ခရမ္းျပာဝိုင္ (၈)
လတေပါင္း၊
ျမေႏွာင္းရြက္ ညႇာတံေၾကြနဲ႔၊
ခါယံေႏြရည္။
အိပ္မက္ေၾကြ ေဝသီေမ်ာလို႔၊
ေနျခည္ေမာရီ။
ခရမ္းျပာညီမေလးေရ၊
သီလ်ေတးဖဲြ႔ကာခီ်မယ္၊
လဲ့ျပာရီေႏြး။
လြမ္းကဗ်ာေတးအရိပ္မွာ
ခရမ္းျပာတေမွးအိပ္ကြယ္၊
ေထြးသိပ္မယ္ေလး။ ။
ေလးဆစ္ ေလးပါ။
Thursday, 7 August 2008
ခရမ္းျပာဝိုင္ (၇)
ရြက္ေၾကြညမွာ
မ်က္ရည္စနဲ႔သာေနမယ္ခင္။
တိမ္လႊာကို ပန္ဆင္ရင္း၊
ပါးျပင္ယံ ေမႊးျမျဖဴလို႔၊
ဘဝျမဴ ကင္းစင္ပကာ၊
ႏွင္းလြင္ညကဗ်ာသြင္ႏွယ္၊
ဆင္းသြင္ျမပဝါဆင္ေစ၊
ကလ်ာခင္ခ်စ္ေသြး။
ခရမ္းျပာ ေမပြင့္ပန္းကို၊
မျမန္းသာ ေျခြလင့္မလွမ္းႏိုင္ဘု၊
ေနသင့္ပန္းလို ႏြမ္းပ်က္ေၾကြကာ၊
တမ္းရက္ရွည္ ေလနီေမႊ႕ေတာ့၊
လြမ္းမ်က္ရည္ ေဝသီေဝ့ၿပီကြယ့္၊
ေၾကြၿပီေလ့ ရည္ျမေသြးနဲ႔၊
ေနျခည္ေမ့ဆီကေဝးေပါ့၊
သီလ်ေဆြး အလြမ္းျဖာလို႔၊
ညီမေလး ခရမ္းျပာရယ္ ...
လြမ္းကဗ်ာေရး။ ။
ႀတိခ်ိဳးပံုစံေရးထားတာပါ။ ဒုတိယအခ်ိဳး (အခံခ်ိဳး) ကေတာ့ ရွည္သြားတယ္ဗ်။ တတိယအခ်ိဳး (အအုပ္ခ်ိဳး) မွာလည္း တြန္႔ပိုဒ္ေတြေတာ့ မ်ားသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုေရးခ်င္စိတ္ေပါက္လာလို႔ ေရးလိုက္တာပါ။ ရွည္ရန္ေကာ ရယ္လို႔ အျပစ္တင္ၾကရင္လည္း ခံပါ့မယ္ ခင္ဗ်ာ ..
ခရမ္းျပာဝိုင္ (၆)
ေႏြပန္းခီ် ေျခရာဖဲြ႔လို႔၊
ေလေပြသီ ေဝကာလွည့္ခိ်န္၊
ေျဖရာမဲ့ အေဝးကိုရြယ္၊
ေဝဒနာဖဲြ႔ေတးဆိုမယ္။
ဥၾသပ်ိဳလြမ္းေတးသံက
ႏြမ္းေဆြးဟန္ အေရာက္လာမယ့္၊
ပိေတာက္ဝါ အေျပးလာခဲ့ခိ်န္ေပါ့၊
တစ္ေယာက္သာ ေတးကဗ်ာဖဲြ႔ပါလို႔၊
အေတြးမွာႏြဲ႔သီလာသူေရ ... ၊
အေဆြးကမၻာနဲ႔ခီ်ကာရယ္၊
ေဝးကြာခဲ့တယ္။
ရင္ထဲမွာ သူသာရိွပါလို႔၊
ျပင္သည္းညႇာ ပူပါဘိေလရဲ့၊
လူတကာမသိ ဖြင့္မေျပာသာေတာ့၊
တင့္ေမာစြာေနေလေတာ့ကြယ္၊
ေမေက်ာ့ငယ္ေထြး။
ခရမ္းျပာဝိုင္တစ္ခြက္ကိုျဖင့္၊
အႏြမ္းဗ်ာဆိုင္လက္နဲ႔၊
မကိုင္ရက္လို႔ ထြက္ခြါဖယ္ကာ၊
သက္လ်ာရယ္ မတမ္းသာဘူး၊
စက္ရာဝယ္ အႏြမ္းျဖာလို႔၊
လြမ္းကဗ်ာသီရေဆြးေပါ့၊
ခရမ္းျပာညီမေလးရယ္ ....
ဒီဘဝေဝး။ ။
ခရမ္းျပာဝိုင္ (၅)
စပယ္ျမစ္ေပၚက
ႏွင္းဆီရြက္ေလွငယ္
ခ်ယ္ရီကႏၲာရကိုျဖတ္ဖို ့
သစ္ရြက္ဖိနပ္ေလး
ေမ့က်န္ခဲ့ေသးသတဲ့ ...။
အလြမ္းနဲ႔ ျဖည့္ထားတဲ့ဝိုင္ခြက္
သစ္ခြပြင့္ေပၚ
အိပ္ေပ်ာ္ကာေနေလရဲ့
ညီမေလးေရ ....
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ႏွစ္ခ်ိဳ႕ေအာင္ သိမ္းထားလိုက္ပါ့မယ္။
ကဲြအက္ရွတဲ့ လေရာင္ျခည္လို
မပီဝိုးဝါး နီးေဝးခါးသီးစိမ္းျမ
ရာမယန သမင္လိုက္ခန္း
လြမ္းလိုက္တာကြယ္။
ဆဟာရမွာ
ပ်ပ်ေလးျမင္ေနရတဲ့
သက္တန္႔ရဲ့အဆံုး
ကိုယ္သြားရွာဦးမယ္
လိုက္ခြင့္ႀကံဳရင္ေတာင္
မေခၚရက္ပါဘူး ကေလးရယ္
ကႏၲာရမွာ ...
ေကာ္ဖီဆိုင္မရိွ
ဝိုင္မရိွ ..
ႏွင္းဆီမရိွ ..
... ... မရိွ၊ ... ... ... မရိွ။
ႏွင္းဆီ႐ိုးေတြအျပည့္နဲ႔
ငရဲျပည္က ရြာခ်တဲ့မိုးေရ ...
ခါးေနသလိုလို
သၾကားေတြခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔
ငိုလို႔လဲမရ
အမွတ္တရဆိုတာ
တရံတခါမွာ
အနာရြတ္ေဟာင္းတစ္ခုလို
ျပန္ေျပာင္းျမင္ရင္
နာက်င္ေစတတ္လြန္းလို႔
ငါ ...
ဘာကိုမွ
သိမ္းမထားခ်င္ေတာ့ဘူး။
အားလံုး အကုန္လႊင့္ပစ္လိုက္ကာမွ
မင္းပံုရိပ္ေလးတစ္စ
ရင္ထဲမွာ မိွန္မိွန္ေလး လာက်န္ေနေသးတယ္။
ျပန္လာခဲ့ရင္ေတာ့
ကႏၲာရမွာ ....
မိုးရြာရင္
ခရမ္းျပာပန္းတခင္းျဖစ္တယ္ဆိုတာ
ကိုယ္ မင္းကိုေျပာျပႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္
အလြန္ဆံုးရိွလွ
တစ္ေထာင့္တစ္ညေပါ့ ..
ညီမေလးခရမ္းျပာရယ္ ... ... ။
ခရမ္းျပာ၀ုိင္ (၄)
ေႏြပန္းခ်ီ၊
ေလေပြသီ ေျဖရာမဲ့လို႔၊
ေ၀ဒနာဖဲြ႕ေတး။
ႏႈတ္အေျပာခ်ိဳ၊
ဥၾသပ်ိဳ လြမ္းေတးသံက၊
ႏြမ္းေဆြးဟန္ေပး။
တေယာက္သာ ေတးကဗ်ာဖဲြ႕၊
ေ၀းကြာခဲ့ေလး။
စဥ္အၿမဲသာ၊
ရင္ထဲမွာ သူသာရွိလို႔၊
ပူပါဘိေသး။
တင့္ေမာစြာ ေနေလေတာ့ကြယ္၊
ေမေက်ာ့ငယ္ေထြး။
မလွမ္းသာ၊
လြမ္းကဗ်ာသီရေဆြးေပါ့၊
ခရမ္းျပာညီမေလးရယ္ ..
ဒီဘ၀ေ၀း။ ။
Saturday, 2 August 2008
ခရမ္းျပာဝိုင္ (၃)
ခ်စ္သူ႔စိတ္မွာ၊
လိပ္ျပာလိုအၿမဲ၊
အရိပ္ပမာခိုတဲြလို႔၊
ႏွစ္ကိုယ္မခဲြ ေနလိုခ်င္လဲ၊
ေမၿငိဳျငင္မွာစိုးတာမို႔၊
ပန္းကိုခ်ိဳးလို႔ အပန္ခက္၊
အပင္ထက္မွာသာ ယဥ္။
အႏုအရြအေျပာေတြ ေခြ်ကာေျဖေလ်ာ့မိမွ၊
သမုဒယသေဘာေတြ ေဝလာေလေတာ့၊
ေထြဗ်ာေပြေပါ့ ကိုယ့္စိတ္အလ်ဥ္၊
အရိပ္ထင္ကာ သူရိွၿမဲ။
ရတက္ေပြသီ အိပ္မရဘဲ၊
စိတ္ကအၿမဲ သူ႔ထံမွာ၊
အခုျပန္ကာ ေျပးေတြ႔ခ်င္လဲ၊
ေဝးတေျမ့ခင္ သူ႔ဘဝနံေဘးမွာ၊
အယုအယေတး သီခြင့္မရိွသူမို႔၊
မခိ်ရင္ပူလို႔ တမ္းတကာ၊
ႏြမ္းလ်စြာ ဒီဘဝအေဆြးေတြနဲ႔၊
အလွမ္းကကြာ မညီမွ်ေဝးေလေပါ့၊
သီသမွ်ေတး အလြမ္းကဗ်ာရွည္ၿပီ၊
ညီမေလး ခရမ္းျပာေရ ....
ႏြမ္းကာေၾကကဲြ။ ။
ခရမ္းျပာေမ
ခရမ္းျပာေမ၊ လန္းျဖာေစြဝင့္၊ ညႇာေရႊမ်က္ဝန္း၊ စိုလက္ရႊန္းရည္၊ ေကာ့ညႊန္းမ်က္ေတာင္၊ ေမွးယွက္ေယာင္ႏွင့္၊ ေသြးေရာင္လႊမ္းစို႔၊ ပါးျပင္မို႔မွာ၊ နီညိဳ႕ယွက္စို၊ ပိုက႐ိုလွ၊ ခ်ိဳျမႏႈတ္ခမ္း၊ စြင့္စြင့္ပန္းသို႔၊ ဆင္ျမန္းလိႈက္ၾကြယ္၊ ပုလဲသြယ္လို၊ စင္ၾကယ္ျဖဴလြ၊ လွဒႏၲႏွင့္၊ ဝင္းပေရာင္ၾကြယ္၊ ေရႊစင္ျခယ္လို႔၊ ပန္းငယ္ပြင့္စ၊ ေၾကြႏုလြကို၊ ပ်ိဳးပ်ျမင္တုန္း၊ သခင္ပုန္းသည္။ ။ လွစ္ျပံဳးေခြ်သို႔ မေခြ်သို႔။
အလွမ္းကြာေန၊ လြမ္းစာေစလင့္၊ ခါေႏြစက္ယြန္း၊ ညိဳပ်က္မြန္းသည္၊ ေလ်ာ့လြန္းခက္ေယာင္၊ ေဝးရက္ေမွာင္ဆင့္၊ ေဆြးေခါင္လြမ္းညိဳ႕၊ အားအင္ခ်ိဳ႕ကာ၊ သီလို႔ဆက္ဆို၊ ငိုမလိုည၊ ၿပိဳက်လႈပ္ရမ္း၊ ဆင့္ဆင့့္ႏြမ္းညိဳ႕၊ ပင္ပန္းဟိုက္တြယ္၊ အၿမဲရယ္ငို၊ ရင္ဝယ္ပူစ၊ ၾကြျပန္ရထင့္၊ ဆင္းျမေရာင္ျခယ္၊ ေသြက်ဥ္ဖယ္လို႔၊ လြမ္းနယ္ဝင့္ရ၊ ေစြသမုဒယပို၊ မိုးစႏွင္တုန္း၊ ဘဝင္လံုးဆီ။ ။ ထစ္ခ်ဳန္းေစြသို႔ မေစြသို႔။
အလြမ္းဗ်ာေပြ၊ ႏြမ္းကာေၾကြလြင့္၊ ျပာေဝညက္ရႊန္း၊ ပ်ိဳသက္လြန္းဆီ၊ ေဖာ့ယြန္းလက္ေဆာင္၊ ေပးဆက္ေရွာင္လင့္၊ ေဝးေယာင္လွမ္းလို႔၊ ထားခင္ၫိႈ႕ရာ၊ ခီ်လို႔ရတက္ပို၊ ပ်ိဳအလိုက်၊ ငိုလ်႐ုပ္ပန္း၊ လြင့္လြင့္လြမ္းလို႔၊ သြင္ႏြမ္းခိုက္ဝယ္၊ အသဲငယ္ဖို၊ ျမင္ကြယ္ျမဴလ၊ ျမလံွ်ကဆင့္၊ ကင္းပေရွာင္ဖယ္၊ ေရလ်ဥ္ႏွယ္သို႔၊ မွန္းတြယ္ဆင့္ရ၊ ေမယုျမမိုရ္၊ တိုးလွဆင္ႏႈန္း၊ တမင္႐ုန္းဖည္။ ။ ခ်စ္ထံုးေျဖသို႔ မေျဖသို႔။
မနည္း ႀကိဳးစားေရးလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အခ်ီေရာ အခ်ေရာ ညီရမယ့္အျပင္ ၀မ္းတြင္းကာရန္ေတြလည္း ရွိသမွ် ပါဒ အကုန္ နေဘထပ္ရတာဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္လည္း ဒါမ်ိဳး ထပ္ေရးဖို႔မလြယ္ေတာ့ပါဘူး။ ေရးဖူးတယ္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေရးၾကည့္တာပါ။
ဟယ္ရီ
မဲဇာသစ္ေတာဖဲြ ့ (မဲဇာေတာင္ေျခ အခီ်ညီအခ်ညီ ပိုဒ္စံု ရတု)
ေရးသူ - လက္ဝဲသုႏၵရအမတ္ႀကီး ဦးျမတ္စံ (ဘယနႏၵမိတ္၊ မဟာသီဟသူရ) (၁ဝ၈၅-၁၁၆၁)
၁။ မဲဇာေတာင္ေျခ၊ စီးေတြေတြတည္း၊ ျမစ္ေရ၀န္းလည္၊ ၿမိဳင္ေတာဆီက၊ ေရႊျပည္ကိုသာ၊ တ-ရွာေတာ့မိ၊ မိုးရွိရွိလွ်င္၊ သီရိၾကက္သေရ၊ တက္ျဖိဳးေ၀သား၊ ေအာင္ေျမေၾကာ့ေၾကာ့၊ ကုန္းေမာ့ေမာ့ႏွင့္၊ ဘိုးေတာ့္ေကာင္းမႈ၊ တည္ထားျပဳသည္၊ ဇမၺဴ႕ဆီမီး၊ ေျခာက္ေရာင္ညီးမွ်၊ ဂူႀကီးသခင္၊ ေရႊလင္းပင္ႏွင့္၊ ေရႊျခေသၤ့ေမြ၊ စ၍ေရေသာ္၊ ေရႊေစတီႀကီး၊ အသီးသီးတည့္၊ ပိတ္ဆီးျခယ္သန္း၊ လွ်ပ္ေရာင္တန္းမွ်၊ ေရႊနန္းေရႊဘံု၊ အလံုးစံုကို၊ အာ႐ံုမ်က္ျမင္၊ ဖူးေမွ်ာ္ခ်င္၍၊ သည္တြင္ေရႊျမိဳ႕၊ သည္သို႔ေစတီ၊ သည္ဆီေရႊနန္း၊ ေျဖာင့္တန္းေတာ့မည္၊ စိတ္က ရည္သည္။ ။ ေရႊျပည္ဌာန ေ၀းေသာေၾကာင့္။
၂။ သဲသာေသာင္ေျမ၊ ျမစ္ကမ္းေျခလည္း၊ အေၾကတျပင္၊ တို႔ေအာက္ခြင္၀ယ္၊ ေရယဥ္ပတ္၀န္း၊ ေပ်ာ္ဘြယ္ထြန္းလိမ့္၊ တကြၽန္းေလာက္ပင္၊ ေ၀းမည္ထင္ခဲ့၊ စီးသြင္ညိဳရစ္၊ မဲဇာျမစ္လည္း၊ ထစ္ထစ္ထြန္းဘိ၊ ခ်ဳံအတိႏွင့္၊ ေတာႀကီး႔ဆိတ္ညံ၊ ဆည္းက်ံက်ံ၀ယ္။ ဓူ၀ံ မေပၚ၊ မေမွ်ာ္ပါရ၊ ေနကိုတ-လည္း၊ ဘယ္ကေရွ႕ေနာက္၊ ဘယ္ေတာင္ေျမာက္ဟု၊ ေတြးေထာက္မမွန္၊ ဖန္ဖန္အံ့ၾသ၊ ၾကံတိုင္းေမာစြ၊ ဘယ္ေတာဘယ္ျမိဳင္၊ မသိႏိုင္ခဲ့၊ မခိုင္စိတ္၀မ္း၊ ေန႔တိုင္းလြမ္းရွင့္၊ ကင္းစမ္းေတာင္က၊ ေလဦးစ၍၊ ေနာက္မွေလရွည္၊ အတည္တည္သည္။ ။ ေလျပည္လာက ေအးေသာေၾကာင့္။
၃။ ပြဲခါေညာင္ေရ၊ သြန္းျမဲေပတည္း၊ ႐ိုေသသဒၶါ၊ ထံုးစဥ္လာျဖင့္၊ မဲဇာရပ္သူ၊ ေတာင္းဆုယူသည္၊ ေရႊဂူေတာ္ႏွင့္၊ ႐ႈတိုင္းတင့္သား၊ မိုးျမင့္သီေခါင္၊ မဲဇာေခ်ာင္က၊ တေတာင္လံုးမႈိင္း၊ စ၍ဆိုင္းေသာ္၊ ေတာင္တိုင္းရွက္၍၊ ၀န္းကာ ေ၀ွ႕လည္း၊ ေတာင္ေငြ႕ေ၀ေ၀၊ အေထြေထြႏွင့္၊ ေလလည္းေရာရာ၊ မိုဃ္းမပါဘဲ၊ သံ၀ါေျဖာက္ေျဖာက္၊ ဆီးႏွင္းေပါက္လည္း၊ မိုးဃ္းေလာက္ျပင္းထန္၊ သြန္းခ် ျပန္ေသာ္၊ ယုဂန္ထင္ရွား၊ ေတာင္ေတာ္ဖ်ားက၊ ရထားယာဥ္သာ၊ ေနစၾကာလည္း၊ ေရာင္၀ါမထြန္း၊ ခ်မ္းရွာလြန္း၍၊ တည့္မြန္းခ်ိန္ေန၊ ေရာက္လြယ္ ေစဟု၊ ေစ့ေရလွည့္လည္၊ တ, လ်က္ျမည္သည္။ ။ ေနျခည္ျဖာမွ ေႏြးေသာေၾကာင့္။
လက္ဝဲသုႏၵရ ရဲ့ နာမည္ေက်ာ္ မဲဇာေတာင္ေျခပါ။ မဖတ္ဘူးေတာင္ နာမည္ကိုေတာ့ အားလံုးၾကားဖူးၾကလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ေတာင္ငူဘုရင္ နတ္သွ်င္ေနာင္ ေရး - ေပၚေႏြလလွ်င္ အစခီ် ပိုဒ္စံုရတု
(၁) ေပၚေႏြလလွ်င္၊ ေတာင္ကခိ်မ့္ျမဴး၊ မင္းလြင္ဦးႏွင့္၊ ပ်ံ႕ျဖဴးခ်ဳပ္ဆိုင္း၊ မုန္တိုင္းဆင္လို၊ တိမ္ညိဳမိႈင္းထပ္၊ ပ်ပ္လ်က္ျပကာ၊ စိမ္းဝါမိုးပန္း၊ ေထြေထြမႊန္းက၊ ေရသြန္းသာၾကည္၊ ေပ်ာ္ရမည္ကို၊ ျမရည္သက္မွတ္၊ ေရာက္ခဲလတ္ဟု၊ ခ်စ္ထြတ္တင္သည္၊ ျပာစင္မြန္လတ္၊ ျဖဴဝင္းမြတ္လွ်င္၊ ၾကာညႊတ္ဖေယာင္း၊ ေနရိွန္ေျပာင္းသို႔၊ ဆင့္ေလာင္းေလာင္းဝွန္၊ ရိွလိမ့္ဟန္ကို၊
(၂) ေျမႇာ္ေခ်ကလွ်င္၊ ကာလအေလ်ာက္၊ ပိေတာက္လံွ်ကဲ၊ ေရႊရည္စဲြက၊ ပုလဲငံုသြယ္၊ အလွယ္လွယ္တည့္၊ စပယ္ျဖဴေမႊး၊ စကားေသးကို၊ ျမတ္ေလးစံုမက္၊ ကြ်ႏု္ပ္လက္ႏွင့္၊ ေရြးလ်က္ရြရြ၊ မဆင္ရတည့္၊ ကာလသို႔ေအာင္၊ ရည္ေဆာင္ပန္းမာလ္၊ မမီလြန္ခဲ့၊ ခိ်န္တန္သို႔သည္၊ ျဖန္႔မည္ေလသာ၊ မေရာက္လွာဟု၊ ႀကံကာေခြ၍၊ ေနလိမ့္မည္ကို၊ ရိွသည္မႈရန္၊ မင္းေရးဝန္ေၾကာင့္၊ ေလွ်ာက္ပန္ေစမွ်၊ မေခ်ရေသာ္၊ ၿပိဳက္က်သြယ္ျဖည္း၊ ႏွင္းထက္သည္းလွ်က္၊ ဝမ္းနည္းလွ်က္ပင္၊ ရိွလိမ့္ထင္သည္။ ။ ညက္စင္စံမ်ာ့-အထြတ္ေသာ္။
(မူရင္းစာလံုးေပါင္းမ်ား အတိုင္းျဖစ္ပါသည္။)
ႏိုင္ငံေက်ာ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ဂမၻီရပညာရွင္ စာေရးဆရာ မင္းသိခၤ ကြယ္လြန္ျခင္း
ႏိုင္ငံေက်ာ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ဂမၻီရပညာရွင္ စာေရးဆရာ မင္းသိခၤ ဟာ အသက္ (၇၀) ႏွစ္ အရြယ္ ၂၀၀၈ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၁)ရက္ နံနက္ ၆နာရီ ၃၀ မိနစ္ အခ်ိန္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သုခကမၻာ ေဆးခန္းတြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ။
ႏွလံုး၊ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ဳိ ေရာဂါမ်ား ခံစားေနရသျဖင့္ ဇူလုိင္ (၄) ရက္က ေဆး႐ံုတက္ ေရာက္ကုသခဲ့ရၿပီး ေသြးေၾကာ ပိတ္ကာ ေျခေထာက္ ျဖတ္ရမည့္ အေျခအေနႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရေၾကာင္း။ အေျခအေနဆိုးလာသျဖင့္ ဇူလိုင္လ (၃၁)ရက္ ေန႔ နံနက္တြင္ ေဆးခန္းကို ပို႔ၾကရာ ႐ုတ္တရက္ အေျခ အေနဆိုး လာသျဖင့္ (၁) ရက္ပဲအၾကာတြင္ ႏွလံုး ရပ္ၿပီး ဆံုးသြားတာျဖစ္ေၾကာင္းလည္းသိရပါတယ္။
သူ႔က်န္းမာေရး ...
“မနက္ ၆ နာရီခြဲ ဝန္းက်င္ေလာက္က ဆုံးတာ၊ အဓိကကေတာ့ ႏွလံုး၊ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ိဳနဲ႔ ဆံုးသြားပါတယ္”ဟု သုခကမၻာ ေဆးခန္းမွ တာဝန္က် ဆရာဝန္တဦးက ေျပာေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ဆီးခ်ဳိ တက္ကာ ႏွလံုးေသြးေၾကာရပ္၍ ေသဆံုးခဲ့့ျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ဆုိပါတယ္။
မင္းသိခၤရဲ့ တပည့္တဦးျဖစ္သူ ဇင္ေယာ္နီက “အဘမဆံုးခင္က မေန႔ မနက္ပိုင္းေလာက္မွာ ေဆးရုံတင္လိုက္ရေသးတယ္၊ အခု အဘရဲ႕ အေလာင္းကိုေတာ့ ေမွာ္ဘီကိုျပန္သယ္လို႔ မရေတာ့တဲ့အတြက္ ေရေဝး သုသာန္ ေရခဲတိုက္မွာ ထားပါတယ္” ဟု ေျပာေၾကာင္းေဖၚျပထားပါတယ္။ ဆရာမင္းသိခၤဟာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ကတည္းက ႏွလံုးေရာဂါေဝဒနာကို ခံစားခဲ့ရၿပီး ေနာက္ပိုင္း က်န္းမာေရး မေကာင္းျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းလည္း ၎ကေျပာပါတယ္တဲ့။
ဆရာမင္းသိခၤဟာ စီးကရက္အလြန္ေသာက္သူျဖစ္ပါတယ္။ ငါးသံုးလံုးစီးကရက္ကို အဆက္မျပတ္ေသာက္ေလ့ ရွိသူ လည္းျဖစ္ပါတယ္။ "တကယ္ေသာက္ခ်င္တာက ငါးသံုးလံုး၊ အခုေတာ့ မတတ္ႏိုင္လုိ႔ တျခားေဆးလိပ္ေသာက္ေန ရတာ၊ တတ္ႏုိင္လာတဲ့အခါက်ရင္ ငါးသံုးလံုးကလဲြၿပီး ဘာမွ မေသာက္ေတာ့ဘူး" လို႔လည္း ေျပာခဲ့ဘူးပါတယ္။
ႏွလံုး၊ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ဳိ ေရာဂါမ်ား ခံစားေနရသူ ဆရာမင္းသိခၤဟာ ဇူလုိင္ (၄) ရက္က ေဆး႐ံုတက္ ေရာက္ကုသခဲ့ရၿပီး ဆီးေၾကာပိတ္ကာ ေျခေထာက္ ျဖတ္ရမည့္ အေျခအေနႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ္လည္း က်န္းမာေရး ျပန္ေကာင္းလာကာ (၁၅) ရက္ေန႔ကမွ ေဆး႐ံုမွ ျပန္ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ေျခေထာက္လည္း ျဖတ္ဖို႔ မလိုေတာ့ဘူး ဆိုလို႔ တပည့္တပန္းေတြေကာ၊ ပရိႆတ္ေတြကပါ ၀မ္းသာေနၾကတုန္းမွာပဲ အခုလို ႐ုတ္တရက္ ကြယ္လြန္သြားရတာျဖစ္ပါတယ္။
မင္းသိခၤ၏ ဘ၀ ဇာတ္စံု ....
ဆရာ မင္းသိခၤ (အမည္ရင္း ဦးေအာင္ထြန္း) ဟာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ တြင္ အသက္ ၇၀ ႏွစ္ရွိၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေက်ာက္ေျမာင္း တြင္ အဖ ပန္းခ်ီဆရာ ဦးစံရွိန္ႏွင့္ အမိေဒၚတင္တို႔မွ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႔ တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွမ (၇) ဦးရွိသည့္အနက္ သားအႀကီးဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ စိန္ေပါလ္ ေက်ာင္းမွာ ဆယ္တန္းတက္ေနခ်ိန္မွာပဲ စစ္တပ္ထဲကို ၀င္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ အလံနီကြန္ျမဴနစ္ ပါတီတြင္ ၀င္ေရာက္လႈပ္ရွားခဲ့မႈေၾကာင့္ ေထာင္္ (၇) ႏွစ္ က်ခဲ့ေၾကာင္းလည္း ဇင္ေယာ္နီ က ဆုိပါတယ္။ (အင္း .. (၇) ဂဏန္းေတြ တယ္လႊမ္းမိုးတာကိုး .. သူတတ္ကြၽမ္းတဲ့ Numerology အရဆို ဆရာမင္းသိခၤ ဘာမ်ားေျပာမလဲမသိပါဘူး ..) ေထာင္ကေန ျပန္လြတ္လာၿပီးေနာက္ပိုင္း ၁၉၇၀ ေက်ာ္ကာလမ်ားမွာ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တြင္ ေဗဒင္ စတင္ေဟာၾကားၿပီး စာလည္း ေရးေၾကာင္းသိရပါတယ္။
၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ျပန္ေရာက္ၿပီး မႏုစာရီ လံုးခ်င္းဝထၳဳျဖင့္ စာေပေလာကသို႔ စတင္ ဝင္ေရာက္္ခဲ့ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ “ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္” ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားမွာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား အၾကားတြင္ စြဲစြဲလမ္းလမ္း ဖတ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ မႏုစာရီ၊ ပုဏၰားဘကြန္း၊ ပေရာ္ဖက္ဆာေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြား ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ ေမာင္ဘခ်စ္၊ စတဲ့စာအုပ္မ်ားဟာ မင္းသိခၤရဲ့ ေရပန္းအစားဆံုးေသာ စာအုပ္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ ေဗဒင္က်မ္း စာအုပ္မ်ား အပါအ၀င္ လံုးခ်င္းစာအုပ္ေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤဟာ ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုမွာ လူထုႏွင့္အတူ တက္ႂကြစြာ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး အေရးအခင္းအတြင္း စစ္႐ံုးခ်ဳပ္အနီးမွာ စစ္အစိုးရ ကို ေ၀ဖန္တိုက္ခိုက္သည့္ ေဟာေျပာမႈေၾကာင့္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလအတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္တြင္ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး အာဏာသိမ္း န၀တ စစ္အစိုးရ၏ ေထာင္ဒဏ္အႏွစ္ (၂၀) ခ်မွတ္ခံခဲ့ရေသာ္လည္း ႏွစ္ျပည့္မေနရပဲ နွစ္ႏွစ္ခဲြ နီးပါးသာ ေနခဲ့ရၿပီး ၁၉၉၂ ဧၿပီလ (၄)ရက္ေန႔မွာ ျပန္လြတ္လာခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာျပီးေနာက္ စာေရးသားျခင္းႏွင့္ ေဗဒင္ေဟာၾကားျခင္းကုိ ဆက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ေထာင္မွ ထြက္လာၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ေက်ာက္ေျမာင္း၊ ေက်ာက္ေရတြင္းလမ္းက မိခင္ႀကီးအိမ္မွာ ခဏေနထိုင္ၿပီး ေနာက္ေတာ့ တပည့္ျဖစ္သူ သိဒၶိဆန္းရဲ့ အိမ္ကို ေခတၱေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာမွ သု၀ဏၰၿမိဳ႕၊ မာက်ဴရီလမ္းက အိမ္မွာေနၿပီး စာေရးရင္းနဲ႔ လကၡဏာ၊ ဂမီၻရ၊ ေဗဒင္၊ ပညာရပ္မ်ားကို တပည့္တပန္းမ်ားစြာျဖင့္ ေဟာၾကား၊ ယၾတာေပးျခင္း အလုပ္မ်ားကို လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဂႏၶာရီခရီးရွည္ကို တပည့္တဦးနဲ႔အတူ ျမန္မာႏုိင္ငံအႏံွ႕ ထြက္ခဲ့ၿပီး ပဲခူးၿမိဳ႕အလြန္ ၀မ္းဘဲအင္းေက်းရြာနားက ေဒးစြန္ပါ ေတာင္ေျခမွာလည္း စခန္းခ်ေနထိုင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီကေန ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕နယ္ မရမ္းတလင္းေက်းရြာရွိ ၿခံမွာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ ဆက္လက္ေနထိုင္ၿပီး လကၡဏာ၊ ဂမီၻရ၊ ေဗဒင္၊ ပညာရပ္မ်ားကို တပည့္တပန္းမ်ားစြာျဖင့္ ေဟာၾကား၊ ယၾတာေပးျခင္း အလုပ္မ်ားကို လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤ မေသဆံုးမီ ေနာက္ဆံုးထြက္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြကေတာ့ လြန္ခဲ့သည့္တလခန္႔က လာဘ္မိုးေဆြ စာအုပ္တိုက္ကထုတ္တဲ့ ျမရာေရႊျပည္မင္းသမီး လံုးခ်င္းဝထၱဳ၊ ၿပီးခဲ့သည့္ေလးရက္ခန္႔က မရမ္းတလင္းစာအုပ္တိုက္မွ ယၾတာေခ်နည္းစာအုပ္၊ ၿပံဳးပန္းတရာစာအုပ္တိုက္မွ ထီးထိုးနည္း စာအုပ္မ်ား ျဖန္႔ေဝခဲ့ၿပီး ဆက္လက္ထုတ္ေဝရန္ စာေပစီစစ္ေရးမွ ခြင့္ျပဳသည့္ စာအုပ္မ်ား က်န္ေသးေၾကာင္း ေရာင္ျပန္ မဂၢဇင္း ထုတ္လုပ္သူတဦးက ေျပာပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤေရးသားခဲ့တဲ့ စာအုပ္မ်ားကို လာဘ္မိုးေစြစာအုပ္တိုက္မွာ စာအုပ္ေပါင္း(၄၀) ေက်ာ္၊ မရမ္းတလင္း၊ ၿပံဳးပန္းတရာ၊ ေအာင္ျမင္၊ ဉာဏ္ဝင္း အစရွိသည့္စာအုပ္တိုက္မ်ားမွ စာအုပ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္းစာအုပ္တုိက္နဲ႔လည္း လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ကာလကတၱား တကၠသိုလ္က ေပးအပ္သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြက္ ႐ိုးရာေဗဒင္ပညာ ပါရဂူဘြဲ႔ နဲ႔ ျမန္မာမင္း (၁၂၂) ပါး၏ကံၾကမၼာ က်မ္းစာအုပ္ျဖင့္ နကၡတ္ေဗဒပါရဂူဘြဲ႔ (၂) ခုရရွိထားၿပီး ဆုသြားေရာက္ လက္ခံရယူဖို႔ စီစဥ္ေနဆဲမွာပဲ ကြယ္လြန္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ဇနီးေဟာင္း ေဒၚေအးေအးႏွင့္ သားျဖစ္သူ ေမာင္ေမာင္သစ္၊ ညီျဖစ္သူ ဝင္းေဇာ္(သစ္ေတာ)ႏွင့္ ညီမတဦးတို႔သာ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။
ယခုလက္ရွိ ဆရာမင္းသိခၤ၏စ်ာပနကို ေရေဝးေရခဲတိုက္တြင္ ျပင္ဆင္ထားရွိၿပီး (၅ ၊ ၈၊ ၂၀၀၈) အဂၤါေန႔ နံနက္ (၁၁) နာရီအခ်ိန္တြင္ ေရေဝးသုသာန္တြင္ ႂကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ႐ုပ္ကလာပ္ကို ဂူသြင္းသၿဂိဳဟ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
စာေပနဲ႔ ပညာရပ္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ...
၁၉၇၆ ခုႏွစ္တြင္ 'မႏုစာရီ' လုံးခ်င္းဝတၴဳႀကီးကုိ စတင္ထုတ္ေဝခဲ့ေပမယ့္ ေကာင္းမြန္စြာ ေအာင္ျမင္မႈ မရရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ႐ုိက္ႏွိပ္ေသာအခ်ိန္မွာေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈ အႀကီးအက်ယ္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း 'ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္' လုံးခ်င္းဝတၴဳမ်ား တအုပ္ၿပီးတအုပ္ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအတြက္ 'ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္' သည္ ျမန္မာရွားေလာ့ဟုမ္း ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့လည္း ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ဟာ ရွားေလာ့ဟုမ္းကို ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းရဲ့ စံုေထာက္ေမာင္စံရွားကို နာမည္ေျပာင္း၊ ဇာတ္အိမ္နည္းနည္းေျပာင္းၿပီး ျပန္ေရးထားတာပါ။ နာမည္ေက်ာ္ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ႏွင့္ ပိတုန္းသံုးေကာင္ ၀တၳဳဟာ ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းရဲ့ '၀ကႏၱ' ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာ႐ိုးျခင္း ထပ္တူပါပဲ။ နာမည္ေတြပဲေျပာင္းထားတာပါ။ မင္းသိခၤရဲ့တျခားလူႀကဳိက္မ်ားတဲ့ ဇာတ္လုိက္ေတြကေတာ့ 'ပုဏၰားဘကြန္း' ႏွင့္ 'စေနေမာင္ေမာင္' တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စေနေမာင္ေမာင္ ဟာလည္း ပထမံဆရာသိန္း ကို အေတာ္မ်ားမ်ား မွီးထားတာ ေလးေတြ ပါေနပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ဇာတ္ရံေတြကေတာ့ 'ဦးဂြမ္တီ' 'ဘိန္းစားဘြန္ေဟာင္း' တို႔ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ 'ဘိန္းစားဘြန္ေဟာင္း' ဆိုတဲ့ဇာတ္ေကာင္ဟာ အရင္က သူကိုယ္တုိင္ ေလးေထာင့္ကန္မွာရွိတဲ့ ျပည္ေတာ္ေအးဆန္စက္မွာ မန္ေနဂ်ာ (မန္ေနဂ်ာဆိုေပမယ့္ စာေရးအလုပ္နဲ႔ ဒရ၀မ္အလုပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္လို႔ ဆရာမင္းသိခၤက ေရးထားပါတယ္) လုပ္ေနတုန္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ကိုေပၚဟြန္းဆိုတဲ့ တ႐ုတ္ႀကီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေျမေလွ်ာက္ဝိဇၨာေရႊျမသာ စာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားပါတယ္။
ဂမၻီရပညာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကိုကေတာ့ ေထာင္ကလြတ္လာၿပီးေနာက္မွ ပိုၿပီး ေရးသားလာတာျဖစ္ ပါတယ္။ မေနာမယလက္ေဆာင္ စာအုပ္ကိုထုတ္ေ၀ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုၿပီး သူရဲ့ ေဗဒင္၊ အထူးသျဖင့္ ယၾတာေတြဟာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာတာျဖစ္ပါတယ္။ ထြက္ရပ္ေပါက္ ဂႏၶာရီဝိဇၨာပညာနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔လည္း ေထာင္က ထြက္ၿပီးၿပီးခ်င္း ေရးတဲ့ 'မဟာၿမိဳင္ခရီးသည္' စာအုပ္ဟာ အထူးထင္ရွားေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ ဇာတ္လမ္းေတြ သိပ္ေရးတာမေတြ႕ရေတာ့ဘဲ ထြက္ရပ္ေပါက္ ဂႏၶာရီဝိဇၨာပညာနဲ႔ပတ္သက္သမွ်ေတြကိုသာ အေရးမ်ား ခဲ့ပါတယ္။
သူ႔ယၾတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ က်ေနာ့္ကုိယ္ေတြ႕အရေတာ့ သိပ္အစြမ္းထက္လွတယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ သူေပးတဲ့ ယၾတာအတိုင္း တခါလုပ္ၾကည့္တာလည္း မေအာင္ျမင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕သူေတြအတြက္ေတာ့ အထူးစြမ္းတယ္နဲ႔ တူပါရဲ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေလာက္ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေနတာျဖစ္မွာပါ။ က်ေနာ္နဲ႔ကေတာ့ ကံခ်င္းမတိုက္ဆုိင္တာလား၊ ကိုယ့္ကံကပဲ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆိုးေနလို႔ ဘာယၾတာေပးေပး မရတာလား မသိပါဘူး။
တပည့္ေတြကေရာ လူအမ်ားကပါ 'အဘ' လို႔ေရာ 'ဆရာႀကီး' လို႔ေရာ ေလးစားစြာ ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤဟာ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသူတို႔အတြက္ နာမည္အေပးေကာင္းသူတဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေအးခ်မ္းေမ နဲ႔ ထက္ထက္မိုးဦး တို႔ဟာ သူေပးခဲ့တဲ့ နာမည္နဲ႔ ေပါက္သြားတယ္လို႔ ဆုိၾကပါတယ္။
ဆရာမင္းသိခၤဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ကာလကတၱား တကၠသိုလ္က ေပးအပ္သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြက္ ႐ိုးရာေဗဒင္ပညာ ပါရဂူဘြဲ႔ နဲ႔ ျမန္မာမင္း (၁၂၂) ပါး၏ကံၾကမၼာ က်မ္းစာအုပ္ျဖင့္ နကၡတ္ေဗဒပါရဂူဘြဲ႔ (၂) ခုရရွိထားပါတယ္။ ဆုသြားေရာက္ လက္ခံရယူဖို႔ စီစဥ္ေနဆဲမွာပဲ ကြယ္လြန္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
“ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္” ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားအေၾကာင္း စာဖတ္သူတဦးက ...
“အသက္ ၁၁ ႏွစ္သား အရြယ္ကတည္းက “ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္” ဇာတ္လမ္းတဲြေတြကို စြဲစြဲလမ္းလမ္း ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္၊ ဒီဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္ျဖစ္တဲ့ ကိုမိုးေဆြ၊ မိုးသီး၊ ကိုေသတၱာတို႔က စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားတယ္၊ အနစ္နာခံတယ္၊ ဒါေတြဟာ လူငယ္ေတြကို စံျပထားေလာက္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြျဖစ္တယ္္”ဟု ဆုိပါသတဲ့။
“ဆရာခ ေဟာေျပာတာ ျပင္ပစာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာေရာ။ အေရးအခင္းကာလက ေဟာ ေျပာပြဲေတြမွာပါ လူေတြ သိပ္ႀကိဳက္ၾက တယ္၊ ၈၈-အေရးအခင္းကာလမွာ က်ေနာ္ ၃ ေနရာ ေလာက္မွာ သူေဟာေျပာတာ နားေထာင္ခဲ့ဖူးတယ္။ စစ္ရုံးခ်ဳပ္နားမွာ သူေဟာ ေျပာတဲ့ေန တုံးကဆုိရင္ စစ္ရုံးခ်ဳပ္ထဲက ကိြဳင္ရွာျပီး တရားေဟာပြဲ မရပ္ရင္ ပစ္မယ္လုပ္လုိ႔ အဲဒီေန ႔က အၾကီးအက်ယ္ ျပႆနာ အၾကီးအက်ယ္ တက္ခဲ့တာ က်ေနာ့္မ်က္စိထဲက မထြက္ဘူး” အမည္မေဖာ္လုိသူႏုိ္င္ငံေရးသမားတဦးမွ ဟစ္တုိင္သုိ ႔ေျပာျပထားပါတယ္။
ေရာင္ျပန္ မဂၢဇင္း ထုတ္လုပ္သူတဦးက “စာေပေတြေျမာက္မ်ားစြာ ေရးသားခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာႀကီး တေယာက္ရဲ႕ အေရးအသားေတြကို ျပည္သူေတြ မဖတ္ရေတာ့ဘူးေပါ့၊ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီေပါ့၊ ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းတို႔လိုဘဲေပါ့၊ တန္ ဖိုးႀကီးတဲ့ စာေရးဆရာ တေယာက္ ဆံုး႐ႈံးသြားတာေပ့ါ” လို႔ေျပာပါတယ္။
“ေဗဒင္လကၡဏာပညာမွာ အရမ္းတတ္ကြၽမ္းတဲ့အျပင္ စာေပအသိုင္းအဝိုင္းမွာလဲ ၾသဇာတိကၠိမ ႀကီးမားတဲ့ ဆရာႀကီးတေယာက္ ကြယ္လြန္သြားတဲ့အတြက္ ဆံုး႐ံႈးမႈေတြျဖစ္ေပမဲ့ သူ ေမြးထုတ္ ခဲ့တဲ့ တပည့္ေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးက်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္၊ သူေရးခဲ့တဲ့စာေတြက ေနာက္တႏွစ္ခြဲစာ ေလာက္ေတာ့ က်န္ေသးတယ္” လို႔လည္း ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္းထုတ္လုပ္သူက ဆက္ေျပာပါေသးသတဲ့။
ဆရာမင္းသိခၤရဲ့ တပည့္ရင္းတဦးျဖစ္သူ မင္းသိမ္းခိုင္က “ေဆး႐ံုကေန ျပန္ဆင္းလာၿပီးေတာ့ ၿခံကို ျပန္ေရာက္လာတယ္။ မေန႔က မနက္ကမွ ထူးထူးဆန္းဆန္း စကားေတြေျပာတယ္။ ငါ ထြက္ေတာ့ မယ္တဲ့။ ငါ့အခန္းထဲကို ပို႔တဲ့။ အခန္းထဲ ေရာက္တာနဲ႔ ငါၿပီးၿပီတဲ့။ အဲလို႔ေျပာၿပီး အခန္းထဲ ၀င္သြား တယ္။ ဒီေနာက္ ႐ုတ္တရက္ အေျခအေနဆိုးလာလို႔ မေန႔ကမနက္က ေဆးခန္းကို ပို႔လိုက္တာ။ (၁) ရက္ပဲၾကာတယ္ ႏွလံုးရပ္ၿပီး ဆံုးသြားတာ” လို႔ ေခတ္ၿပိဳင္ကို ေျပာသြားပါတယ္။
ဆရာတင္မိုးႏွင့္လည္း ရင္းႏွီးသူျဖစ္ၿပီး ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ကလည္း ဒီမိုကေရစီရဲေဘာ္တေယာက္က်ဆံုးသြားျခင္းဟု ထင္ျမင္ မိေၾကာင္းႏွင့္ သူအခုလိုဆံုး႐ံႈးရတဲ့အတြက္ အလြန္ႏွေျမာေၾကာင္း ေျပာဆုိသြားသည္လုိ႔ သိရပါတယ္
ျမန္မာျပည္ေကာင္းဖို႔နီးၿပီလား ...
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္လို႔ ဆရာမင္းသိခၤ၏ေျပာၾကားခ်က္ကုိ တပည့္ျဖစ္သူ ဆရာ ဇင္ေယာ္နီက “ျမန္မာႏုိင္ငံ ေကာင္းခါနီးၿပီ။ အဲဒါကို သူမီခ်င္ေသးတယ္၊ ၾကည့္ခ်င္ ေသးတယ္ဆိုတဲ့စကားမ်ဳိး သူေျပာပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁) လ၀န္းက်င္ေလာက္က ေျပာသြားတာ” လို႔ေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေခတ္ၿပိဳင္က ေဖၚျပထားပါတယ္။
အမွန္ျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အားလံုးအတြက္ ၀မ္းသာစရာပါပဲ။ က်ေနာ္တို႔ေစာင့္ၾကည့္ၾကရေအာင္လား ....
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ အလြန္ႏွစ္သက္တဲ့ စာေရးဆရာတဦးအေနနဲ႔ အလြန္ႏွေမ်ာတသ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိၿပီး ဆရာမင္းသိခၤ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ ေၾကာင္း ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
(Photo Courtesy: ဓါတ္ပံုမ်ားကို ဧရာ၀တီ၊ ဟစ္တိုင္၊ ေခတ္ၿပိဳင္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွ ရရွိပါသည္)
Subscribe to:
Posts (Atom)
