ႏွစ္ေဟာင္းႏွစ္သစ္
ႏွစ္ေဟာင္းႏွစ္သစ္
ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္ႏွစ္၊
သူက်န္ရစ္ကာ၊
တႏွစ္ကုန္ဆံုး ျပန္ေလၿပီ။
ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္သံုး၊
သူလာဦးမည္၊
မဆံုးေလသည့္ သံသရာ။ ။
အားလံုးပဲ မဂၤလာႏွစ္သစ္ျဖစ္ၾကပါေစ ...
ဟယ္ရီလြင္
Tuesday, 1 January 2013
Thursday, 27 December 2012
ျမန္မာကဗ်ာဆုိတာ ဂ်ိဳ(ခ်ိဳ)နဲ႕လား (၂၅)
ျမန္မာကဗ်ာဆုိတာ ဂ်ိဳ(ခ်ိဳ)နဲ႕လား (၂၅)
ရတု
(၂) အမ်ိဳးအစားအားျဖင့္
"ရတု" ဆိုတဲ့ အမည္အေၾကာင္း ေျပာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ရတုအမ်ိဳးအစားေတြကို ဆက္ေျပာပါမယ္။ ရတုဟာ ပ်ိဳ႕ ေမာ္ကြန္း စတဲ့ ကဗ်ာေတြနဲ႕ မတူဘဲ စည္းကမ္းႀကီးတဲ့ ကဗ်ာတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးစာဆိုတို႕ဟာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ရတုပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြဲ႕ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။
ရတုအမ်ိဳးအစားေတြကို ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဖဲြ႕အေနအထားအရ၊ အပိုဒ္ေရအရ၊ ခ်ီပံုခ်ပံုအရ အမ်ိဳးမ်ိဳးခဲြျခားလို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဓိကအားျဖင့္ အပိုဒ္ေရအရ ခဲြျခားၿပီးေျပာပါတယ္။
ဒီလိုခဲြျခားတဲ့အခါ ...
(၁) ဧကပိုဒ္ရတု (အပိုဒ္ႀကီး ၁-ပိုဒ္သာ ပါေသာရတု)
(၂) အျဖည့္ခံရတု (အပိုဒ္ႀကီး ၂-ပိုဒ္ ပါေသာရတု)
(၃) ပိုဒ္စံုရတု (အပိုဒ္ႀကီး ၃-ပိုဒ္ ပါေသာရတု) ... ဆိုၿပီး အဓိကအားျဖင့္ ၃-မ်ဳိး ခဲြျခားထားပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အေသးစိတ္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမယ္။
ရတုအမ်ိဳးအစားေတြကို ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဖဲြ႕အေနအထားအရ၊ အပိုဒ္ေရအရ၊ ခ်ီပံုခ်ပံုအရ အမ်ိဳးမ်ိဳးခဲြျခားလို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဓိကအားျဖင့္ အပိုဒ္ေရအရ ခဲြျခားၿပီးေျပာပါတယ္။
ဒီလိုခဲြျခားတဲ့အခါ ...
(၁) ဧကပိုဒ္ရတု (အပိုဒ္ႀကီး ၁-ပိုဒ္သာ ပါေသာရတု)
(၂) အျဖည့္ခံရတု (အပိုဒ္ႀကီး ၂-ပိုဒ္ ပါေသာရတု)
(၃) ပိုဒ္စံုရတု (အပိုဒ္ႀကီး ၃-ပိုဒ္ ပါေသာရတု) ... ဆိုၿပီး အဓိကအားျဖင့္ ၃-မ်ဳိး ခဲြျခားထားပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အေသးစိတ္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမယ္။
အဲဒီ ၃-မ်ဳိးထဲက ပိုဒ္စံုရတုမွာ ...
(က) သံုးခ်က္ညီ ပိုဒ္စံု
(ခ) သတ္ေစ့ႏွက္-သံုးခ်က္ညီ ပိုဒ္စံု
(ဂ) ကိုယ္တြင္းျပည့္ ပိုဒ္စံု
(ဃ) စၾကာ ပိုဒ္စံု
(င) ေတာင့္တဲတြန္႔ ပိုဒ္စံု
ဆိုၿပီး အခ်ီ အခ်ပံုစံ၊ စပ္ပံုစပ္နည္း၊ ပဒအေနအထား၊ ကာရန္အေနအထား ကြဲျပားတာကိုလိုက္ၿပီး ငါးမ်ဳိး ထပ္ခြဲပါတယ္။
အင္းဝေခတ္ ရဟန္းစာဆုိေတာ္ ရွင္မဟာရ႒သာရဟာ ရတုပံု ပံုဆန္းပံုသစ္ကို အထြင္ႏိုင္ေတာ္မူဆံုး စာဆိုႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုးေတာင့္တဲကေလးေတြ လမ္းေလွ်ာက္သလို ေျခလွမ္းၾကဲခ်ည္ စိပ္ခ်ည္နဲ႕ အကၡရာေလးလံုးတစ္ပိုဒ္၊ ငါးလံုးတစ္ပိုဒ္ဖြဲ႕ ဆိုရတဲ့ ရတုကို ေတာင့္တဲတြန္႕ရတု ဆုိၿပီး အမည္တြင္သ ခဲ့ပါတယ္။ ကမ႓ာေက်ာ္ ညိႇဳ႕မင္းသမီး မာရီလင္မြန္႐ိုး (Marilyn Monroe) ရဲ႕ wiggle walk ကို သတိရခ်င္စရာပါပဲ။
ဆရာေတာ္ဟာ ဒီနည္းကို ‘ဝဏၰပဘာ’ခ်ီ ေတာင့္တဲတြန္႕ရတုမွာ ‘ဝဏၰပဘာ၊ ကလ်ာဖူးစသစ္၊ ပ်ိဳမ်စ္မ်စ္လွ်င္၊ က်စ္လစ္တင့္စံပယ္၊ လွမ်ိဳးႂကြယ္သား’ စသည္ျဖင့္ စပ္ဆိုထားပါတယ္။ (မူကဲြအေနနဲ႕ သုဝဏ္ပဘာ၊ ေရႊၾကာပြင့္ဖူးသစ္ ... ဆုိၿပီးလည္း ေတြ႕ဖူးပါတယ္)
တျခားစပ္ဆုိနည္း အဆန္းေတြကေတာ့ ၾကာဝတ္ဆံတိုင္ တစ္ခုတည္းကေန ပြင့္ခ်ပ္ေတြ ျဖာထြက္လာတဲ့ ပဒုမၼာၾကာပန္း ပံုသဏၭာန္မ်ိဳး ဖြဲ႕ဆိုတဲ့ ပဒုမၼာၾကာဆိုနည္း ရတု ဆုိၿပီးလည္း ထြင္ဆိုေတာ္မူခဲ့ပါေသးတယ္။ ဆရာေတာ္၏ အျမတ္ငါးဆူ ဧကပိုဒ္ရတုမွာ -
ငါးဆူ ေရႊၾကာ၊ နိမိတ္လာ၍၊
ငါးျဖာႁမြာလွ်က္၊ တစ္ပင္နက္တြင္၊
ငါးဆက္ဖူးငံု၊ ေပၚလတ္တံုက စသည္ျဖင့္ ‘ငါး’ ဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးတည္းကို ၾကာဝတ္ဆံတိုင္လို ဗဟိုျပဳၿပီး ပဒုမၼာၾကာဆိုနည္း ရတုကို စပ္ဆိုခဲ့ပါတယ္။ (ယႏၱရားစၾကာလည္ ရတုလုိ႕လည္း ေခၚပါတယ္)
ဒါ့အျပင္ ပုလဲတစ္တန္႕ သႏၱာတစ္တန္႕ ရတု ဆုိၿပီးေတာ့လည္း အမည္မွည့္လို႕ တီထြင္စပ္ဆိုခဲ့ပံုကို ...
ျမတ္မ်ိဳး ျမင့္မွန္၊ ၾကင္ေပတန္၍၊
႐ြယ္ရန္ရည္ရင့္၊ ဆင္တိုင္းတင့္သား ... စတဲ့ ဧကပိုဒ္ ရတုမွာ ပုလဲလံုးသဖြယ္ အကၡရာ ညီညီတစ္တန္း၊ သႏၱာေက်ာက္သဖြယ္ အကၡရာမညီတဲ့ အပိုဒ္တစ္တန္း ဆစ္ၿပီး ဖြဲ႕ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။
ဒီနည္း ႏွစ္နည္းကိုေတာ့ က်ေနာ္ လကၤာ အခန္းမွာ ေရးသားခဲ့ၿပီး ျဖစ္တာမို႕ ဒီမွာ အက်ယ္ မေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာကဗ်ာ ဆုိတာ ဂ်ိဳ(ခ်ိဳ)နဲ႕လား (၇) - လကၤာ (http://harrylwin.blogspot.com/2008/09/blog-post_03.html) အခန္းမွာ အက်ယ္ ျပန္ဖတ္ ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
တျခားစပ္ဆိုနည္း အဆန္းရတုေတြကေတာ့ ...
‘႐ြယ္ရန္ေငြ႕၍၊ ရန္းေလ့ရာသီ၊ ရဲရဲညီသား’ ဟူေသာ အကၡရာတစ္လံုးတည္းကို အပိုဒ္တိုင္းတြင္ ႐ြဲသီသလုိသံုးၿပီး ေရးတဲ့ မုတၱာ႐ြဲသီရတုေတြလည္းရွိတဲ့အျပင္ နဝဘာအင္း ဆိုနည္း၊ တံခြန္စာဆိုနည္း၊ သန္လွ်က္စာဆိုနည္း၊ ျမင့္မိုရ္ဆိုနည္း၊ သံုးလြန္းတင္ဆိုနည္း၊ ဥေသွ်ာင္ဆိုနည္း စတဲ့ စာဆုိနည္းေတြနဲ႕ စပ္ဆိုထားၾကတဲ့ ရတုေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ လကၤာစာရင္းထဲလည္း ထည့္လို႕ရပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တပုိဒ္တည္းသာ ေရးၾကတာမို႕ (ဧကပုိဒ္ ရတု) အျဖစ္ ယူဆ ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မုတၱာရြဲသီေရးနည္းကေတာ့ ပဒုမၼာၾကာဆုိနည္းနဲ႕ ဆင္ေပမဲ့ ပဒုမၼာၾကာဆုိနည္းမွာလို “စာလံုးတလံုးတည္း” မဟုတ္ဘဲ “အကၡရာတလံုးတည္း” ကိုသာ သံုးတာျဖစ္ပါတယ္။
ေရးဖဲြ႕တဲ့အေၾကာင္းအရာအေပၚ မူတည္ၿပီးလည္း ရတုဖဲြ႕ဆုိရာမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကဲြပါေသးတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကေနစၿပီး ပုဂၢိဳလ္တဦးဦးကို တုိင္တည္ဖဲြ႕ဆိုထားတဲ့ ဘုရားတုိင္ရတု၊ သိၾကားတုိင္ရတု၊ သစၥာတိုင္ရတုေတြတင္မက နတ္တိုင္၊ ႐ုကၡစိုးတိုင္၊ ရွင္ဥပဂုတ္တိုင္၊ မိုးတိုင္ရတု စတဲ့ရတုေတြ၊ စစ္ခ်ီစစ္တုိက္ရင္း ဖဲြ႕ဆုိတဲ့ စစ္ခ်ီရတု၊ တိရစၧာန္တမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေစလႊတ္ၿပီး ေပးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးဖဲြ႕ဆုိတဲ့ ေက်းေစရတု၊ သာလိကာေစရတု ေတြသာမက ေခြးေစ၊ တေစၦေစ ဆုိတဲ့ ရတုေတြအျပင္ ရာသီဥတုနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ဖဲြ႕ဆုိတဲ့ ရာသီဘဲြ႕ရတု၊ မိုးေတာရတု၊ မိုးႀကိမ္ရတု၊ မိုးေငါ့ရတု၊ ခရီးလမ္းပန္းအေၾကာင္း ဖဲြ႕ဆုိတဲ့ ေတာလားရတု၊ ေရလားရတု စတာေတြအျပင္ ၿမိဳ႕ဘဲြ႕ရတု၊ ဘုန္းေတာ္ဘဲြ႕ရတု၊ ေမာင္ဘဲြ႕မယ္ဘဲြ႕ရတု၊ ေမးေျဖရတု၊ အခံရတု၊ အလိုက္ရတု၊ သွ်ိဳးလိုက္ရတု၊ မဂၤလာရတု ... အစရွိသျဖင့္ အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယဘူယ်အားျဖင့္ အတိအက်သတ္မွတ္လို႕လြယ္တဲ့ အပိုဒ္ေရကို အေျခခံၿပီးခဲြျခားျခင္းဟာ သင့္ေတာ္ပါတယ္။
အခ်ီအခ်ေပၚ မူတည္ၿပီး ရတုအမ်ိဳးအစား ခဲြျခားပံုကိုေတာ့ အမွတ္ (၄) အခ်ီအခ်အားျဖင့္ ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အေသးစိတ္ ေဖာ္ျပပါမယ္။
(က) သံုးခ်က္ညီ ပိုဒ္စံု
(ခ) သတ္ေစ့ႏွက္-သံုးခ်က္ညီ ပိုဒ္စံု
(ဂ) ကိုယ္တြင္းျပည့္ ပိုဒ္စံု
(ဃ) စၾကာ ပိုဒ္စံု
(င) ေတာင့္တဲတြန္႔ ပိုဒ္စံု
ဆိုၿပီး အခ်ီ အခ်ပံုစံ၊ စပ္ပံုစပ္နည္း၊ ပဒအေနအထား၊ ကာရန္အေနအထား ကြဲျပားတာကိုလိုက္ၿပီး ငါးမ်ဳိး ထပ္ခြဲပါတယ္။
အင္းဝေခတ္ ရဟန္းစာဆုိေတာ္ ရွင္မဟာရ႒သာရဟာ ရတုပံု ပံုဆန္းပံုသစ္ကို အထြင္ႏိုင္ေတာ္မူဆံုး စာဆိုႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုးေတာင့္တဲကေလးေတြ လမ္းေလွ်ာက္သလို ေျခလွမ္းၾကဲခ်ည္ စိပ္ခ်ည္နဲ႕ အကၡရာေလးလံုးတစ္ပိုဒ္၊ ငါးလံုးတစ္ပိုဒ္ဖြဲ႕ ဆိုရတဲ့ ရတုကို ေတာင့္တဲတြန္႕ရတု ဆုိၿပီး အမည္တြင္သ ခဲ့ပါတယ္။ ကမ႓ာေက်ာ္ ညိႇဳ႕မင္းသမီး မာရီလင္မြန္႐ိုး (Marilyn Monroe) ရဲ႕ wiggle walk ကို သတိရခ်င္စရာပါပဲ။
ဆရာေတာ္ဟာ ဒီနည္းကို ‘ဝဏၰပဘာ’ခ်ီ ေတာင့္တဲတြန္႕ရတုမွာ ‘ဝဏၰပဘာ၊ ကလ်ာဖူးစသစ္၊ ပ်ိဳမ်စ္မ်စ္လွ်င္၊ က်စ္လစ္တင့္စံပယ္၊ လွမ်ိဳးႂကြယ္သား’ စသည္ျဖင့္ စပ္ဆိုထားပါတယ္။ (မူကဲြအေနနဲ႕ သုဝဏ္ပဘာ၊ ေရႊၾကာပြင့္ဖူးသစ္ ... ဆုိၿပီးလည္း ေတြ႕ဖူးပါတယ္)
တျခားစပ္ဆုိနည္း အဆန္းေတြကေတာ့ ၾကာဝတ္ဆံတိုင္ တစ္ခုတည္းကေန ပြင့္ခ်ပ္ေတြ ျဖာထြက္လာတဲ့ ပဒုမၼာၾကာပန္း ပံုသဏၭာန္မ်ိဳး ဖြဲ႕ဆိုတဲ့ ပဒုမၼာၾကာဆိုနည္း ရတု ဆုိၿပီးလည္း ထြင္ဆိုေတာ္မူခဲ့ပါေသးတယ္။ ဆရာေတာ္၏ အျမတ္ငါးဆူ ဧကပိုဒ္ရတုမွာ -
ငါးဆူ ေရႊၾကာ၊ နိမိတ္လာ၍၊
ငါးျဖာႁမြာလွ်က္၊ တစ္ပင္နက္တြင္၊
ငါးဆက္ဖူးငံု၊ ေပၚလတ္တံုက စသည္ျဖင့္ ‘ငါး’ ဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးတည္းကို ၾကာဝတ္ဆံတိုင္လို ဗဟိုျပဳၿပီး ပဒုမၼာၾကာဆိုနည္း ရတုကို စပ္ဆိုခဲ့ပါတယ္။ (ယႏၱရားစၾကာလည္ ရတုလုိ႕လည္း ေခၚပါတယ္)
ဒါ့အျပင္ ပုလဲတစ္တန္႕ သႏၱာတစ္တန္႕ ရတု ဆုိၿပီးေတာ့လည္း အမည္မွည့္လို႕ တီထြင္စပ္ဆိုခဲ့ပံုကို ...
ျမတ္မ်ိဳး ျမင့္မွန္၊ ၾကင္ေပတန္၍၊
႐ြယ္ရန္ရည္ရင့္၊ ဆင္တိုင္းတင့္သား ... စတဲ့ ဧကပိုဒ္ ရတုမွာ ပုလဲလံုးသဖြယ္ အကၡရာ ညီညီတစ္တန္း၊ သႏၱာေက်ာက္သဖြယ္ အကၡရာမညီတဲ့ အပိုဒ္တစ္တန္း ဆစ္ၿပီး ဖြဲ႕ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။
ဒီနည္း ႏွစ္နည္းကိုေတာ့ က်ေနာ္ လကၤာ အခန္းမွာ ေရးသားခဲ့ၿပီး ျဖစ္တာမို႕ ဒီမွာ အက်ယ္ မေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာကဗ်ာ ဆုိတာ ဂ်ိဳ(ခ်ိဳ)နဲ႕လား (၇) - လကၤာ (http://harrylwin.blogspot.com/2008/09/blog-post_03.html) အခန္းမွာ အက်ယ္ ျပန္ဖတ္ ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
တျခားစပ္ဆိုနည္း အဆန္းရတုေတြကေတာ့ ...
‘႐ြယ္ရန္ေငြ႕၍၊ ရန္းေလ့ရာသီ၊ ရဲရဲညီသား’ ဟူေသာ အကၡရာတစ္လံုးတည္းကို အပိုဒ္တိုင္းတြင္ ႐ြဲသီသလုိသံုးၿပီး ေရးတဲ့ မုတၱာ႐ြဲသီရတုေတြလည္းရွိတဲ့အျပင္ နဝဘာအင္း ဆိုနည္း၊ တံခြန္စာဆိုနည္း၊ သန္လွ်က္စာဆိုနည္း၊ ျမင့္မိုရ္ဆိုနည္း၊ သံုးလြန္းတင္ဆိုနည္း၊ ဥေသွ်ာင္ဆိုနည္း စတဲ့ စာဆုိနည္းေတြနဲ႕ စပ္ဆိုထားၾကတဲ့ ရတုေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ လကၤာစာရင္းထဲလည္း ထည့္လို႕ရပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တပုိဒ္တည္းသာ ေရးၾကတာမို႕ (ဧကပုိဒ္ ရတု) အျဖစ္ ယူဆ ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မုတၱာရြဲသီေရးနည္းကေတာ့ ပဒုမၼာၾကာဆုိနည္းနဲ႕ ဆင္ေပမဲ့ ပဒုမၼာၾကာဆုိနည္းမွာလို “စာလံုးတလံုးတည္း” မဟုတ္ဘဲ “အကၡရာတလံုးတည္း” ကိုသာ သံုးတာျဖစ္ပါတယ္။
ေရးဖဲြ႕တဲ့အေၾကာင္းအရာအေပၚ မူတည္ၿပီးလည္း ရတုဖဲြ႕ဆုိရာမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကဲြပါေသးတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကေနစၿပီး ပုဂၢိဳလ္တဦးဦးကို တုိင္တည္ဖဲြ႕ဆိုထားတဲ့ ဘုရားတုိင္ရတု၊ သိၾကားတုိင္ရတု၊ သစၥာတိုင္ရတုေတြတင္မက နတ္တိုင္၊ ႐ုကၡစိုးတိုင္၊ ရွင္ဥပဂုတ္တိုင္၊ မိုးတိုင္ရတု စတဲ့ရတုေတြ၊ စစ္ခ်ီစစ္တုိက္ရင္း ဖဲြ႕ဆုိတဲ့ စစ္ခ်ီရတု၊ တိရစၧာန္တမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေစလႊတ္ၿပီး ေပးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးဖဲြ႕ဆုိတဲ့ ေက်းေစရတု၊ သာလိကာေစရတု ေတြသာမက ေခြးေစ၊ တေစၦေစ ဆုိတဲ့ ရတုေတြအျပင္ ရာသီဥတုနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ဖဲြ႕ဆုိတဲ့ ရာသီဘဲြ႕ရတု၊ မိုးေတာရတု၊ မိုးႀကိမ္ရတု၊ မိုးေငါ့ရတု၊ ခရီးလမ္းပန္းအေၾကာင္း ဖဲြ႕ဆုိတဲ့ ေတာလားရတု၊ ေရလားရတု စတာေတြအျပင္ ၿမိဳ႕ဘဲြ႕ရတု၊ ဘုန္းေတာ္ဘဲြ႕ရတု၊ ေမာင္ဘဲြ႕မယ္ဘဲြ႕ရတု၊ ေမးေျဖရတု၊ အခံရတု၊ အလိုက္ရတု၊ သွ်ိဳးလိုက္ရတု၊ မဂၤလာရတု ... အစရွိသျဖင့္ အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယဘူယ်အားျဖင့္ အတိအက်သတ္မွတ္လို႕လြယ္တဲ့ အပိုဒ္ေရကို အေျခခံၿပီးခဲြျခားျခင္းဟာ သင့္ေတာ္ပါတယ္။
အခ်ီအခ်ေပၚ မူတည္ၿပီး ရတုအမ်ိဳးအစား ခဲြျခားပံုကိုေတာ့ အမွတ္ (၄) အခ်ီအခ်အားျဖင့္ ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အေသးစိတ္ ေဖာ္ျပပါမယ္။
(၃) ပိုဒ္ေရအားျဖင့္
တကယ္ေတာ့ ရတုဟာ လကၤာကေန ေပါက္ပြားလာတဲ့ ကဗ်ာအဖဲြ႔အႏြဲ႔ျဖစ္ေပမဲ့ လကၤာလုိ မဟုတ္ဘဲ ဖဲြ႔ဆိုရာမွာ စည္းစံနစ္ ရွိပါတယ္။ လကၤာမွာ ပိုဒ္ေရေတြ ႀကိဳက္သေလာက္ဖဲြ႔ႏုိင္သလို အဖ်ားခ်မွာလည္း စာလံုးေရ အကန္႔အသတ္ မရွိပါဘူး၊ ရတုမွာ ေတာ့ တပိုဒ္တည္းဖဲြ႔စပ္လွ်င္ ဧကပိုဒ္၊ ႏွစ္ပိုဒ္ဖဲြ႔စပ္လွ်င္ အျဖည့္ခံ၊ သံုးပိုဒ္ဖဲြ႔စပ္လွ်င္ ပိုဒ္စံု ရယ္လို႕ေခၚဆုိပါတယ္။ စာဆိုဉာဏ္ ဘယ္ေလာက္ထက္သန္တဲ့ သူပဲျဖစ္ေစ၊ ရတုကို အပိုဒ္ႀကီးသံုးပိုဒ္ထက္ ပိုမဖြဲ႕ၾကပါဘူး။ သံုးပိုဒ္ထက္ပိုတဲ့ ကဗ်ာေတြကိုလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ ရတုလို႕ အသိအမွတ္ မျပဳၾကပါဘူး။ (သွ်ိဳးလိုက္ရတုေတြကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္အေနနဲ႕ အပိုဒ္ေရသံုးပိုဒ္မက အမ်ားႀကီးဖဲြ႕ၾကပါတယ္) အပိုဒ္ႀကီးတပိုဒ္မွာ အခ်ီပိုဒ္ ေခၚ အစပိုဒ္နဲ႔ အခ်ပိုဒ္ေခၚ အဆံုးပိုဒ္ အပါအဝင္ ပဒ (အပိုဒ္ငယ္) အေရအတြက္ အားျဖင့္ အနည္းဆံုး ၇-ပိုဒ္ ကေန အမ်ားဆံုး ၁၀၈-ပိုဒ္ အထိ ထားႏိုင္ပါတယ္။ ၁၀၈ - ပဒထက္ ပိုၿပီး မဖြဲ႔ရပါဘူး။ အဖ်ားခ်ေတြမွာလည္း (၃)လံုး၊ (၅)လံုး၊ (၇)လံုး၊ (၉)လံုး၊ (၁၁)လံုး၊ (၁၅)လံုး၊ (၁၉)လံုး စသည္ျဖင့္ အနည္းဆံုး ၃-လံုးကေန အမ်ားဆံုး ၃၅-လံုးအထိ အဖ်ားခ်စာလံုး အေရအတြက္ သီးသန္႔ သတ္မွတ္ ထားပါတယ္။ (၃)လံုးနဲ႕ (၅)လံုးက အသံုးအလြန္ နည္းပါတယ္။ “အမွတ္ (၄) အခ်ီအခ်အားျဖင့္” ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အေသးစိတ္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမယ္။
စိတ္ဝင္တစား ဖတ္႐ႈေပးၾကသူမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ ...
ဟယ္ရီ
စိတ္ဝင္တစား ဖတ္႐ႈေပးၾကသူမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ ...
ဟယ္ရီ
Thursday, 20 December 2012
ခရမ္းျပာႏွင္းဆီ
ခရမ္းျပာႏွင္းဆီ
သမုဒယႏြယ္ တြယ္ကာယွက္ေလသမွ်
အယုအယနယ္ ဖယ္ခြာခက္ပါရဲ႕၊
တကယ္ပါ သက္ေဝ။
ေဝဒနာေႏြ အစဥ္ေဝသစ္ေလသလား၊
ေျခရာေတြ ထင္ေစရစ္သူရဲ႕၊
သခင္ေနရစ္ေလ။
အေတြ႕ခက္ေပ၊
ေန႕ရက္ေတြရွည္လ်ား။
ေသာကရင္မွာ၊
ေျပာျပခ်င္ သူျမင္မွာလား၊
ပူပင္တာ အကုန္အစင္ျပခ်င္ရဲ႕၊
ယံုခ်င္မွ ယံုပါေမရယ္၊
ဆံုလာေပ ဘဝလမ္းမွာျဖင့္၊
မနမ္းသာ သင္းရီစြင့္ေလတဲ့၊
ခရမ္းျပာ ႏွင္းဆီတပြင့္ရယ္ ...
ထည္ဝင့္ေလအား။ ။
မေရးျဖစ္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ခရမ္းျပာဝိုင္ကို ဆက္ေရးလုိက္ပါတယ္ ... အစဥ္တစိုက္ဖတ္႐ႈခံစားအားေပးသူအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးပါခင္ဗ်ာ
ဟယ္ရီလြင္
Saturday, 8 December 2012
Friday, 30 November 2012
ေခြး-၂
ေခြး-၂
ေခြးထက္ယုတ္မာ
ေခြးမိစၦာသုိ႕
ေခြးနာေလာက္ကိုက္
ေခြးစ႐ုိက္ႏွင့္
ေခြးမိုက္ေခြးမဲ
ေခြးထက္ကဲသည့္
ေခြးဝဲစား႐ုပ္
ေခြးတအုပ္သည္
ေခြးလုပ္လို႕ေပ်ာ္
ေခြးေခၚမရွက္
ေခြးထက္႐ိုင္းစိုင္း
ေခြးႏွင့္ႏိႈင္းေသာ္
ေခြးတိုင္းကန္႕ကြက္ၾကေလ၏။ ။
ပထမကဗ်ာေအာက္မွာ ကမၻာ့ဖ်ာ ေပးသြားတဲ့ Comment ေလး သေဘာက်လုိ႕ထပ္ခ်ဲ႕လိုက္ပါတယ္ ... ေခြးထက္မုိက္သူမ်ား ၾကားသိၾကေစကုန္ေသာဝ္ ...
ဟယ္ရီလြင္
Thursday, 29 November 2012
ေခြး
ေခြး
ေခြးထက္လူ႐ိုင္း၊
ေခြးႏွင့္ႏိႈင္းလွ်င္၊
ေခြးတိုင္းကန္႕ကြက္ၾကေပမည္။ ။
ေခြးထက္ပို၍႐ိုင္းစိုင္းယုတ္မာၾကသူမ်ားသို႕ ...
ဟယ္ရီလြင္
Wednesday, 28 November 2012
မန္လည္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဦးဉာဏဝံသ
မန္လည္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဦးဉာဏဝံသ
သီဟုိဠ္ျပန္ဘုန္းႀကီး ဦးဉာဏဝံသ (ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဦးဉာဏဝံသ လုိ႕ ေနာက္ပိုင္း လူသိမ်ားပါတယ္) က ထူးရင္ထူးမွ ႐ူးရင္လည္း ႐ူးမွ ေက်ာ္ၾကားမယ္၊ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္ရင္ အထူးနာမည္ေက်ာ္ေအာင္ အထူးအဆန္း တခုခုေတာ့ လုပ္ျပရေတာ့မယ္ ဆုိၿပီးသီဟိုဠ္မွာ ပညာသင္ေနတုန္း ခဏခဏ ေျပာပါတယ္တဲ့ ... ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေတာ့ လုပ္ခ်လုိက္ပံုက ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ေတာထြက္စဥ္က (ေကသ မႆံု) ဆံပင္နဲ႕ မုတ္ဆိတ္ေမႊးကိုသာ ပယ္တယ္၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို ပယ္တယ္လုိ႕ ပိဋကတ္စာေပ က်မ္းဂန္ေတြမွာ တုိက္႐ိုက္မလာတာေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတာ္ႏွင့္ ခံ့ခံ့ညားညား သပ္သပ္ပယ္ပယ္ တင့္တယ္ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းလွပါတယ္ ဆုိၿပီး ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြ ပန္းခ်ီပံုေတြမွာ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတပ္ၾကဖုိ႕ တရားလွည့္ေဟာရံုမက ဓႏုျဖဴက က်ိဳက္ကလြန္ပြန္းေစတီေတာ္ရဲ႕ တန္ေဆာင္းထဲက ရုပ္ထုေတာ္တဆူကို ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြ တပ္ၿပီး "ႏႈတ္ခမ္းေမႊးဂိုဏ္း" ကိုေတာင္ ေထာင္လိုက္ပါသတဲ့ ....
ဒါကို မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီး ၾကားေတာ့ ေအာက္က ေဒြးဆစ္သျဖန္ေလး စပ္ၿပီး ေဆာ္လိုက္ေတာ့မွ ၿငိမ္သြားပါသတဲ့ ...
လုပ္ငန္းရယ္ပို၊
ႏႈတ္ခမ္းကို သူၾကည္ညိဳသတဲ့၊
သီဟုိဠ္ျပန္ဘုန္း။
စဥ္ ေရွး ... ဟို၊
ဖင္ေမြးကို ဘယ္လိုဆုိပါ့၊
သီဟုိဠ္ျပန္ ဆရာဉာဏ္ရဲ႕၊
အပဒါန္ေရႊစာတမ္းကို၊
က်မ္းျပပါအံုး။ ။
မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီးက အဲဒီလို ထိထိမိမိနဲ႕ ခပ္စပ္စပ္ေလး ေရးတဲ့ေနရာမွာ တကယ့္ကို ပါရဂူပါပဲ ... ဒါေၾကာင့္လည္း ကဗ်ာ့ပါရဂူ လုိ႕ သတ္မွတ္ၾကတာပါ ...
ဟယ္ရီလြင္
Tuesday, 27 November 2012
လထစ္နာစဲြ
လထစ္နာစဲြ
မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္၊ “ဆိုေရးရွိက၊ ဆုိအပ္လွ၏၊ ဆုိစမ်ားလ်ား၊ ထားပေခ်ဘိ၊ ငါ့ဝန္ရွိခဲ့” ဆုိေသာ ေျဖာင့္မွန္လွေသာ ေရွးသူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္း ပညာရွိႀကီးမ်ား ထံုးစံတန္ထြာ ဓမၼတာ ရွိေတာ္မူၾကသည့္အတုိင္း ႏုသင့္သည့္အခါ အလြန္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕လ်က္ ၾကမ္းသင့္သည့္အခါ အလြန္ၾကမ္းတမ္းလွစြာ စကားလံုး ေျပာင္ေျပာင္ ကေလာင္ ထက္ထက္ႏွင့္ ေခါင္ထိေလာက္ေအာင္, ဘီလူး႐ုပ္ႀကီးေပၚလာမေယာင္, ထင္ေပၚေလးနက္လွစြာ ကဗ်ာလကၤာမ်ားကို ေနာင္လာေနာက္သား အမွတ္တရျဖစ္သြားရေအာင္ စီကံုးစပ္ဆိုေတာ္မူေလ့ရွိေတာ္မူသည္ကို ေအာက္ပါ ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္တုိ႕က ေထာက္ခံလ်က္ ရွိၾကေတာ့၏။
ဤကဗ်ာမ်ား ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း၏ အေၾကာင္းမွာ ...
တန္ခြန္တုိင္ရြာတြင္ မန္လည္ဝန္မင္းက ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးဘုိးခ်ိန္ ေခၚေသာ ဝန္မင္း၏ ဆရာေတာ္ႀကီး တပါး ရွိ၏။ ၄င္းဆရာေတာ္ႏွင့္ မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီး ႏွစ္ပါးတုိ႕သည္ အလြန္ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးျခင္း ရွိၾက၏။ ၄င္း ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးဘုိးခ်ိန္သည္ သက္ေတာ္ ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္မွ သာသနာေတာ္ေဘာင္တြင္ မေပ်ာ္ပိုက္ ၿငီးေငြ႕ကာ လူဝတ္လဲရွာသျဖင့္ သူ၏ ဒကာရင္း မန္လည္ၿမိဳ႕ဝန္မင္းက အိမ္တြင္ထားကာ ေစာင့္ေရွာက္ ျပဳစုထား၏။
၄င္းလူထြက္ႀကီး ဦးဘုိးခ်ိန္သည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးလွသည့္အတုိင္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေက်ာင္းသို႕ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္းလိုလိုပင္ မၾကာခဏသြားလာေနေလ့ရွိ၏။ ၄င္းလူပ်ံေတာ္ႀကီး ဦးဘုိးခ်ိန္သည္ ကသာၿမိဳ႕သို႕ လည္း ခဏခဏ သြားေရာက္လည္ပတ္လ်က္ မိန္းမေပါ့ မိန္းမပ်က္မ်ားႏွင့္ အလြန္ေပ်ာ္ပါးလိုက္စားေလ့ရွိ၏။ ထုိကဲ့သုိ႕ မသန္႕စင္ေသာ မိန္းမမ်ားႏွင့္ လိုက္စားဖန္မ်ားလွသျဖင့္ ေရာဂါမ်ားရရွိကာ အိပ္ယာမွ မထႏိုင္ ျဖစ္ေနေတာ့၏။ ထိုအခါ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ဦးဘိုးခ်ိန္ကို မေတြ႕မျမင္ရတာ ေန႕ရက္ေတြ အေတာ္ၾကာသြားသျဖင့္ “ေမာင္ဘုိးခ်ိန္ႀကီး ေက်ာင္းသုိ႕မလာသည္မွာ အေတာ္ၾကာသြားၿပီ၊ သူ ဘယ္သြားသလဲ? ဘာျဖစ္ေနသလဲ?” စသည္ျဖင့္ တေန႕ေသာအခါ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။
ထုိအခါ အနီးအပါးရွိ ရဟန္းတပည့္မ်ားက “ေမာင္ဘိုးခ်ိန္ ေရာဂါစဲြကပ္ကာ သူ၏အိမ္တြင္ အိပ္ယာထဲမွာ လဲေလ်ာင္းေနရ ပါသည္ ဘုရား” ဟု ေလွ်ာက္ထားၾက၏။ ထုိအခါ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက “သူ႕မွာ ဘာေရာဂါျဖစ္တာလဲ” ဟု ေမးေတာ္မူ ေသာအခါ ရဟန္းတပည့္မ်ားက “သူ႕ေရာဂါဟာ လူပ်ိဳနာျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား” ဟု ေလွ်ာက္ထားၾက၏။
ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး - လူပ်ိဳနာ ဆုိတာ ဘာလဲ။
တပည့္မ်ား - လူပ်ိဳနာဆုိတာ ကာလသားေရာဂါ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ကာလသားေရာဂါ ဆုိတာ ဘာလဲ။
တပည့္မ်ား - ကာလသားေရာဂါ ဆုိတာ ဖာက်ိဳးနာပါ ဘုရား
ဆရာေတာ္ - ဖာက်ိဳးနာဆုိတာ ဘယ္လုိအနာမ်ိဳးလဲ။
တပည့္မ်ား - ဖာက်ိဳးနာဆုိတာ မိန္းမေပါ့ မိန္းမပ်က္မ်ားကို လုိက္စားလုိ႕ ရတဲ့အနာပါဘုရား။
ဆရာေတာ္ - မိန္းမေပါ့ဆိုတာ ဘယ္လုိ မိန္းမလဲ။
တပည့္မ်ား - မိန္းမေပါ့ဆိုတာ မေကာင္းတဲ့မိန္းမ ျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - မေကာင္းတဲ့မိန္းမ ဆိုတာ ဘယ္လုိ မိန္းမလဲ။
တပည့္မ်ား - မေကာင္းတဲ့မိန္းမ ဆိုတာ ဖာသည္ကို ဆုိပါတယ္ ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ဖာသည္ဆုိတာ ဘာလဲ။
တပည့္မ်ား - ဖာသည္ဆုိတာ အခေၾကးေငြ ပိုက္ဆံယူလ်က္ လူျမင္တုိင္းႏွင့္ ဆက္ဆံေပ်ာ္ပါး သြားလာေနေသာ ျပည္တန္းဆာ မိ္န္းမကို ေခၚပါတယ္ ဘုရား။
ဆရာေတာ္ - ေၾသာ္ သည္လုိလား! ... ျပည္တန္းဆာမိန္းမမ်ားႏွင့္ သြားလာေပ်ာ္ပါး လြန္ၾကဴးလြန္းအားႀကီးလို႕ ဘုိးခ်ိန္၏ တန္ဆာမွာ အနာေရာဂါ ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိပါေတာ့၊ ဟုတ္လား? ... ေၾသာ္ သိၿပီ သိၿပီ .... ငါနားလည္ၿပီ ...
ဟု ေျပာဆုိေတာ္မူလ်က္ အနီးအနားမွာရွိေသာ ခဲတံႏွင့္ စာရြက္ကိုယူ၍ တခဏျခင္း ေအာက္ပါေဒြးခ်ိဳးကေလးကို ေရးစပ္ကာ ေပးလုိက္ေတာ့၏။
တင္းမတိမ္
ဒုလႅဘေပမုိ႕၊
ဘဝေတာ္က ဆုိင္သည္၊
ေပ်ာ္ႏိုင္မွ် သည္ပဲြ။
တင္းမတိမ္၊
ေတြ႕တုိင္းသူစိမ္လုိ႕၊
ဘိုးခ်ိန္လိင္ျပန္သစ္ဟာမုိ႕၊
လထစ္နာစဲြ။ ။
တန္ဆာပုပ္ တူးျမႇဳပ္လုိက္ၾက
ကပၸိယ ေမာင္ဘုိးခ်ိန္လည္း ဤကဲ့သို႕ေသာ ကာလသားေရာဂါႏွင့္ပဲ မသက္မသာ အသည္းအသန္ ခံစားရကာ ရက္မ်ား မၾကာမီ ေသဆံုးသြားရေလေတာ့၏။
ထုိအခါ တပည့္ရဟန္းမ်ားက ေမာင္ဘုိးခ်ိန္ အနိစၥေရာက္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား ေလွ်ာက္ထားေလ ရာ ... ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ... “ေၾသာ္ ... ဘုိးခ်ိန္ဟာ ေသ႐ိုးေသစဥ္အတုိင္း မေသရ၊ ကသာမွာ အခါခါ လူပ်ိဳလုပ္ကာ အေပ်ာ္အပါး က်ဴးလြန္လုိက္စားၿပီး (ရီး)ပုပ္လို႕ေသသြားပလား? ... ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ! ... ဤကဲ့သို႕ တန္ဆာေႂကြလုိ႕ ေသခဲ့လွ်င္ ရဟန္းသံဃာအမ်ားက ဝိုင္းအံုၿပီး တန္ဆာပုပ္ကို တူးျမႇဳပ္လိုက္ၾကေပေတာ့ကြာ ဟု မိန္႕ေတာ္မူၿပီးကာ ေအာက္ပါ ေလးဆစ္ကို တမဟုတ္ျခင္းေရးျခစ္ကာ ေပးေတာ္မူလုိက္ေလသတတ္။
ဒစ္ေႂကြလို႕ေသဆံုး
၁။ ေသ႐ိုးတဲ့ သူမေသ။
၂။ ကသာမွာ လူပ်ိဳလုပ္တယ္ ... (ရီး)ပုပ္လုိ႕ေသ။
၃။ ျဖစ္ပေလ၊ ဒစ္ေႂကြလုိ႕ ေသဆံုး။
၄။ ရဟန္းသံဃာႏွင့္၊ ဝိုင္းအံုကာ တန္ဆာပုပ္ကို၊ တူးျမႇဳပ္ၾကအံုး။ ။
(အဘိုးတန္ မန္လည္ကဗ်ာမ်ား ... မွ)
ဟယ္ရီလြင္
Friday, 12 October 2012
ေတးသီငွက္
ေတးသီငွက္
မ်က္ရည္တစေသာ္မွ၊
လက္ေႂကြမက်ပါႏွင့္ ခင္။
ပင္ပန္းတာ မဆုိထား၊
မရႊင္မလန္းမ်ားပင္ မျမင္ခ်င္။
သူမရွိ သူမျမင္၊
ပူပင္တာ သူမသိ။
လမင္းသာ၊
ညခင္းျပာေတးအရိပ္နဲ႕၊
တေမွးမွိတ္ကြယ့္ သၪၨာလီမွာ၊
ညင္သာရည္ ေတးသီဆက္ဖုိ႕၊
အသက္ဝင္ ငွက္ပင္ျဖစ္ကာေပါ့၊
ထက္တခြင္ သံစဥ္မ်ားနဲ႕၊
ပ်ံသြားခ်င္မိ။ ။
ဖတ္႐ႈခံစားအားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးပါ ခင္ဗ်ာ ...
ဟယ္ရီလြင္
Wednesday, 3 October 2012
အနာေပၚတုတ္က်သြားတယ္ ...
ဟိုေန႕က ေရးထားတဲ့ ေတးထပ္ေလးက Face Book ေပၚကမဆုိင္တဲ့သူတေယာက္ကို တုိက္႐ိုက္တည့္တည့္ႀကီးထိသြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕ ... အဲဒါ အနာေပၚတုတ္က်ၿပီး လာတုိက္ခိုက္ေနလို႕ အိုးမလံု အံုပြင့္ၿပီး မသိသားဆုိးရြားလြန္းတဲ့ငနဲေလးအတြက္ ေလးခ်ိဳးႀကီးတပုဒ္ ထပ္ေရးလိုက္ပါတယ္ ... ဖတ္သာၾကည့္ၾကပါေတာ့ ခင္ဗ် ...
အသိပညာ မႂကြယ္မျပည့္ရွာေတာ့၊
ငတိခမ်ာ တကယ္မသိပါဘဲ၊
ျပည့္တန္ဆာလုိ ကေယာင္ကတမ္းနဲ႕၊
အေမွာင္ခန္းမွာ ေစ်းေပါင္က်ိဳးသလိုပ၊
အေတြးေၾကာင္တမ်ိဳးဆုိ ေျခာင္းေျမာင္းကာ၊
ေခြးေဟာင္ထိုးသလို ေစာင္းေျမာင္းလာ။
အေတြ႕အၾကံဳ မျပည့္စံုရွာသူမုိ႕၊
ေစ့စံုစြာ နင္ေလမတတ္ပါဘဲ၊
ဘဝင္ေလဟပ္ကာ ေစတနာရွင္ေယာင္နဲ႕၊
တြင္တြင္ေၾကာင္ အႂကြားပိုညာလို႕၊
စကားဆုိကာ အျပစ္ခ်ည္းျမင္တာက၊
စပ်စ္သီးခ်ဥ္တဲ့ ေျမေခြးလုိေပါ့၊
အရွည္မေတြးဘဲ ျငင္းခ်င္တာ၊
မင္းပညာ တထြာတမိုက္ငယ္နဲ႕
အတင္းဝင္ကာ ဗလာတုိက္လာေတာ့၊
မသာအမိႈက္ရယ္ သနားတာ။
စြာလိုက္သကြယ္ ဟားစရာ။
အရွက္မဝင္၊
မ်က္မျမင္ ဆင္စမ္းသလိုေပါ့၊
မျမင္မကန္းရယ္နဲ႕ မင့္ခမ်ာ၊
ဆင့္အဝွာ စမ္းကာမိရင္ျဖင့္၊
ပရမ္းပတာအသိနဲ႕ ဘဝင္ပိုကာ၊
ဆင္ဆုိတာ ငွက္ေပ်ာသီးပါလုိ႕၊
အေျပာႀကီးေျပာမွာ ျမင္ေယာင္ေသး၊
ေပါတီးေပါခ်ာ ဘဝင္ေကာင္ေလး။
သေဘာအေတြးဟာ မခိုင္ရွာေလေတာ့၊
ငေပါေလးခမ်ာ ငုိင္ကာေတြလုိ႕၊
မဆုိင္တာေတြ အူေဟာင္ေနရဲ႕၊
အူေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးမူးယုတ္နဲ႕၊
လဒူေကာင္ ေခြး႐ူးစုတ္ကိုျဖင့္၊
အေရးအထူးမလုပ္ပါ အဆင့္ခ်င္းကြာသမို႕၊
အသင့္လင္းစြာ ျပရင္းဆိုမယ္၊
လမင္းကို ေခြးမိုက္ေဟာင္လည္း၊
အေရးမစိုက္ေပါင္ အေရာင္မပ်က္ပါဘူး၊
ေျပာင္လ်က္သာ ထြန္းထိန္လင္းပါရဲ႕၊
အိမ္တြင္းမွာ အပါးက်ယ္တဲ့၊
(ဖားသူငယ္ သနားတယ္ကြယ္ ...)
အမွားႂကြယ္တဲ့အေတြးနဲ႕ ...
နားလည္ဟဲ့ေခြး။ ။
ဒါမ်ိဳးကို ကာလေပၚစာေထာင့္ေလးခ်ိဳးႀကီး လို႕ ေခၚပါတယ္ ... ႏွစ္ထပ္ေက်ာ့ ခ်ရပါတယ္ ...
သိပ္ေတာ့မၾကမ္းလွဘူး ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ ... :D
ဟယ္ရီလြင္
Subscribe to:
Posts (Atom)
