ကုိယ္ ... (ဘိ-မိ)
ဆုိၿပီး အတြင္းမွာ စပ္ထားေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ဒီလို စပ္ထားတဲ့ တျခားကဗ်ာလကၤာေတြ ရွိေတာ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အသံုးနည္း ပါတယ္။

၄-(၃၄)-၃-၂ စပ္နည္း

ဒီနည္းလည္း ေတြ႕ရခဲပါတယ္။ ဆုေတာင္းခန္းပ်ိဳ႕ရဲ႕ အပိုဒ္ႀကီး (၁) မွာ ေအာက္က ဥပမာ ဇယားကြက္အတုိင္း စပ္သြားတာကို ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘီလူးရယ္စပ္နည္းရဲ႕ နည္းခဲြတခုအျဖစ္ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ အေပၚမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဘီလူးရယ္နည္းခဲြ ၄-(၃၄)-၃ စပ္နည္းနဲ႕ ၃-၂ စပ္နည္းကို ေပါင္းစပ္ထားျခင္းလုိ႕လည္း ယူဆႏုိင္ပါတယ္။



သံႁမြက္ဝွဲခ်ီး၊ ေဟာေပၿပီးမႈ၊ ေခ်ခၽြတ္ျပဳမွ၊ ဥ႐ုေဝလ၊ ...
ျပည္ေက်ာ္နဂိုရ္၊ ရာဇၿဂိဳဟ္တြင္၊ ေရာက္တံုက်င္မွ၊ ဖူးျမင္လာေရွာင္း ...
အစရွိသျဖင့္လည္း အဲဒီအပိုဒ္ႀကီး (၁) မွာ ဆက္လက္ စပ္ဆုိထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
ဘူရိဒတ္လကၤာႀကီး၊ အပိုဒ္ (၉၁) မွာလည္း ...
မပ်က္စေတာင္း၊ ဝဲခေနာင္း၌၊ ပစ္ထည့္လုိက္ဟု၊ တုိက္တိုက္တြန္းတြန္း .. ဆိုၿပီး စပ္ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

၄-၃-၃- စပ္နည္း

အလြန္ေတြ႕ရခဲတဲ့ စပ္နည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ဥပမာ ၾကည့္ပါ။


ကိုးခန္းပ်ိဳ႕ (အပိုဒ္-၁၃၁)

ဒါ့အျပင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားေရးတဲ့ သီဟေတာဘုရားေက်ာက္စာ သံပိုင္း (ဂမၻီရကဗ်ာက်မ္း၊ စာ-၈၂) မွာလည္း ...
လူရွင္ေသာ(ေသာ)၊ ခုတိုင္(ေျပာ)သား၊ သီဟ(ေတာ)ေခၚ၊ ပုထိုးေတာ္ကို၊ မင္းေက်ာ္ရာဇိန္ ...
အႀကိမ္ေလး(လီ)၊ ျပင္ဆင္(ၿပီ)တည့္၊ ပၪၥ(မီ)ၾကံဳ ...
ဆိုၿပီး ဒီနည္းကို သံုးသြားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ဒီနည္းဟာ ရွင္မဟာရ႒သာရလုိ၊ လယ္တီဆရာေတာ္လို ေရွးပညာရွိ ကဗ်ာကဝိဆရာမ်ား သံုးစဲြသြားတဲ့အတြက္ စပ္ရင္လည္း မွားတယ္လုိ႕မဆုိႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္အျမင္အရေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မသံုးသင့္ဘဲ တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ၾကဥ္သင့္တဲ့ စပ္နည္းျဖစ္တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ ျမန္မာ ေလးလံုးစပ္လကၤာသြားရဲ႕ ကာရန္ယူနည္းေတြမွာ ေနာက္ကာရန္ဟာ ေရွ႕ကာရန္ကုိ ေက်ာ္ေလ့လည္း မရွိ၊ ထပ္တူ ျဖစ္ေလ့လည္း မရွိလို႕ပါပဲ။ ဒီနည္းကလဲြၿပီး တျခားနည္းေတြမွာ ေနာက္ကလုိက္တဲ့ကာရန္ (တနည္း အအုပ္ကာရန္) မွန္သမွ်မွာ ေရွ႕ကကာရန္ (အခံကာရန္) ေတြထက္ အျမဲ ေစာယူေလ့ရွိပါတယ္။ ဥပမာ ၄-၃-၂၊ ၄-၃-၁၊ ၄-၂ စသျဖင့္ပါ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ့္ အယူအဆ သက္သက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၄-၃-၃-၂ စပ္နည္း

ဒီနည္းဟာလည္း အလြန္ေတြ႕ရခဲတဲ့ စပ္နည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ဥပမာ ၾကည့္ပါ။


ဆုေတာင္းခန္းပ်ိဳ႕ (အပိုဒ္-၃၀)


နမူနာ

အဲဒီေတာ့ ေလးလံုးစပ္လကၤာသြား နဲ႕ ေရးထားတဲ့ ျမန္မာကဗ်ာတပုဒ္ကုိ ဘယ္လိုနည္းေတြ သံုးၿပီး ေရးထားသလဲ ဆုိတာ အခု နမူနာအေနနဲ႕ ခဲြထုတ္ျပပါမယ္ ... လက္ဝဲသုႏၵရအမတ္ႀကီးေရးဖဲြ႕ထားတဲ့ “မဲဇာေတာင္ေျခ” အစခ်ီ ရတုရဲ႕ ပထမအပိုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။



မဲဇာေတာင္ေျခ၊ စီးေတြေတြတည့္၊ ျမစ္ေရဝန္းလည္၊ (၄-၃-၂) (ကာရန္တတဲြျပည့္သြားလို႕ အဲ့ဒီကာရန္တဲြ ဆံုးတဲ့ အပိုဒ္ (ပါဒ) ျဖစ္တဲ့ "ျမစ္ေရဝန္းလည္" ရဲ႕ ၄-လံုးေျမာက္ (လည္) ကေန စၿပီး ကာရန္တဲြအသစ္ ျပန္ယူရပါတယ္။ ေလးလံုးစပ္ စေရးသူေတြ မွားတဲ့ေနရာ အဲဒီေနရာပါပဲ ... ကာရန္အသစ္ျပန္စတဲ့အခါ ပထမကာရန္တဲြ ဆံုးတဲ့ အပိုဒ္ကေန ျပန္မစမိဘဲ ေနာက္တပိုဒ္ကမွ ျပန္စမိလုိ႕ လြတ္သြားတတ္တာမ်ိဳးပါ)

ျမစ္ေရဝန္းလည္၊ ၿမိဳင္ေတာဆီက၊ ေရႊျပည္ကိုသာ (၄-၃-၂)

ေရႊျပည္ကိုသာ၊ တ-ရွာေတာ့မိ၊ (၄-၂)

တ-ရွာေတာ့မိ၊ မိုးရွိရွိလွ်င္၊ သီရိၾကက္သေရ၊ (၄-၃-၂)

သီရိၾကက္သေရ၊ တက္ျဖိဳးေဝသား၊ ေအာင္ေျမေၾကာ့ေၾကာ့၊ (၄-၃-၂)

ေအာင္ေျမေၾကာ့ေၾကာ့၊ ကုန္းေမာ့ေမာ့ႏွင့္၊ ဘိုးေတာ့္ေကာင္းမႈ၊ (၄-၃-၂)

ဘိုးေတာ့္ေကာင္းမႈ၊ တည္ထားျပဳသည္၊ ဇမၺဴ႕ဆီမီး၊ (၄-၃-၂)

ဇမၺဴ႕ဆီမီး၊ ေျခာက္ေရာင္ညီးမွ်၊ ဂူႀကီးသခင္၊ (၄-၃-၂)

ဂူႀကီးသခင္၊ ေရႊလင္းပင္ႏွင့္၊ ေရႊျခေသၤ့ေမြ၊ (၄-၃-၂)

ေရႊျခေသၤ့ေမြ၊ စ၍ေရေသာ္၊ ေရႊေစတီႀကီး၊ (၄-၃-၂) ဒါမွမဟုတ္ (၄-၃-၁) လို႕ ယူဆႏုိင္ပါတယ္

ေရႊေစတီႀကီး၊ အသီးသီးတည့္၊ ပိတ္ဆီးျခယ္သန္း၊ (၄-၃-၂)

ပိတ္ဆီးျခယ္သန္း၊ လွ်ပ္ေရာင္တန္းမွ်၊ ေရႊနန္းေရႊဘံု၊ (၄-၃-၂)

ေရႊနန္းေရႊဘံု၊ အလံုးစံုကို၊ အာ႐ံုမ်က္ျမင္၊ (၄-၃-၂)

အာ႐ံုမ်က္ျမင္၊ ဖူးေမွ်ာ္ခ်င္၍၊ သည္တြင္ေရႊျမိဳ႕၊ (၄-၃-၂)

သည္တြင္ေရႊျမိဳ႕၊ သည္သို႔ေစတီ၊ (၄-၂)

သည္သို႔ေစတီ၊ သည္ဆီေရႊနန္း၊ (၄-၂)

သည္ဆီေရႊနန္း၊ ေျဖာင့္တန္းေတာ့မည္၊ (၄-၂)

ေျဖာင့္တန္းေတာ့မည္၊ စိတ္က ရည္သည္ …. ေရႊျပည္ဌာန ေဝးေသာေၾကာင့္။ …. ။ (၄-၃-၂)

ေနာက္ဆံုးအခ်ပိုဒ္မွာ ကာရန္တတဲြျပည့္ေအာင္ ယူၿပီးမွ ခ်ရတာကို သတိျပဳပါ ...

ကာရန္ အမ်ားစုက ၄-၃-၂ နဲ႕ အဓိက စပ္သြားေပမဲ့ ဆံုးကာနီးမွာ "သည္တြင္ေရႊျမိဳ႕၊ သည္သို႔ေစတီ၊ သည္ဆီေရႊနန္း" ဆုိၿပီး ၄-၂ ေတြခ်ည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ ယူသြားတဲ့အတြက္ ခပ္သြက္သြက္ ျဖစ္သြားၿပီး ဖတ္တဲ့အခါ ၿမိဳ႕ေတာ္၊ ေစတီ၊ နန္းေတာ္ ေနရာေတြကို ဖ်တ္ကနဲ၊ ဖ်တ္ကနဲ ျပသြားသလုိ ဖတ္သူရဲ႕ စိတ္ထဲ ေပၚလာေစပါတယ္ ... အဲဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ၄-၃-၂။ ၄-၃-၁ စတဲ့ ကာရန္တဲြ အရွည္ေတြ သံုးလုိက္ရင္ အဲ့လို effect မ်ိဳး ရမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သတိျပဳထုိက္ပါတယ္ ...

ဒါဆုိရင္ ေလးလံုးစပ္ လကၤာသြားနဲ႕ စပ္လို႕ရသမွ် စပ္နည္း အားလံုး ကုန္ၿပီလို႕ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ (ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ စပ္နည္းကိုေတာ့ ပညာရွိမ်ား ပယ္ခဲ့ၾကလို႕ ထည့္သြင္းမေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး။ ဒီနည္းက ေလးလံုးစပ္မွာထက္ ရကန္တုိ႕လို အသြားေတြမွာ စပ္ေလ့ရွိပါတယ္)

အစပိုင္းမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အေျခခံစပ္နည္း ၄-မ်ိဳးကို အရင္ပိုင္ႏုိင္ေအာင္ ကာရန္မလြတ္ဘဲ ေရးတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၿပီးမွ ေနာက္ပိုင္း စပ္နည္းေတြကို သံုးစဲြသင့္ပါတယ္။ ဒီစပ္နည္းေတြက ရႈပ္ေထြးတာမို႕ မရွင္းတာရွိရင္လည္း အခ်ိန္မေရြး ေမးျမန္းႏုိင္ပါတယ္ ...

ကာရန္မ်ားျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစ ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Monday, 22 July 2013

သေႏၶ ေတာထြက္ ဓမၼစက္ ေဟာႁမြက္လဝါဆုိ

သေႏၶ ေတာထြက္ ဓမၼစက္ ေဟာႁမြက္လဝါဆုိ

“(ျဗဟၼာနတ္လူအေပၚ ေဒသနာၾကားလိုက္ေသာ္ ကမၻာေလာကေျမျပင္ေပၚ ... သံုးႀကိမ္တိုင္ေအာင္အင္မတန္သာဓုေခၚ) ... (သဟမၸတိ နာမေက မဟာျဗေဟၼဏအေက်ာ္) ... ေကာ႑ညနဲ႔ ဝပၸဘဒၵိ မဟာနာမ္ အႆဇိ ကြ်တ္တမ္း ဝင္ၿပီ ဧဟိ... ဧဟိ... ေခၚ...” ဆုိၿပီး နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္က ေရးဖဲြ႕ပူေဇာ္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းသံေလးကို ၾကားေယာင္မိပါတယ္။

ဒီေန႕မွာ သဟမၸတိျဗဟၼာမင္းရဲ႕ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို စတင္ေဟာေတာ္မူၿပီး ဗုဒၶလမ္းစဥ္ ျဖစ္တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးနဲ႕ မဇၩိမပဋိပဒါလမ္းစဥ္ကို လူသားမ်ားအား စတင္ေၾကျငာ ေဟာျပဆံုးမေတာ္မူခဲ့တဲ့အတြက္ တရားရတနာ ျဖစ္တဲ့ “ဓမၼ” ဟာ ကမၻာေပၚမွာ စတင္ ထြန္းေတာက္ ေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။ အရွင္ေကာ႑ညဟာ ပထမဦးဆံုး ေသာတာပန္တည္ၿပီး တရားကို စတင္သိေတာ္မူတဲ့ အရိယာသံဃာေတာ္ ျဖစ္လာတဲ့အတြက္ “အညာသိေကာ႑ေညာ” (အရင္ဦးဆံုး သိေသာ ေကာ႑ည) လို႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ ေခၚဆုိေတာ္မူၿပီး ဧဟိဘိကၡဳ ေခၚေတာ္မူရာက ရဟန္းအသြင္ စတင္တည္ရွိတဲ့အျပင္ ပၪၥဝဂၢီ ငါးဦးထဲက က်န္တဲ့ ေလးဦးျဖစ္တဲ့ အရွင္ဝပၸ၊ အရွင္ဘဒၵိယ၊ အရွင္မဟာနာမ္နဲ႕ အရွင္ အႆဇိတို႕လည္း ရဟန္းအျဖစ္ကို ဆက္လက္ရရွိခဲ့တာမုိ႕ သံဃာရတနာျဖစ္တဲ့ “သံဃာ” အစုအေဝးလည္း စတင္ေပၚထြန္းရာေန႕ျဖစ္တဲ့အတြက္ သာသနာ့ သမုိင္းမွာ အေရးပါလွပါတယ္။

ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႕ တဆက္တည္းမွာပဲ “သေႏၶ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ ေဟာႁမြက္လဝါဆုိ” ဆုိတဲ့ ဝါဆိုလျပည့္ေန႕နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ သံေပါက္ေလးကို သြားသတိရမိပါတယ္။

သာသနာသမိုင္းနဲ႕ ဗုဒၶဝင္မွာ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႕ ပတ္သက္ေနတဲ့ ထူးထူးျခားျခား လျပည့္ေန႕ ႏွစ္ေန႕ရွိပါတယ္။ အဲဒီေန႕ေတြ ကေတာ့ ကဆုန္လျပည့္ေန႕နဲ႕ ဝါဆိုလျပည့္ေန႕ပါပဲ။ ကဆုန္လျပည့္ေန႕ကိုေတာ့ “ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႕” လုိ႕ ေခၚၾကၿပီး ဝါဆုိလျပည့္ေန႕ကိုေတာ့ “သေႏၶ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ ေဟာႁမြက္လဝါဆုိ” ဆုိတဲ့ သံေပါက္ေလးနဲ႕ အမွတ္သညာျပဳၾကပါတယ္။

ကဆုန္လျပည့္ေန႕ရဲ႕ ထူးျခားမႈက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ဘဝေတာ္နဲ႕ ပတ္သက္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ အေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားဘဝနဲ႕ မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈-ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႕မွာ ဖြားျမင္ေတာ္မူပါတယ္၊ တခါ မဟာသကၠရာဇ္ ၉၇-ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႕ ဗုဒၶဟူးေန႕မွာ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္ အျဖစ္ ပြင့္ေတာ္မူၿပီး မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈-ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႕မွာ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူပါတယ္။

ဝါဆုိလျပည့္ေန႕ကေတာ့ ဓမၼနဲ႕ ပိုၿပီးပတ္သက္သလို ကနဦး အေျခစတင္တည္ျခင္းသေဘာလည္း ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ရ ပါမယ္။ မယ္ေတာ္ မဟာမာယာေဒဝီရဲ႕ ဝမ္းၾကာတုိက္မွာ ပဋိသေႏၶယူတာ၊ သားေတာ္ရာဟုလာ ဖြားျမင္ေတာ္မူတဲ့ေန႕မွာ နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးကိုျမင္ၿပီး ေတာထြက္ေတာ္မူတာ၊ ဘုရားအျဖစ္ ပြင့္ေတာ္မူ ၿပီးတဲ့ေနာက္ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ လူသားေတြကို ဓမၼကို ေဟာျပၿပီး သံဃာရတနာ စတင္ျဖစ္တည္ေစေတာ္မူခဲ့တာ အားလံုးဟာ ဝါဆိုလျပည့္ေန႕ ေတြခ်ည္းပါပဲ။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ျဖစ္ေတာ္စဥ္ေတြဟာ ေန႕ခုနစ္ေန႕အျဖစ္ တည္ရွိေနပါတယ္။ ဒီေန႕ေတြကို “နံေတာ္စဥ္” လို႕လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ ပဋိသေႏၶယူတဲ့ေန႕ကေနစၿပီး ေတေဇာဓာတ္ေလာင္ေတာ္မူတဲ့ေန႕အထိ ေန႕နံအစဥ္အတုိင္းပါ။ ဒီေန႕ေတြကို အစဥ္အတုိင္း “မ-သိ-ၾက-လွ်င္-ေတြး-ဆ-ဦး” လို႕ အတိုေကာက္မွတ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဒီနံေတာ္စဥ္အေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ႕ အဂၤဝိဇၨာ ဆရာေတြ ေဟာကိန္းထုတ္တတ္ၾကပါတယ္။ အဂၤဝိဇၨာပညာရပ္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ က႑အျဖစ္ ပါဝင္ေနတယ္လို႕ သိရပါတယ္။

“မ-သိ-ၾက-လွ်င္-ေတြး-ဆ-ဦး” ဆုိတဲ့ နံေတာ္စဥ္ အတိုေကာက္ စကားလံုးေတြက နံသင့္သခ်ၤာနည္းအတုိင္း မွတ္ထား တာပါ။ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ေတြကေတာ့ -
ပဋိသေႏၶေနေတာ္မူေသာေန႕ (မ = ၾကာသပေတး၊ ဝါဆုိလျပည့္)
ဖြားေတာ္မူေသာေန႕ (သိ = ေသာၾကာ၊ ကဆုန္လျပည့္)
ေတာထြက္ေတာ္မူေသာေန႕ (ၾက = တနလၤာ၊ ဝါဆုိလျပည့္)
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေသာေန႕ (လွ်င္ = ဗုဒၶဟူး၊ ကဆုန္လျပည့္)
ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာေတာ္မူေသာေန႕ (ေတြး = စေန၊ ဝါဆုိလျပည့္)
ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာေန႕ (ဆ = အဂၤါ၊ ကဆုန္လျပည့္)
ေတေဇာဓာတ္ေလာင္ေတာ္မူေသာေန႕ (ဦး =တနဂၤေႏြ၊ ကဆုန္လဆုတ္) ... ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ နံေတာ္စဥ္ကို ေက်းဇူးရွင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ခုနစ္ေန႕ဘုရားရွိခိုး ဆုိၿပီး လကၤာေလး ဖဲြ႕ၿပီး ပူေဇာ္ထား ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေက်ာင္းမွာ ဆုိရသလို က်ေနာ့္ရဲ႕ ဖြားဖြားႀကီး ႏႈတ္တိုက္သင္ေပးထားလို႕ ငယ္ငယ္ ကတည္းက အလြတ္ရခဲ့ ပါတယ္။ ခုေတာ့ အဲဒီ အေလ့အထေတြ ေပ်ာက္ကုန္ၿပီ ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လယ္တီ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ခုနစ္ေန႕ ဘုရားရွိခိုးကို မသိေသးတဲ့ လူငယ္ေတြလည္း သိရေအာင္၊ သိၿပီးသား လူႀကီးလူငယ္မ်ားလည္း ၾကည္ညိဳပူေဇာ္ႏိုင္ေအာင္ တလက္စတည္း ျပန္လည္ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ (၇)ေန႔ ဘုရားရွိခိုးႏွင့္ ကန္ေတာ့ဆုေတာင္းခန္း

ပဋိသေႏၶယူေသာေန႕

သံုးလူ႕ရွင္ပင္၊ ကၽြန္႔ထိပ္တင္၊
ေသာင္းခြင္ စၾကာဝဠာ၊
နတ္ျဗဟၼာတို႔၊ ညီညာ႐ံုးစု၊
ေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္၊ ရတုနဂို၊
ရႊန္းရႊန္းစိုသည္၊ ဝါဆိုလျပည့္၊
ႂကြက္မင္းေန႔ဝယ္၊
ခ်မ္းေျမ့ၾကည္ျဖဴ၊ သေႏၶယူသည္၊
နတ္လူၿငိမ္းဖို႔ ကိန္းပါကို ... ။

ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာေန႕

သေႏၶယူကာ၊ ဆယ္လၾကာေသာ္၊
မဟာသကၠရာဇ္၊ ေျခာက္ဆယ့္ရွစ္ၾကံဳ၊
ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔ဝယ္၊
ခ်မ္းေျမ့စံုစီ၊ လုမၺိနီ၌၊
မဟီလႈိက္ဆူ၊ ဖြားေတာ္မူသည္၊
နတ္လူေအာင္ၿမိဳ႕လမ္းပါကို ... ။

ေတာထြက္ေတာ္မူေသာေန႕

ဖြားျမင္ေျမာက္ေသာ္၊ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ရြယ္၊
ပ်ိဳႏုနယ္၌၊ သံုးသြယ္ေရႊနန္း၊
သိမ္းျမန္းၿပီးလစ္၊ ဆယ့္သံုးႏွစ္လွ်င္၊
ဘံုးသစ္လွ်ံလူ၊ စံေတာ္မူ၍၊
ရြယ္မူႏုၿဖိဳး၊ ႏွစ္ဆဲ့ကိုးဝယ္၊
ေလးမ်ိဳးနိမိတ္၊ နတ္ျပဟိတ္ေၾကာင့္၊
ေရႊစိတ္ျငင္ၿငိဳ၊ သံေဝပိုက၊
ဝါဆုိလျပည့္၊ က်ားမင္းေန႔ဝယ္၊
ခ်မ္းေျမ့ရဂံု၊ ေတာရပ္လႈံသည္၊
စံုၿမိဳင္ပင္ရိပ္ခန္းမွာကို ... ။

ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေသာေန႕

ေတာရပ္ၿမိဳင္ေပၚ၊ ေျခာက္ႏွစ္ေပ်ာ္၍၊
ခါေတာ္တစ္ဖံု၊ ပြင့္ခ်ိန္ႀကံဳက၊
ကဆုန္လျပည့္၊ ဆင္မင္းေန႔ဝယ္၊
ေျမ့ပရေမ၊ ပလႅင္ေဗြထက္၊
ေရႊေညာင္ေတာ္ႀကီး၊ ဗိတာန္ထီးႏွင့္၊
မၿငီးၾကည္ျဖဴ၊ ေနေတာ္မူလ်က္၊
ရန္ျမဴခပင္း၊ အမိုက္သင္းကို၊
အရွင္းပယ္ေဖ်ာက္၊ အလင္းေပါက္က၊
ထြန္းေတာက္ဘုန္းေတာ္၊ ေသာင္းလံုးေက်ာ္သည္၊
သံုးေဖာ္လူတို႔ ျငမ္းပါကို ... ။

ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူေသာေန႕

ဘုရားျဖစ္ခါ၊ မိဂဒါသို႔၊
စၾကာေရႊဘြား၊ ျဖန္႔ခ်ီသြား၍၊
ငါးပါးဝဂၢီ၊ စံုအညီႏွင့္၊
မဟီတစ္ေသာင္း၊ တိုက္အေပါင္းမွ၊
ခေညာင္းကပ္လာ၊ နတ္ျဗဟၼာအား၊
ဝါဆိုလျပည့္၊ စေနေန႔ဝယ္၊
ေႂကြ႕ေႂကြ႕လွ်ံတက္၊ ဓမၼစက္ကို၊
မိန္႔ႁမြက္ေထြျပား၊ ေဟာေဖာ္ၾကားသည္၊
တရားနတ္စည္ ရြမ္းတယ္ကို ... ။

ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာေန႕

တရားနတ္စည္၊ ေဆာ္ရြမ္းလည္က၊
သံုးမည္ဘံုသိုက္၊ တစ္ေသာင္းတိုက္ဝယ္၊
ကၽြတ္ထိုက္သသူ၊ နတ္ လူ ျဗဟၼာ၊
သတၱဝါကို၊ ေခမာေသာင္သို႔၊
ေဖာင္ကူးတို႔ျဖင့္၊ ေဆာင္ပို႔ၿပီးကာ၊
ဝါေလးဆယ့္ငါး၊ သက္ကားရွစ္ဆယ္၊
စံုျပည့္ႂကြယ္က၊ ရာေလးဆယ့္ရွစ္၊
သကၠရာဇ္ဝယ္၊ နယ္မလႅာတိုင္း၊
စံႏႈိင္းမယုတ္၊ ကုႆိႏၷာရံု၊
အင္ၾကင္းစံု၌၊ ကဆုန္လျပည့္၊
အဂၤါေန႔ဝယ္၊ ခ်မ္းေျမ့နိဗၺဴ၊
စံေတာ္မူသည္၊
ဝွန္းဆူေသာင္းလံုးေက်ာ္တယ္ကို ... ။

ေတေဇာဓာတ္ေလာင္ေတာ္မူေသာေန႕

နိဗၺဴစံၿပီ၊ ရႈမအီသား၊
သဂႌေရႊေလွာ္၊ အေလာင္းေတာ္ကို၊
ထိုေရာ္ကဆုန္၊ လဆုတ္ၾကံဳ၍၊
ဂဠဳန္ေန႔ဝယ္၊ ခိုးေငြ႕မေႏွာ၊
ဓာတ္ေတေဇာလွ်င္၊ ရွင္ေစာဉာဏ္စက္၊
ဓိ႒ာန္ခ်က္ျဖင့္၊ လွ်ံတက္ေကာ္ေရာ္၊
မီးပူေဇာ္သည္၊
ေမြေတာ္ရွစ္စိတ္ႂကြင္းတယ္ကို ... ။

ကန္ေတာ့ဆုေတာင္းခန္း

ထိုခုႏွစ္ေန႔၊ သာခ်မ္းေျမ့ကို၊
ေဆြ႕ေဆြ႕ၾကည္ျဖဴ၊ အာ႐ံုယူလ်က္၊
သံုးလူတို႔နတ္၊ ျမတ္ထက္ျမတ္သား၊
ကိုယ္ေတာ္ဘုရားကို၊ သံုးပါးမြန္စြာ၊
ဝႏၵနာႏွင့္၊ သဒၵါၿဖိဳးၿဖိဳး၊
ကၽြန္ရွိခိုးသည္ ...
ေကာင္းက်ိဳးခပ္သိမ္း ႂကြယ္ေစေသာ္ ... ။

ႏွလံုးစိတ္ဝမ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ ...

ဟယ္ရီလြင္


Read More...

Saturday, 20 July 2013

စာမရီအဖ

စာမရီ အဖ


‘ဗိုလ္ခ်ဳပ္’ဆုိ တဦးတည္းပဲ၊
‘မွဴးႀကီး’ လည္း ေနာက္မွာမပါ၊
ထူးၿပီးကဲ တေယာက္သာ၊
ေနာက္တခါ ျပန္မရ၊
ပုပ်ပ္ပ်ပ္ ညိဳတိုတုိ၊
အပိုမဆုိ ႏႈတ္ႁမြက္ေခၽြဟ။

ရင္ထဲက လိႈင္လိႈင္ေခၚ
ၿပိဳင္ရန္မေပၚ အို ‘အဖ’
ႏိုင္ငံေက်ာ္ ဟုိ‘အဘ’ ေတြနဲ႕
ဘယ္လိုမွ မဆိုင္၊
ကိုယ္က်ိဳးမရွာ အာဏာမသံုး၊
လူမမုန္း သက္ဆံုးသည့္တုိင္၊

ဆယ့္ကိုးရက္ လဇူလိုင္
ကူမႏိုင္ မ်က္ရည္မိုး
သက္ေစြၿဖိဳး ေခါင္လႊမ္းပါသည္၊
ေအာင္ဆန္းဇာနည္၊
အေရာင္မႏြမ္း ဘာမထီ၊
စာမရီဇာနည္ေသြးတဲ့ေလး။ ။

ဟယ္ရီလြင္

Read More...