စိတ္
ေဖေဖ့ကို ဆံုး႐ံႈးရတာေရာ၊ ေမေမ ခံစားေနရတာကို မခ်ိတင္ကဲၾကည့္ၿပီးေရာ အားလံုးေပါင္းစပ္ၿပီး က်ေနာ့္စိတ္မွာလည္း အေတာ္ နာက်င္ေၾကကဲြစြာခံစားရပါတယ္။ မုဆိုးမ မိခင္အိုကို တတ္ႏိုင္သမွ် ႏွစ္သိမ့္အားေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒီလိုေနရင္းနဲ႔ပဲ ေဖေဖ ဆံုးၿပီး (၄)လျပည့္ဖို႔ ရက္အနည္းငယ္အလိုမွာ ေမေမ ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးခဲ့ပါတယ္။
သူထြက္ခြါလည္း၊
ျပန္လာလိမ့္ႏိုး၊ တိတ္တခိုးပင္၊
ေမွ်ာ္ကိုးေစာင့္ႀကိဳေနမိသည္။ ။
သူ႔စကားသံ၊
မၾကားျပန္လည္း၊ ရွာႀကံနားစြင့္၊
ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနမိသည္။ ။
သူမရွိလည္း၊
ရွိေနေသးသည္၊ မေ၀းမကြာ၊
အနီးမွာဟုရွာမိသည္။ ။
သူ႔အရိပ္ကို၊
ခုိလံႈလိုလည္း၊ လဲၿပိဳပ်က္ေရြ႕၊
ရွာမေတြ႔ေတာ့၊
ခ်မ္းေျမ႕စိတ္မ်ားေပ်ာက္ခဲ့ၿပီ။ ။
မရသည္ကို၊
လိုခ်င္ေတာင့္တ၊ ေသာကမီးႀကီး၊
ၿငီးၿငီးဟုန္းထ၊ ေတာက္ေလာင္လွစဥ္၊
"အဘိဏွသုတ္ေတာ္"၊
ရြတ္ပူေဇာ္ေသာ္၊ ေတြးေခၚဆင္ျခင္၊
အမွန္ျမင္၍၊ ေရစင္ေအးခ်မ္း၊
ပက္ျဖန္းသည္သို႔၊ ႏွစ္လို႔စိတ္တြင္၊
တရားျမင္သည္၊ လ်င္လ်င္စဲြၿငီး၊
ေသာကမီးကိုၿငိမ္းေစသတည္း။ ။
အဲဒီေတာ့မွပဲ က်ေနာ္လည္း ေမေမ့အတြက္ အနည္းငယ္ စိတ္ေအးသြားရပါေတာ့တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္အနႏၱ၊ တရားေတာ္ရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္အနႏၱေၾကာင့္ ေမေမ့ရဲ့စိတ္မွာ ေဆာက္တည္ရာ ရခဲ့ရပါတယ္။ ရတနာသံုးပါးဟာ အမွန္တကယ္ပဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အားကိုးအားထားရာျဖစ္ေစပါေတာ့တယ္။
ေမေမ့ရဲ့ကဗ်ာေလးနဲ႔ပဲ ရတနာသံုးပါးႏွင့္တကြ က်ေနာ့္ရဲ့ေက်းဇူးရွင္ဖခင္ႀကီး နဲ႔ မိခင္ႀကီးအပါအ၀င္ အနေႏၱာ၊ အနႏၱငါးပါးကို လက္ဆယ္ျဖာထိပ္မွာမိုးၿပီး ရွိခိုးကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။
ခံစားဖတ္႐ႈေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးပါ။
ဟယ္ရီ
