Sunday, 7 April 2013

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ - မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၆)

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ
မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၆)


ေနာက္တေန႕ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၅-ရက္ေန႕မွာေတာ့ မနက္ ၅-နာရီေလာက္ မနက္စာ ၾကာဇံေက်ာ္စားၿပီး ေတာင္ငါးလံုးခုိ ရာဇၿဂိဳဟ္ကို ႏႈတ္ဆက္လုိ႕ ဘုရားရွင္လက္ထက္က ပါဋလိပုတ္ျပည္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပတၱနား (Patna) ကို မနက္ ၆-နာရီေလာက္မွာ ခရီးစထြက္ပါတယ္။ ရာဇၿဂိဳဟ္နဲ႕ ပတၱနားကလည္း မုိင္-၆၀ ေလာက္ပဲ ေဝးတာပါ။ ဒါေပမဲ့ လမ္းသိပ္မေကာင္းလို႕ ပတၱနားကို မနက္ ၉-နာရီေလာက္မွ ေရာက္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲမွာ တတိယသဂၤါယနာ တင္တဲ့ ေနရာကို လက္ရွိ ပန္းျခံအေနနဲ႕ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာအထိမ္းအမွတ္မွ မရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကားလည္းမရပ္ေတာ့ဘဲ ကားေပၚကပဲ လွမ္းၾကည့္ခဲ့ၾကၿပီးေတာ့ ပတၱနား ျမန္မာေက်ာင္းကို ဆက္ထြက္လာၾကပါတယ္။ ပတၱနားမွာက တျခား ဖူးေျမာ္စရာ ဘာမွမရွိပါဘူး။


တတိယ သဂၤါယနာတင္ရာ ေနရာ


ပတၱနား ျမန္မာေက်ာင္း

ပတၱနား ျမန္မာေက်ာင္းက ဘူတာႀကီးနားမွာ ရွိပါတယ္။ တည္းခိုစရာ အခန္းေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ပတၱနားျမန္မာေက်ာင္းမွာ ေန႕လည္စာကို ၾကက္သားဟင္းရယ္ အစိမ္းေက်ာ္ရယ္နဲ႕ ခပ္ေစာေစာပဲ မနက္ ၁၀-နာရီခဲြ ေလာက္မွာတြင္ စားၾကပါတယ္။ ဟင္းကေတာ့ အေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခဏနားၿပီး မုိင္-၄၀ ေလာက္ ေဝးတဲ့ ေဝသာလီ (Vaishali) ကို မနက္ ၁၁-နာရီခဲြေလာက္မွ ဆက္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပတၱနားက မထြက္ခင္ေလးမွာပဲ ဟိမဝႏၱာရဲ႕ ေတာင္စဥ္ ၂၂-လံုးထဲက ဂဂၤုတၱရီေတာင္က ျမစ္ဖ်ားခံၿပီး ဗာရာဏသီၿမိဳ႕မွာ ျမစ္အျဖစ္ စထင္ရွားလာတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ဂဂၤါျမစ္ႀကီး (The river Ganges) ကို မဟတၱမဂႏၵီ တံတားႀကီး (Mahatma Gandhi Setu) ေပၚကေန ျဖတ္ၾကရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ သြားတဲ့အခ်ိန္က ေဆာင္းအကုန္မို႕ အလယ္ေခါင္မွာ ေသာင္ေတြ ထြန္းေနပါတယ္။ ဂဂၤါျမစ္ႀကီးက အက်ယ္ႀကီးမို႕ တံတားႀကီးကလည္း အရွည္ႀကီးပါပဲ။ ၅၅ရ၅-မီတာ (၁၈,၂၉၁-ေပ) ရွည္ၿပီး အိႏၵိယမွာ အရွည္ဆံုး ျမစ္ကူးတံတားႀကီးျဖစ္ၿပီး ကမၻာ့အရွည္ဆံုး ျမစ္ကူးတံတားႀကီးေတြထဲက တခုပါ။ ၁၉၈၂-ခုႏွစ္၊ ေမလမွာ အိႏၵိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အင္ဒီရာဂႏၵီ ကိုယ္တုိင္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တယ္လုိ႕ သိရပါတယ္။ အရွင္အာနႏၵာေထရ္ဟာ ရာဇၿဂိဳဟ္နဲ႕ ေဝသာလီၾကား၊ တနည္းအားျဖင့္ ဝဇၨီတုိင္းနဲ႕ မဂဓတုိင္းရဲ႕ နယ္ျခား ဒီ ဂဂၤါျမစ္ေကာင္းကင္ယံတေနရာမွာ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ႐ုပ္ကလာပ္ေတာ္ကို ၂-ပိုင္းခဲြၿပီး ႏွစ္ျပည္ေထာင္သားေတြ အႏၱိမစ်ာပန ပူေဇာ္ၾကႏုိင္ဖို႕ အဓိ႒ာန္နဲ႕ စြန္႕ခဲ့တယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။


ဂဂၤါျမစ္

ပတၱနားနဲ႕ေဝသာလီကလည္း သိပ္မေဝးေပမဲ့ လမ္းေတြ မေကာင္းလို႕ ႏွစ္နာရီေလာက္ေမာင္းရပါတယ္။ ဝဇၨီတုိင္း၊ လစၦဝီမင္းသားေတြ ဦးေဆာင္ၿပီး ျပည္သူ႕ကိုယ္စားလွယ္ေတြ စုေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေဝသာလီဟာ “ဘိကၡဳနီအစ ေဝသာလီက” ဆုိတဲ့ စကားအတုိင္း ျမတ္စြာဘုရားက မိေထြးေတာ္ေဂါတမီနဲ႕တကြ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ရဟန္း (ဘိကၡဳနီ) ျပဳဖုိ႕ စတင္ခြင့္ျပဳခဲ့တဲ့ေနရာမို႕ ဘိကၡဳနီသာသနာ စတင္ခဲ့ရာ ေနရာလည္းျဖစ္သလုိ ျမတ္စြာဘုရား ေနာက္ဆံုး ဝါဆိုေတာ္မူခဲ့ရာ ေဒသလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ နာမည္ေက်ာ္ ျပည့္တန္ဆာမ “အမၺပါလီ” ရဲ႕ သရက္ဥယ်ာဥ္ (အမၺဝန) ရွိရာေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည့္တန္ဆာ ျဖစ္ေပမဲ့ မ်က္ႏွာ အေရတြန္႕လာတာကို မွန္ထဲမွာ ျမင္မိရာကေန ဘိကၡဳနီျပဳၿပီး သားေတာ္ ဝိမလေကာ႑ညေထရ္ ဆီကေန တရားနာယူၿပီး အရဟတၱဖုိလ္ကို ရရွိသြားတဲ့ ရဟႏၱာအရွင္မႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဝသာလီမွာ ေရွးေဟာင္း ေရကန္ႀကီးတခု ရွိပါတယ္။ ေရကန္ႀကီးက အႀကီးႀကီးပါ၊ ေပ-၁၄၂၀ ရွည္ၿပီး ေပ-၆၆၀ က်ယ္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ လစၦဝီမင္းေတြ ေရခ်ိဳးၾကတဲ့ ေရကန္ႀကီးလို႕ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ေရကန္မွာေတာ့ ကားမရပ္ေတာ့ပါဘူး။ ကားေပၚကပဲ လွမ္းၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။


လစၦဝီမင္းမ်ား ေရခ်ိဳးရာကန္ႀကီး

ဒါနဲ႕ပဲ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူၿပီး ႏွစ္ေပါင္းတရာ အၾကာ (ဘီစီ-၃၈၃) ကာလာေသာကမင္း (King Kalasoka) လက္ထက္ ဒုတိယ သဂၤါယနာ တင္ရာ အထိမ္းအမွတ္ေစတီရွိရာ ဥယ်ာဥ္ႀကီးကို ေရာက္ေတာ့ ေန႕လည္ တနာရီခဲြေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ အဲဒီမွာ ေရွးေဟာင္း သုတေသနဌာနက တူးေဖာ္ေနဆဲ အေဆာက္အဦးေတြလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူတဲ့အခါ ေဝသာလီျပည္က ေဝစုရခဲ့တဲ့ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ေတြကို ဌာပနာၿပီး တည္ထားတဲ့ ထူပါ႐ံုေစတီရာ (stupa) ကိုလည္း ဖူးရပါတယ္။ ထူပါ႐ံုေစတီဆုိတာ ေျမေပၚမွာ ေျမႀကီးထက္ျမင့္ေအာင္ တည္ထားတဲ့ ေျမေပါက္ေစတီလို႕ အဓိပၸာယ္ရပါသတဲ့။ ဒီေစတီက မူလက ၁၆-ေတာင္အခ်င္းရွိတဲ့ ေျမေစတီေလးျဖစ္ၿပီး ဘီစီ ငါးရာစုေလာက္မွာ တည္ထားတယ္လုိ႕ ခန္႕မွန္းၾကပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေမာရိယေခတ္မွာ အခ်င္း ၂၄-ေတာင္ရွိတဲ့ ေစတီအျဖစ္ အုတ္နဲ႕ငံုၿပီး ထပ္တည္ၾကတယ္လို႕ ခန္႕မွန္းပါတယ္။ ၁၉၅၈-ခုႏွစ္မွာ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိ တဲ့အခါ ျပာခဲေတြနဲ႕ ေျမႀကီးေတြ တဝက္တပ်က္ျပည့္ေနတဲ့ ေက်ာက္သားဓာတ္ေတာ္ၾကဳတ္ထဲမွာ ဓာတ္ေတာ္ေတြနဲ႕အတူ ခ႐ုသင္းငယ္တခု၊ ဖန္ပုတီးေစ့ ႏွစ္ေစ့၊ ေရႊျပားအပိုင္းအစတခုနဲ႕ အမွတ္အသားထြင္းထုထားတဲ့ ေၾကးနီဒဂၤါးတျပား ရရွိေၾကာင္း ေက်ာက္စာေရးထုိးထားပါတယ္။


ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ရာေနရာ ဥယ်ာဥ္အဝင္


ဥယ်ာဥ္အတြင္း


ဓာတ္ေတာ္ဌာပနာရာ ထူပါ႐ံုေစတီေတာ္ရာ

ဒါ့အျပင္ ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသံုးခဲ့ၿပီး ဒုတိယ သဂၤါယနာတင္ခဲ့ရာ ကူဋာဂါရာသာလာဝိဟာရေက်ာင္းေတာ္ရာ (ျပႆာဒ္ ပါေသာ ေက်ာင္းေတာ္) လည္းရွိပါတယ္။ ဘီလူးေဘးက ကင္းေဝးေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႕ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာတုိ႕ “ရတနသုတ္ေတာ္” ကို ရြတ္ဖတ္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့အတြက္ လစၦဝီမင္းေတြက ေတာအုပ္ႀကီး (မဟာဝီရ) ထဲမွာ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္လို႕ သိရပါတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ရာေဘးမွာ အရွင္အာနႏၵာရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ေတြကို ဌာပနာၿပီး လစၦဝီမင္းေတြတည္ထားတဲ့ အာနႏၵာေစတီ ရွိပါတယ္။ ေစတီႀကီးက တဝက္တပ်က္ ၿပိဳက်ေနပါၿပီ။ သီရိဓမၼာ အာေသာကမင္းႀကီးက ကုသိနာ႐ံုကို မ်က္ႏွာမူၿပီး တည္ခဲ့တဲ့ ျခေသၤ့႐ုပ္ႀကီးပါတဲ့ ေက်ာက္စာတုိင္ႀကီးလည္း ရွိပါတယ္။ အာနႏၵာေစတီရဲ႕ ေဘးမွာ လစၦဝီမင္းေတြ ရာဇဘိေသက (ဘိသိက္ခံရာ) ေရကန္တကန္ရွိပါတယ္။ အဲဒီကေန မလွမ္းမကမ္းမွာ အမၺပါလီရဲ႕ သရက္ေတာေက်ာင္း (အမၺပါလဝန ဝိဟာရ) ကို တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိထားပါတယ္။ ဥယ်ာဥ္ႀကီးကေတာ့ အက်ယ္ႀကီးပါပဲ။ ပန္းေတြဘာေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးလွပါတယ္။


အာနႏၵာေစတီ


ကူဋာဂါရာသာလာဝိဟာရေက်ာင္းေတာ္ရာ၊ အာနႏၵာေစတီ၊ အာေသာက ေက်ာက္စာတိုင္


ကူဋာဂါရာသာလာဝိဟာရေက်ာင္းေတာ္ရာ၊ အာနႏၵာေစတီ၊ အာေသာက ေက်ာက္စာတိုင္၊ လစၦဝီမင္းမ်ား ဘိသိက္ခံရာ ေရကန္


ဥယ်ာဥ္တြင္း ႏွင္းဆီပန္းမ်ား


ဥယ်ာဥ္တြင္းျမင္ကြင္း

အဲဒီမွာ ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာေအာင္ လွည့္လည္ဖူးေျမာ္ၾကၿပီးေတာ့မွ ေဝသာလီျမန္မာေက်ာင္းကို ဆက္သြားၾကပါတယ္။ ျမန္မာေက်ာင္းက အဲဒီတုန္းကေတာ့ ပင္မေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးက ေဆာက္လုပ္ဆဲပါ။ အဲဒီမွာ ေကာ္ဖီေသာက္၊ မုန္႕စား၊ ခဏနားၿပီး ညေန ေလးနာရီေလာက္မွာ ေဝသာလီကေန ၁၄၆-မုိင္ေဝးတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရာ ကုသိနာ႐ံု (Kushinagar) ကို ဆက္သြားၾကပါတယ္။ လမ္းမွာ ျမတ္စြာဘုရား အာယုသခၤါရ လႊတ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ စာပါလေစတီကို ဝင္ဖူးခဲ့ပါတယ္။


ေဝသာလီ ျမန္မာေက်ာင္း


ျမတ္စြာဘုရား အာယုသခၤါရ လႊတ္ေတာ္မူခဲ့ရာ စာပါလေစတီ

ကုသိနာ႐ံု ျမန္မာေက်ာင္းကို ေရာက္ေတာ့ ည ရွစ္နာရီခဲြေလာက္ရွိပါၿပီ။ ျမန္မာေက်ာင္းက ေတာ္ေတာ္က်ယ္ပါတယ္။ အခန္းေတြလည္း အမ်ားႀကီးနဲ႕ တည္းလို႕ခိုလို႕ အဆင္ေျပပါတယ္။ ပစၥည္းေတြ အခန္းမွာ ေနရာခ်ၿပီး ငါးေၾကာ္နဲ႕ညစာစား၊ ေက်ာင္းကို ေငြလွဴၾကၿပီး မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီမို႕ ဘယ္မွ မသြားႏုိင္ေတာ့ဘဲ ညအိပ္ၾကရပါတယ္။

ေနာက္ေန႕ ကုသိနာ႐ံုပတ္ဝန္းက်င္ ခရီးစဥ္အေၾကာင္း ဆက္ပါဦးမယ္ ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Thursday, 4 April 2013

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ - မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၅)

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ
မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၅)


မေမေရ ...
က်ေနာ္ အလုပ္မ်ားေနလို႕ ဆက္မေရးျဖစ္ဘဲ ေနာက္က်သြားတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အခု ခရီးစဥ္အေၾကာင္း ဆက္ရမယ္ဆုိရင္ ... တေနဝင္ေပ်ာက္ တမိုးေသာက္လို႕ ေနာက္တေန႕ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၄-ရက္ေန႕ မွာေတာ့ မနက္ ၅-နာရီခဲြေလာက္ မနက္စာ ၾကာဇံေက်ာ္စားၿပီး ရာဇၿဂိဳဟ္ ျမန္မာေက်ာင္းကေန ေဝဘာရေတာင္ကို ခပ္ေစာေစာပဲ မနက္ ၆-နာရီေလာက္မွာ ခရီးစထြက္ပါတယ္။ ေဝဘာရေတာင္က သိပ္မေဝးလွပါဘူး။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ ေမာင္း႐ံုနဲ႕ ေတာင္ေျခကို ေရာက္ပါတယ္။



ေဝဘာရေတာင္ နံနက္ခင္း

ရာဇၿဂဳိဟ္ကို ပတ္လည္ဝိုင္းရံထားတဲ့ ေတာင္ ၅-လံုးထဲက တလံုးျဖစ္တဲ့ ေဝဘာရေတာင္ဟာ ျမင့္ပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တက္ရင္ တနာရီေလာက္တက္ရတာမို႕ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ အတြက္ အထမ္းသမားနဲ႕ တက္မွ အဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။ ေတာင္ေျခကို အေရာက္မွာေတာ့ အထမ္းသမား မရပါဘူး။ အထမ္းသမားလိုရင္ ႀကိဳေျပာရမယ္လို႔ အဲဒီေတာ့မွသိရပါတယ္။ နီလာခရီးသြားလုပ္ငန္းက ညကတည္းက ေျပာထားတယ္ ဆိုေပမဲ့ လူတိုင္းမသိလိုက္ရပါဘူး။ ဘယ္တုန္းက ဘယ္လိုေျပာလိုက္သလဲ ဆုိတာလည္း မသိပါဘူး။ ဒါနဲ႕ နီလာကို ျပႆနာရွာရျပန္တာပါပဲ။ မရရေအာင္ စီစဥ္ေပး ဆုိေတာ့မွ ဘာေတြလုပ္တယ္ေတာ့ မသိဘူး၊ က်ေနာ္တုိ႕ကေတာ့ ခိုက္ခိုက္တုန္ေအးတဲ့ ရာဇၿဂိဳဟ္ရဲ႕ မနက္ေစာေစာ ေလတဟူးဟူးတုိက္ေနတဲ့ ေဝဘာရေတာင္ေျခမွာ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ေစာင့္ဆုိင္းၿပီးမွ ကိုယ္ေရႊအထမ္းသမားေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ အထမ္းက ေစာင္ပုခက္နဲ႕ လူႏွစ္ေယာက္ ထမ္းတာပါ။ က်ိဳက္ထီး႐ိုးတက္သလိုပါပဲ။ ႐ူပီး ငါးရာေလာက္ ေပးရပါတယ္။ ဗုဒၶဂါယာ ဘုရားဖူးသြားေတာ့မယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ကုန္က်စားရိတ္ေတြလည္း ထည့္တြက္ၿပီး ေငြအလံုအေလာက္ ေဆာင္သြားဖို႕ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ အကုန္စားရိတ္ၿငိမ္းလို႕ ေျပာထားေပမဲ့ ဒီစားရိတ္ေတြက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေပးရတာပါ။ ေနာက္ၿပီး အေမႊးတိုင္၊ ဖေယာင္းတုိင္၊ ဆီမီး စတာေတြ ကပ္လွဴပူေဇာ္ခ်င္တယ္၊ ေရႊခ်ခ်င္တယ္ဆုိရင္လည္း အကုန္လံုး ျမန္မာျပည္ကေန အျပည့္အစံု ယူလာဖို႕ လိုပါလိမ့္မယ္။


ေဝဘာရေတာင္ အတက္

ဒါနဲ႕ မနက္ ၇-နာရီေလာက္ ေတာင္ေပၚစတက္ၾကပါတယ္။ တက္တက္ခ်င္းပဲ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြ အထြတ္အျမတ္ထားၿပီး ေရခ်ိဳးၾကတဲ့ ေရပူစမ္းေလး ေတာင္ေျခအတက္နားမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘုရားရွင္လက္ထက္က “တေပါဒါျမစ္” ဆုိတာ အဲ့ဒီ ေရပူစမ္းေလးပဲလုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ဗိမၼိသာရမင္း ေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳေလ့ရွိတဲ့ ျမစ္လုိ႕ အဆုိရွိပါတယ္။ တခါေတာ့ ဗိမၼိသာရမင္း ေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳဖို႕အလာမွာ ရဟန္းေတာ္ေတြ ေရခ်ိဳးေနၾကတာ မၿပီးႏိုင္လို႕ ေခါင္းေဆးမဂၤလာ မျပဳရဘဲ လွည့္ျပန္သြားရတာေၾကာင့္ ဒါကို ျမတ္စြာဘုရားသိေတာ့ ရဟန္းေတာ္ေတြ ဒီမွာ ေရတခါခ်ိဳးၿပီးရင္ ဆယ့္ငါးရက္အတြင္း ေရထပ္မခ်ိဳးရဘူး လုိ႕ ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ရပါသတဲ့။ အခုေတာ့ ေရာဂါေပ်ာက္တယ္ဆုိၿပီး ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ား ေရလာခ်ိဳးၾကပါတယ္။ သူတုိ႕ေတြကက ဇာတ္နိမ့္ ဇာတ္ျမင့္ ခဲြထားေတာ့ ဇာတ္ျမင့္ေတြက အထက္ပိုင္း သီးသန္႕ေနရာမွာ အခန္းနဲ႕ဘာနဲ႕ သားသားနားနား သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ေရခ်ိဳးၾကၿပီး သူတို႕ ေရခ်ိဳးထားတဲ့ ေရေတြက ေတာင္ေအာက္ပိုင္းကို ဆက္စီးလာၿပီး အဲဒီမွာ ကန္ေတြနဲ႕ ခံၿပီး ဇာတ္နိမ့္ေတြက ခ်ိဳးရရွာတာပါ။ ဇာတ္နိမ့္ေတြ ခ်ိဳးတဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ ေရေတြက ညစ္ပတ္ၿပီး ရႊံ႕ဗြက္သာသာပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ အဲဒီ ေရ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြကိုပဲ လူမ်ားစု ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္နိမ့္ေတြခမ်ာ ခ်ိဳးေနရသလို အဝတ္ေလးေတြလည္း အဲဒီမွာပဲ ေလွ်ာ္ေနရတာ ေတြ႕ေတာ့ က်ေနာ္ အေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ဆိုးဝါးလြန္းတဲ့ ဇာတ္စံနစ္ဟာ အိႏၵိယမွာ ဒီလို ၂၁-ရာစုအထိ ရွင္သန္ေနဆဲပါ။


ေရပူစမ္း ဇာတ္ျမင့္ေရခ်ိဳးဆိပ္ (တေပါဒါျမစ္)

ဒါနဲ႕ပဲ ဆက္တက္ခဲ့ေတာ့ ေတာင္တဝက္သာသာေလာက္မွာ ရွင္မဟာကႆပ သီတင္းသံုးရာဂူ လို႕ဆုိတဲ့ ပိပၸလိဂူကို ဖူးေတြ႕ရပါတယ္။ ရွင္မဟာကႆပရဲ႕ လူဘဝအမည္ကို အစဲြျပဳၿပီး ေခၚတာပါ။ ေတာင္အတက္အဆင္းက ေလွကားထစ္ေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ လုပ္ထားပါတယ္။ အဲဒီကေန ဆက္တက္သြားတဲ့ လမ္းမွာ ဂ်ိန္းဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္းကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါၿပီးေတာ့ ပထမသဂၤါယနာတင္ရာ သတၱပဏၰိ လိုဏ္ဂူေတာ္ကို ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၈-နာရီေလာက္ ရွိပါၿပီ။ ရွင္မဟာကႆပ အမွဴးျပဳတဲ့ ရဟႏၱာငါးရာက ပိဋကတ္သံုးပံုကို စုေပါင္းရြတ္ဆို ႏႈတ္မွာသိုၿပီး ပထမဦးဆံုး သဂၤါယနာတင္ခဲ့တဲ့ ေဝဘာရေတာင္က လိုဏ္ဂူေတာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စရည္းပင္ေပါက္ရာ လိုဏ္ဂူလုိ႕ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ လိုဏ္ဂူေရွ႕ ေျမျပင္မွာ ျမန္မာေက်ာင္းဆရာေတာ္က သီလေပး၊ တရားနာ၊ ပရိတ္ေတာ္ေတြ စုေပါင္း ရြတ္ဆိုၾကၿပီး လိုဏ္ဂူထဲ ဝင္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ လိုဏ္ဂူက အေတာ္ေလး က်ဥ္းၿပီး ရွည္လ်ားပါတယ္။ အျမင့္က လူတရပ္ လြတ္႐ံုေလာက္ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ေခါင္းငံု႕သြားရပါတယ္။ အထဲမွာေတာ့ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္တခ်ိဳ႕ ရွိပါတယ္။ ဂူနံရံမွာ ေရႊခ်တဲ့လူေတြလည္း ခ်ၾကပါတယ္။ ရဟႏၱာငါးရာလံုး ဝင္ၿပီး သဂၤါယနာတင္ဖို႕အတြက္ လိုဏ္ဂူက က်ဥ္းလြန္းတယ္လို႕ ယူဆတာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကို ေလွ်ာက္ၾကည့္ေတာ့ လိုဏ္ဂူေရွ႕ ေျမညီျပင္မွာ အဇာတသတ္မင္းက မ႑ပ္ ထုိးၿပီး သဂၤါယနာ တင္တာလုိ႕ ယူဆတယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ျမန္မာေက်ာင္းဆရာေတာ္ကေျပာပါတယ္။ ေျမညီျပင္က အခုအခါက်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး က်ဥ္းေနပါၿပီ။ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားက ေျမၿပိဳရာမွာ ပါသြားၿပီလုိ႕ ယူဆရပါတယ္။


ရွင္မဟာကႆပေထရ္ သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့ရာ ပိပၸလိဂူ


ေတာင္ငါးလံုးခို ရာဇၿဂိဳဟ္


ေဝဘာရေတာင္အတက္လမ္း


ပထမသဂၤါယနာတင္ရာ သတၱပဏၰိ လိုဏ္ဂူေတာ္


လိုဏ္ဂူအဝင္ဝ


လိုဏ္ဂူတြင္း မီးပူေဇာ္ထားၾကပံု

ဒါနဲ႕ ေတာင္ေပၚက ျပန္ဆင္းလာၾကေတာ့ ၉-နာရီေလာက္မွာ ေတာင္ေအာက္ကို ျပန္ေရာက္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာက္လွည္းဘီးရာကို သြားၾကည့္ၾကပါတယ္။ ေဝဘာရေတာင္နားက ပ႑ဝေတာင္ေျခမွာပါ။ ေရွးခတ္ ကုန္သည္ေတြ လွည္းအစီးမ်ားစြာနဲ႕ လွည့္လည္သြားလာ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားခဲ့ရာကေန ေက်ာက္သားျပင္ထက္မွာ ဘီးရာ ထင္ထင္ရွားရွား ထင္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာက္ျဖစ္ေနတဲ့လွည္းလမ္းေၾကာင္း ေက်ာက္လွည္းဘီးရာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ဘဝ ေတာထြက္လာၿပီး တရားက်င့္ေနခိုက္မွာ ရာဇၿဂိဳဟ္မွာ ဆြမ္းခံၿပီး ဒီ ေတာင္ေျခက ေက်ာက္ဖ်ာေတြေပၚမွာ ဆြမ္းစားေလ့ရွိတယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။ ဘယ္ေက်ာက္ဖ်ာလဲေတာ့ မသိႏိုင္ေတာ့ပါ။ ေက်ာက္ဖ်ာ တခ်ပ္ေပၚမွာ ဆြမ္းဘုဥ္းေပး ေနတဲ့ အေလာင္းေတာ္ရဲ႕ ပံုရိပ္ကို စိတ္ထဲကေနပဲ ရည္မွန္းၿပီး ကန္ေတာ့ခဲ့ရပါတယ္။


ေက်ာက္လွည္းဘီးရာ

အဲဒီကေနတခါ သမားေတာ္ဇီဝကရဲ႕ သရက္ဥယ်ာဥ္ (ဇီဝကအမၺဝန) ေက်ာင္းေတာ္ရာကုိ ဆက္သြားၾကပါတယ္။ ဆရာဇီဝကဟာ ပုဂိၢဳလ္ကို ၾကည္ညိဳတတ္ေသာအရာမွာ အသာဆံုးအျမတ္ဆံုး ဆုိတဲ့ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာစတဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူး အထူးရွိတဲ့ရဟန္းကို ဂုဏ္ေက်းဇူးအေလ်ာက္ အထူးတလည္ ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုးတတ္ တာေၾကာင့္ 'ပုဂၢလ ပသႏၷ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သာသနာမွာ ပထမဆံုး သကၤန္းအလွဴ သမိုင္းထူ ခဲ့တဲ့၊ ဖခင္ကို သတ္မိၿပီး စားမဝင္၊ အိပ္မရနဲ႕ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ႀကီးစြာျဖစ္ၿပီး ေရာဂါရေနတဲ့ အဇာတသတ္မင္းကို ဗုဒၶထံေမွာက္ အျမန္ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ပုိ႕ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့သူလည္း ျဖစ္တဲ့ သမားေတာ္ႀကီး ဆရာဇီဝကရဲ႕ သရက္ဥယ်ာဥ္ ေက်ာင္းေတာ္ရာပါ။ ဒီေနရာမွာပဲ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ အဇာတသတ္မင္းကို သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းမ်ားရဲ႕ (လုပ္အားခလုိ႕ ေခၚဆိုႏိုင္တဲ့) ရဟန္းျဖစ္ရျခင္း အက်ိဳးရရွိပံုကို ရွင္းလင္းေဟာျပတဲ့ “သာမညဖလသုတၱန္” ကို တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕မွာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ဝင္းက အေတာ္ေလးက်ယ္ၿပီး ကားလမ္းက ေက်ာင္းေတာ္ဝင္းရဲ႕ အလယ္ေလာက္က ျဖတ္သြားတာမို႕ လက္ရွိအေျခအေနမွာေတာ့ ကားလမ္းရဲ႕ ဟုိဘက္သည္ဘက္ ႏွစ္ဘက္ခြၿပီး တည္ရွိေနပါတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ရာက ေအာက္ခံ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ က်န္ပါေသးတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တုိင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။


ဇီဝက သရက္ဥယ်ာဥ္ (ဇီဝကအမၺဝန) ေက်ာင္းေတာ္ရာ (လမ္းတဖက္ျခမ္း)



ဇီဝက သရက္ဥယ်ာဥ္ (ဇီဝကအမၺဝန) ေက်ာင္းေတာ္ရာ

ၿပီးေတာ့မွ ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားရာ အက်ဥ္းေထာင္ေနရာကို ဆက္သြားၾကပါတယ္။ ဖခင္ရင္းခ်ာ မညႇာတာဘဲ အာဏာစဲြမက္ လိုရမၼက္ေၾကာင့္ ရက္စက္သတ္ျဖတ္၊ အဇာတသတ္က ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ဗိမၼိသာရမင္း အက်ဥ္းစံရာ အက်ဥ္းေထာင္လုိ႕ ရာဇၿဂိဳဟ္ျမန္မာေက်ာင္းမွာ ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးကို ခတ္ခဲ့တဲ့ ေျခထိပ္ေတြ႕ရတယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။ ေတြ႕ရတဲ့ ေနရာကို အမွတ္အသားေလး လုပ္ထားပါတယ္။ အက်ဥ္းခ်ခဲ့တဲ့ ေနရာကေတာ့ ခ်ိဳင့္ကေလးလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီေနရာကေန ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွာရွိတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားေက်ာင္းေတာ္ရာကို လွမ္းၿပီး ဖူးျမင္ရပါတယ္။ သူ အင္မတန္ခ်စ္ရပါတဲ့ သားေတာ္ေလးဟာ ဆရာအတင္မွားၿပီး ရွင္ေဒဝဒတ္ရဲ႕ ေျမႇာက္ေပးမႈေၾကာင့္ အာဏာငမ္းဖမ္းၿပီး ဖခင္ကို ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်႐ံုမက ရက္စက္စြာႏွိပ္စက္ခဲ့တာမို႕ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေျခဖဝါးကို ဓားနဲ႕ ခဲြ၊ ဆားသိပ္ခံရလို႕ ေဝဒနာ အျပင္းအထန္ခံစားေနရရွာတဲ့ မင္းဧကရာဇ္တျဖစ္လဲ အက်ဥ္းစံ ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးကို စိတ္ထဲက ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ေတြမွာ ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွိရာ ဂႏၶကုဋီတုိက္ေတာ္ဆီကို ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး ဘုရားရွင္ကို ရည္စူးဖူးေျမာ္ရင္း ခံစားေနတဲ့ ေဝဒနာသက္သာေၾကာင္းပဲ ေတာင္းဆုေခၽြမိေလမလား၊ အက်ဥ္းစံဘဝကပဲ လြတ္ေျမာက္ရာ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း ေတာင္းဆုေခၽြမိေလမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အရိယာေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္တာနဲ႕ အညီ စိတ္အတြင္းကေန တရားကိုသာ ႏွလံုးသြင္းၿပီး တရားေတာ္နဲ႕ သည္းခံ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနမလား ဆိုတာကေတာ့ ဗိမၼိသာရ မင္းႀကီးသာလွ်င္ သိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္ မေမေရ ... ရာဇၿဂိဳဟ္ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ ၾကည္ႏူးစရာ၊ ေၾကကဲြစရာ အတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။


ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးအား အက်ဥ္းခ်ထားရာ အက်ဥ္းေထာင္ေနရာ


ေျခထိပ္ေတြ႕ရာေနရာ


ဗိမၼိသာရအက်ဥ္းေထာင္မွ လွမ္းျမင္ရေသာ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ရွိ ဂႏၶကုဋီတုိက္

စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရင္းနဲ႕ပဲ အက်ဥ္းတိုက္ေနရာေဟာင္းကေန ခြာခဲ့ၿပီး ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးရဲ႕ ဘ႑ာေတာ္တိုက္ရွိရာ ေနရာဆီ ဆက္ခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ “ဆြန္ဘ႑ာ” (ေရႊတိုက္) လို႕ေခၚၾကပါတယ္။ ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးက ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမား ေတြကို တစုတည္း သိမ္းဆည္းထားခဲ့သည့္ ဘ႑ာတိုက္ေဟာင္းေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးကိုထြင္းၿပီး အခန္းက်ယ္ႀကီးႏွစ္ခန္းဖဲြ႕ထားခဲ့တဲ့ ဘ႑ာတိုက္ႀကီးက ႀကီးက်ယ္ထည္ဝါလွေပမဲ့ အခုေတာ့လည္း သခၤါရသေဘာအရ ယိုယြင္း ပ်က္စီး ေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အခန္းေတြကေတာ့ အေကာင္းအတုိင္း က်န္ပါေသးတယ္။ တံခါးႀကီးေတြ တပ္ဆင္ခဲ့တဲ့ တုိင္ႀကီးေတြ ထည့္ထားတာ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ တြင္းေပါက္ဝေတြ အေပါက္ဝမွာ က်န္ပါေသးတယ္။ အရင္ကဆို လံုျခံဳေရး အထူးတင္းၾကပ္ၿပီး အေစာင့္အၾကပ္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ေနရာ ျဖစ္မွာပါပဲ။


ဗိမၼိသာရမင္းႀကီး ဘ႑ာေတာ္တိုက္ (ဆြန္ဘ႑ာ)


ဘ႑ာေတာ္ထားရာ လက်္ာဘက္အခန္း


တံခါးတိုင္ တပ္ဆင္ရာတြင္း


ဘ႑ာေတာ္ထားရာ လက္ဝဲဘက္အခန္း


ဘ႑ာေတာ္ထားရာ လက္ဝဲဘက္အခန္းအတြင္းပိုင္း

ဆြန္ဘ႑ာကေန အဇာတသတ္မင္းႀကီးရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္တိုက္ကို ဆက္သြားပါတယ္။ အဇာတသတ္မင္းႀကီးဟာလည္း မင္းပ်ိဳမင္းလြင္ လူငယ္ဘဝမွာ ငယ္ရြယ္သူတို႕ သဘာဝ အတုိင္း တန္ခိုးအျပေကာင္းတဲ့ ရွင္ေဒဝဒတ္ကို ဆရာ အတင္မွား ခဲ့လို႕ ဖခင္ကို သတ္မိတဲ့ ပိတုဃာတကကံႀကီးထိုက္သြားလို႕သာပါ ... ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာဇီဝကရဲ႕ ေကာင္းမႈနဲ႕ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေျမာ္ရၿပီး သာသနာေတာ္ကို အၾကည္ညိဳဆံုး အေထာက္ပံ့ဆံုး မင္း၊ ပထမသဂၤါယနာရဲ႕ ဒါယကာမင္း ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ပၪၥာနႏၱရိယကံႀကီးသာ မထိုက္ခဲ့ရင္ ဒီဘဝမွာတင္ အရိယာျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပါပဲ။ ဆရာအတင္မွားရင္ တသံသရာလံုး ေမွာက္တယ္ ဆုိတာ အဇာတသတ္မင္းက ျပေနပါတယ္။ အဇာတသတ္မင္းက ဗုဒၶရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ ေတြကို တစုတစည္းထဲ စုေပါင္းၿပီး သိမ္းဆည္းထားခဲ့တဲ့ ဓာတ္ေတာ္တုိက္ေဟာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ “မဏိယာမတ္” လုိ႕ အခု ေခၚၾကပါတယ္။


အဇာတသတ္မင္းႀကီး ဓာတ္ေတာ္တိုက္


ဓာတ္ေတာ္တုိက္ျမင္ကြင္း


ဓာတ္ေတာ္တြင္း

ဓာတ္ေတာ္တိုက္ေဟာင္းကို ၾကည့္႐ႈဖူးေျမာ္ဖူး ရာဇၿဂိဳဟ္ျမန္မာေက်ာင္းကို ျပန္ထြက္ခဲ့ၾကေတာ့ မနက္ ၁၁-နာရီခဲြေနပါၿပီ။ ေက်ာင္းကို ေန႕လည္ ၁၂-နာရီေလာက္ ျပန္ေရာက္ၿပီး ေက်ာင္းက စီစဥ္ေပးထားတဲ့ ငါးဟင္းရယ္၊ အစိမ္းေၾကာ္ရယ္နဲ႕ ေန႕လည္စာ စားၾကပါတယ္။ ငါးဟင္းကေတာ့ က်ေနာ္ သိပ္မႀကိဳက္လွပါဘူး။

ေန႕လည္စာစားၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလုိပဲ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္ရာေဟာင္းျဖစ္တဲ့ ဥယ်ာဥ္ဆီကို ထြက္ခြာခဲ့ၾကတာ ေန႕လည္ ၁-နာရီေလာက္မွာ ေရာက္ပါတယ္။ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္ဟာ ဗိမၼိသာရမင္းက ျမတ္စြာဘုရားအမွဴးျပဳတဲ့ ရဟန္း သံဃာေတာ္ေတြကို သာသနာမွာ ပထမဦးဆံုး လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ေက်ာင္းျဖစ္တဲ့အျပင္ ပထမ မဟာသႏၷိပါတ အစည္းအေဝး (သံဃာစံုညီအစည္းအေဝး)ႀကီး က်င္းပၿပီး လက္ယာေတာ္ရံ နဲ႕ လက္ဝဲေတာ္ရံ အဂၢသာဝကႏွစ္ပါးကို ခန္႕အပ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္လည္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ သာသနာသမုိင္းအတြက္ အထူးအေရးပါတဲ့ ေနရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ရာေဟာင္းကို ခုထိ ရွာလို႕ မေတြ႕ေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ဝင္းအတြင္းမွာရွိတဲ့ ကာလႏၵက (ရွဥ့္နက္)ေရကန္၊ အဂၢသာဝကႏွစ္ပါးကိုး ခန္႕အပ္ ခ်ီးျမႇင့္တဲ့ေနရာ (ပထမ မဟာသႏၷိပါတ အစည္းအေဝး က်င္းပတဲ့ေနရာ)ေတြကို ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳရပါတယ္။ ၾသဝါဒပါတိေမာက္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကာလႏၵက ရွဥ့္နက္ေရကန္ကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက ေရကန္နားမွာ အိပ္ေပ်ာ္ ေနတုန္း ေႁမြတေကာင္က ေပါက္သတ္မလို႕ အလာမွာ ႐ုကၡစိုးက ရွဥ့္နက္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဘုရင္ႀကီးကို အသံေပး ေအာ္ျမည္ၿပီး ႏိႈးလုိ႕ အခ်ိန္မီႏိုးလာၿပီး ေပါက္သတ္မယ့္ေႁမြကို သတ္လုိက္ႏိုင္တာေၾကာင့္ အသက္ခ်မ္းသာရာ ရသြားတယ္ လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႕ အဲဒီေရကန္နဲ႕ ရွဥ့္နက္ေတြကို ေဘးမဲ့ေပးထားခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ ဒ႑ာရီေလးရွိပါတယ္။ အခုေတာ့ ရွဥ့္နက္ေတြ မေတြ႕ေတာ့ပါဘူး။ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္ဟာ ျမတ္စြာဘုရား ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတၳ၊ သတၱရသမ (၁၇-ႀကိမ္ေျမာက္) နဲ႕ ဝိသတိမ (အႀကိမ္-၂၀ ေျမာက္) ဝါေတြ ဆုိခဲ့တဲ့ .. ငါးဝါတိုင္တုိင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အလွမင္ အလွျပင္တဲ့ အလွဘုရင္မ ေခမာမိဘုရားကို အကၽြတ္တရားရေအာင္ တရားေဟာ ေခ်ခၽြတ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။


ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္ဝင္း


ပထမ မဟာသႏၷိပါတ အစည္းအေဝးႀကီး က်င္းပရာေနရာ


ကာလႏၵက (ရွဥ့္နက္)ေရကန္

ေန႕လည္ ၂-နာရီခဲြေလာက္မွာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္ကေန ထြက္ၿပီး မဟာယနဝါဒကို ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ နာဂအဇၨဳန တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ေဟာင္းေနရာကိုသြားၾကပါတယ္။ ေအဒီ ၂-ရာစုမွာ ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာ တကၠသိုလ္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းေဆာင္ေပါင္း ၁၈၀-ရွိပါတယ္။ သဒၵါက်မ္း၊ အလကၤာက်မ္း၊ တကၠေဗဒ၊ ေဆးပညာနဲ႕ ေဗဒင္၊ လကၡဏာေတြကို သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးခဲ့တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ေထရဝါဒ၊ မဟာယန၊ ဟိနာယန မခဲြျခားဘဲ ဘယ္ဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းမဆို ပညာသင္ၾကားလုိ႕ရပါတယ္။ မင္းအဆက္ဆက္ ေထာက္ပံ့ခဲ့ တာေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္း တေထာင္ေလာက္ တည္တံ့ခဲ့ၿပီး ေအဒီ ၁၂-ရာစု အကုန္မွာေတာ့ အာဖဂန္နစၥတန္ေတာင္ပိုင္းက မူဆလင္စစ္သူႀကီး မိုဟာမက္ ဘင္ဘက္ခ္တီးယား ခီလ္ဂ်ီ (Mohhamad bin Bakhtiyar Khilji) က မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးသြားတာ ခံလုိက္ရလို႕ ပ်က္စီးခဲ့ရပါတယ္။ နာလႏၵာၿမိဳ႕ဟာ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာဝႀကီး ဓမၼေသနာပတိ ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ရွင္သာရိပုတၱရာရဲ႕ ဇာတိလည္းျဖစ္ၿပီး ဒီမွာရွိတဲ့ မယ္ေတာ္ႀကီးရဲ႕ တုိက္ခန္းမွာပဲ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူခါနီးအထိ မယ္ေတာ္ႀကီး သာရီပုေဏၰးမႀကီးဟာ ျဗဟၼဏအယူဝါဒီ အျဖစ္နဲ႕ပဲ ရိွေသးတာမို႕ မယ္ေတာ္ႀကီးကို ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္လာေအာင္ တရားျပၿပီး ေမြးေက်းဇူးဆပ္ဖို႕ ဇာတိကို ျပန္လာၿပီး ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာမွ မယ္ေတာ္ႀကီးကို ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္လာေအာင္ တရားျပႏုိင္ခဲ့တာပါပဲ။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္ရာေနရာမွာ အေသာကမင္းႀကီး တည္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ေစတီေဟာင္းရွိပါတယ္။

နာလႏၵာတကၠသိုလ္ေရွ႕မွာေတာ့ ေစ်းတန္းေလးရွိပါတယ္။ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြ စားစရာေတြ ဝယ္လို႕ရပါတယ္။ ရဲရဲတင္းတင္း အားမနာတမ္း ေစ်းဆစ္ဖုိ႕ေတာ့ မေမ့ပါနဲ႕။

နာလႏၵာတကၠသိုလ္ေဟာင္းကေန ညေန ေလးနာရီေလာက္ ထြက္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာေက်ာင္းျပန္ေရာက္ၾကေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳး၊ ခဏ နားၿပီး ညေန ေျခာက္နာရီေလာက္ ဘဲဥခ်ဥ္ရည္ဟင္းနဲ႕ ညစာစားၾကပါတယ္။ ဟင္းေတြကေတာ့ ဆားအလြန္ေပါ့လုိ႕ က်ေနာ့္အေနနဲ႕ သိပ္အရသာ မေတြ႕လွပါဘူး။

ၿပီးေတာ့ ေနာက္ေန႕ ခရီးဆက္ရမွာမို႕ ပစၥည္းေတြသိမ္းဆည္းထုပ္ပိုးရပါတယ္။ Luggage ျပန္လည္ျဖန္႔ေဝမႈေတြကေတာ့ ညံ့ခ်က္က ကမ္းကုန္ပါပဲ။ အခန္းဝအေရာက္ ပစၥည္းေတြ ပို႔ေပးမယ္ဆုိၿပီး ရန္ကုန္မွာတုန္းက ေျပာထားေပမဲ့ ခရီးအစအဆံုး တခါမွ ပို႔မေပးပါဘူး။ သူတုိ႕ စုပံုခ်ထားတဲ့ေနရာကေန အခန္းကုိေရာက္ေအာင္ ကိုယ့္ပစၥည္းကိုယ္ သယ္ၾကရပါတယ္။ က်ေနာ္ ျပသနာရွာႏုိင္လြန္းလို႕ က်ေနာ္တုိ႕ ပစၥည္းေတြကိုေတာ့ အခန္းဝအထိ လုိက္ပို႕ေပးပါတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြ ကေတာ့ ဘာမွမေျပာဘဲ သူတုိ႕ဟာသူတုိ႕ သယ္ၾကပါတယ္။

ဆုိးတာက ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ professional guide လံုးဝ မပါတာပါပဲ။ အဲဒီ ပိုင္ရွင္ဆုိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ ေနာက္ထပ္ အကူအမ်ိဳးသမီးတေယာက္ပဲ ပါလာၿပီး ဘာမွ မရွင္းျပသေလာက္ပါပဲ။ ေရာက္ရာေက်ာင္းက သံဃာေတာ္ေတြ ပင့္လာၿပီး သံဃာေတာ္ေတြ ရွင္းျပတာနဲ႕ပဲ ေရာခ်လိုက္တာပါ။ ရာဇၿဂိဳဟ္ ျမန္မာေက်ာင္း ေရွ႕တည့္တည့္မွာတင္ အဇာတသတ္မင္းရဲ႕ ခံတပ္ၿမိဳ႕သစ္ေနရာရွိပါတယ္၊ ကားလမ္းပဲျခားပါတယ္၊ အဲဒါကို ဒီလိုရွိပါတယ္ရယ္လုိ႕ လံုးဝ တခြန္းမွ မေျပာပါဘူး။ က်ေနာ္ ေက်ာင္းက သံဃာေတြကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေလွ်ာက္ေမးလုိ႕ သိရတာပါ။ ၿမိဳ႕သစ္ေနရာထဲမွာ ေစတီေလး တခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျခံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္းေတြ၊ လူအညစ္အေၾကးေတြနဲ႕ ညစ္ပတ္ေနလို႕ သြားေတာ့ မဖူးခဲ့ ေတာ့ပါဘူး။


ရာဇၿဂိဳဟ္ညေနဆည္းဆာ


အဇာတသတ္မင္းၿမိဳ႕သစ္ေနရာ


ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕တြင္း

လက္ဝဲေတာ္ရံ အဂၢသာဝကႀကီးျဖစ္တဲ့ ရွင္မဟာေမာဂၢလန္ကို ခိုးသားငါးရာ ႐ိုက္ႏွက္လို႕ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့ရာ ေက်ာက္ဖ်ာနက္ႀကီး (ကာဠသိလာ) လည္း ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ေဟာင္း ေတာင္ဘက္အထြက္ ကားလမ္းရဲ႕ လက္ဝဲဘက္ ေတာင္ေျခနားမွာ ရွိတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီကိုေတာ့ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က မဂဓတုိင္း၊ မင္းေနျပည္ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရာဇၿဂိဳဟ္တဝိုက္မွာ အမွတ္တရအျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြက အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတာမုိ႕ အကုန္လံုးကို ဒီလို ႏွစ္ပတ္ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ေရာက္ေအာင္ သြားဖို႕ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး မေမေရ ... ေအးေအးေဆးေဆး အခ်ိန္ယူၿပီး ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႕ကိုယ္ တလတန္သည္၊ ႏွစ္လတန္သည္ ေနၿပီး သြားမွပဲ ႏွံ႕ေအာင္ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္ေန႕ခရီးစဥ္အေၾကာင္း ဆက္ပါဦးမယ္ ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Sunday, 31 March 2013

သည္းေျခႀကိဳက္ လဲေသလိုက္



စၾကာေတးထပ္ေလးပါ ... "ေငြ" ဆုိတဲ့ စကားလံုးကို မူတည္ၿပီး စၾကာလည္သလုိ လက္ဝဲရစ္ ပတ္လည္လွည့္ ေရးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုိင္စိုးလင္းလုပ္တဲ့ ေရာင္စံုစကၠဴ (colour papers) ဆုိတဲ့ ebook အတြက္ ေရးေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္ ... "ေငြမရႊင္ ... " ဆုိတဲ့ အစိမ္းေရာင္စာေၾကာင္းကေနစၿပီး လက္ဝဲရစ္ (counter clockwise) ဖတ္သြားရင္ ဒီလိုေတြ႕ရပါမယ္ ...


ေငြမရႊင္ ေသရင္မလွ
ေငြျမင္မွ အဆင္ေျပ
ေငြဝင္က ဘုရင္ေပ
ေငြသာေလ ပဓာန
ေငြမ်ားက တရားႏိုင္
ေငြသားပိုင္ ေယာက္်ားအာဂ
ေငြမရွိ ေသမည့္သြင္
ေငြရွိလွ်င္ အေနလွ
ေငြမိခင္ ေငြအဖေပမို႕
ေငြမရ ေနမေပ်ာ္
ေငြပင္လယ္ ေဗြဆုိင္ဝဲ
ေငြအုိင္ထဲ ကူးခတ္ေပ်ာ္ေမာ္
ေငြတိုးမွ ေဆြမ်ိဳးေတာ္
ေငြမိုးေနာ္ ေစြရြာၿဖိဳးေလမွ
ေငြသျပာအိုး ေငြစေငြရႊင္
ေငြမွ ေငြပင္
ေငြရွိမွ လူရာဝင္
ေငြမျမင္ လူမထင္ၾကေလး။ ။


ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Saturday, 30 March 2013

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ - မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၄)

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ
မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၄)


ေနာက္တေန႕ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၃-ရက္ေန႕ မွာေတာ့ မနက္ ၆-နာရီေလာက္ မနက္စာ ၾကာဇံေက်ာ္နဲ႕ ထမနဲစားၿပီး ဗုဒၶဂယာကေန ရာဇၿဂိဳဟ္ (Rajgir) ကို မနက္ ၇-နာရီေလာက္မွာ ခရီးစထြက္ပါတယ္။ ခရီးသစ္တခု စထြက္တုိင္း နေမာတႆ၊ သေဝမပါ ကိုးဂါထာ လို႕ ေခၚတဲ့ ဒုတိယမၸိ၊ တတိယမၸိ အပါအဝင္ သရဏဂံုသံုးပါး၊ ၿပီးေတာ့ ၉၆၉ အဲ ေယာင္လုိ႕ ... ဣတိပိေသာ ဘဂဝါ အစခ်ီ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါး၊ သြကၡာေတာ အစခ်ီ တရားဂုဏ္ေတာ္ ၆-ပါး၊ သုပၸဋိပေႏၷာ အစခ်ီ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါး၊ ယံဒုႏၷိမိတၱံ အစခ်ီ ပုဗၺဏွသုတ္ေတာ္ အစ သံုးဂါထာ၊ ေမတၱသုတ္ေတာ္ ေတြ ကားေပၚမွာရြတ္ပြားသြားၾကပါတယ္။

ရာဇၿဂိဳဟ္က ဗုဒၶဂယာနဲ႕ မုိင္ ၆၀-ေလာက္ပဲ ေဝးပါတယ္။

ေတာင္ ၅-လံုးခို ရာဇၿဂဳိဟ္ ဆုိတဲ့အတုိင္း ေဝဘာရေတာင္၊ ေဝပုလႅေတာင္၊ ပ႑ဝေတာင္၊ ဂိဇၩကုဋေတာင္ နဲ႕ ဣသိဂိလိေတာင္ ဆုိၿပီး ေတာင္ ၅-လံုးက ပတ္လည္ဝိုင္းရံထားေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုတုန္းက ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ႀကီးဟာ အခုေတာ့ ၿမိဳ႕ခပ္ေသးေသးပါပဲ။

ဗုဒၶဂါယာကေန ရာဇၿဂိဳဟ္ကို ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ရန္ကုန္က အတူတူထြက္လာၾကတဲ့ သူေတြပါတဲ့ အဖဲြ႕အျပင္ ေနာက္ထပ္အဖဲြ႕ႏွစ္ဖဲြ႕ ထပ္တုိးလာပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန ကာလကတၱားကို အရင္သြားၿပီးမွ အဲဒီေန ကားနဲ႕လာၾကတဲ့ အဖဲြ႕တဖဲြ႕ နဲ႕ ၾသစေၾတးလ်ကေန ကာလကတၱားကို လာၿပီးမွ အဲဒီေန ကားနဲ႕လာၾကတဲ့ အဖဲြ႕တဖဲြ႕ပါ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ စုစုေပါင္း ကားႀကီး ၃-စင္း ျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီလို ေပါင္းထြက္လို႕ လူသိပ္မ်ားၿပီး တည္းခိုစရာ အဆင္မေျပတာေၾကာင့္ နားသင့္တဲ့ေနရာ မနားရဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္ထြက္ရတဲ့ အဆင္မေျပမႈမ်ိဳး ေနာက္ပိုင္း ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရပါတယ္။ ဒါလည္း နီလာရဲ႕ စီမံခန္႕ခဲြမႈ ညံ့ဖ်င္းျခင္းပါပဲ။

ရာဇၿဂိဳဟ္ဝန္းက်င္မွာ လွည့္လည္ ဖူးေျမာ္စရာ ေနရာ ၉-ေနရာရွိပါတယ္။ အဲဒီေနရာေတြကေတာ့ ....

(၁) ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း
(၂) ပထမသဂၤါယနာတင္ရာ သတၱပဏၰိလိုဏ္ဂူ (ေဝဘာရေတာင္)
(၃) ဗုဒၶ၏ စုေပါင္း ဓာတ္ေတာ္တုိက္ (မဏိယာမတ္)
(၄) ဗိမၼိသာရမင္း၏ ဘ႑ာတိုက္ (ဆြန္ဘ႑ာ)
(၅) ဗိမၼိသာရအက်ဥ္းေထာင္
(၆) ဇိဝက သရက္ဥယ်ာဥ္ေက်ာင္း
(၇) ရတနာဂိရိေတာင္၊ ဂ်ပန္-ဝိရႊသ်ႏၱေစတီ
(၈) ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္
(၉) ေက်ာက္လွည္းဘီးရာ


ရာဇၿဂိဳဟ္ေဒသ လွည့္လည္ဖူးေျမာ္စရာ ေနရာမ်ားျပ ေျမပံု

ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ကို မနက္ ကိုးနာရီေလာက္ ေရာက္ပါတယ္။ ဗုဒၶ အမွန္တကယ္သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့ၿပီး ပရိမိတၱဇာလသုတ္၊ ေမာဂၢလာနေဗာဇၩင္သုတ္ အစရွိတဲ့ သုတၱန္အမ်ားအျပားကို ေဟာၾကားခဲ့ရာ ေတာင္ေတာ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ အရင္က ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသံုးေနခ်ိန္ နတ္ျဗဟၼာေတြ ညဘက္ လာဖူးေျမာ္ၾကတဲ့အခါ အလင္းေရာင္ေတြနဲ႕ လင္းထိန္ေနလို႕ သရဲေျခာက္တဲ့ ေတာင္ႀကီးလုိ႕ ေဒသခံေတြက အဲဒီအခ်ိန္က ေခၚခဲ့ဖူးတယ္လို႕လည္း ဆုိပါတယ္။ အေဝးကေန ၾကည့္လုိက္ရင္ လင္းတႏႈတ္သီးရဲ႕ ပံုသဏၭာန္နဲ႕တူလို႕ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္လို႕ ေခၚတယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။ လင္းတေတြ နားေနပံုနဲ႕ အလားသဏၭာန္တူတဲ့ေတာင္မို႕ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္လို႕ ေခၚတယ္လို႕လည္း ဆုိပါတယ္။ အခုၾကည့္ရတာကေတာ့ ဘာပံုမွ မေပၚပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္တုန္းကေတာ့ တူခ်င္လည္း တူမွာေပါ့ေလ။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀-ေက်ာ္ၿပီ ဆုိေတာ့လည္း ေျမအေနအထားေတြက ေျပာင္းလဲသြားၿပီေပါ့။

ဒီမွာလည္း လူအေတာ္မ်ားပါတယ္။ အရင္ဆံုး ဂ်ပန္ ဝိရႊသ်ႏၱေစတီရွိတဲ့ ရတနာဂီရိေတာင္ထိပ္ကို တက္ၾကပါတယ္။ သာသနာ ၂၅၀၀-ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တည္ထားတဲ့ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေစတီပါ။ ရတနာဂီရိေတာင္က ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ရဲ႕ ေတာင္စြယ္တခုလုိ႕ပဲ ယူဆပါတယ္။ ေျခလ်င္တက္လည္းရပါတယ္။ Chair Lift နဲ႕ တက္လည္း ရပါတယ္။ ခရီးသြားကုမၸဏီက Chair Lift နဲ႕တက္ဖို႕ စီစဥ္ေပးထားတာနဲ႕ တက္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီ Chair Lift က ဘုရားလာတည္တဲ့ ဂ်ပန္ေတြက သူတို႕ဘုရား အဆင္ေျပေျပဖူးရေအာင္ဆုိၿပီး ဆင္ေပးထားတာလို႕ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက အတက္အဆင္း terminal မွာ လံုးဝ ရပ္မေပးဘဲ မေႏွးမျမန္အရွိန္ေလာက္နဲ႕ လည္ၿပီး ျပန္တက္ျပန္ဆင္းသြားတာမို႕ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ အတြက္ chair lift ေပၚ တက္ရ ဆင္းရတာ သိပ္မလြယ္ပါဘူး။ အလုပ္သမားေလးေတြက လူႀကီးေတြကို ေပြ႕ၿပီး အျမန္တင္၊ ခါးပတ္ပတ္ေပးရပါတယ္။ Cable car ေတြလို အလံုပိတ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါ မစီးႏုိင္ရင္ေတာ့ က်ိဳက္ထီး႐ိုးလိုပဲ အထမ္းနဲ႕ တက္လို႕ ဆင္းလို႕ ရပါတယ္။ အထမ္းခ ကေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေပးရတာပါ။ Tour ကုမၸဏီက စီစဥ္မေပးပါဘူး။ ေတာင္ေပၚကေန ျမင္ရတဲ့ ႐ႈခင္းကေတာ့ လွပါတယ္။ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွာ ေမ်ာက္ေတြ ရွိပါတယ္။ ပုပၸားေတာင္တို႕ ဖိုးဝင္းေတာင္တုိ႕လုိပါပဲ။


ရတနာဂီရိေတာင္ Chair Lift


ဂ်ပန္ ဝိရႊသ်ႏၱေစတီ

ဒါနဲ႕ ဂ်ပန္ေစတီဖူးၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ဆင္းရင္း ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ဘက္ကို ကူးပါတယ္။ ေတာင္အဆင္းမွာ ရွင္အာနႏၵာဂူ သီတင္းသံုးခဲ့တယ္ ဆုိတဲ့ ဂူကို ဖူးရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွင္ေဒဝဒတ္ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ၿပီး လုပ္ၾကံတဲ့ေနရာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္၊ အဲဒီေနရာမွာ ေက်ာက္တံုးႀကီးေတြ၊ ေက်ာက္ခ်ပ္ႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အ႒ာနေမတံ ဘိကၡေဝ အစခ်ီတဲ့ သက္ေတာ္ျမဲဂါထာကို ေဟာၾကားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းရင္း စတည္ျဖစ္ရာေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး လက္ယာေတာ္ရံ ဓမၼေသနာပတိ အရွင္သာရိပုတၱရာ သီတင္းသံုးခဲ့တဲ့ဂူနဲ႕ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂႏၶကုဋီတုိက္ေဟာင္းေနရာေတြကို ဖူးရပါတယ္။ ဂႏၶကုဋီတုိက္က အုတ္တုိက္ေလးပါ။ တုိက္ေဟာင္းက အုတ္ေတြ အေတာ္ေလးက်န္ပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ဆင္းလာေတာ့ ေတာင္ေအာက္ကို မနက္ ဆယ္နာရီေလာက္ ေရာက္ပါတယ္။ ေတာင္အဆင္းမွာ သူေတာင္းစားေတြ ေတာ္ေတာ္ေပါတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ “မဟာရာဂ်ာ၊ မဟာရာနီ ..” ဆုိၿပီး သူတုိ႕စကားနဲ႕ ဆက္ေျပာၿပီးေတာင္းေနၾကတာပါပဲ။ အနားကပ္ေတာင္းတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လမ္းေဘးမွာ ထိုင္လ်က္၊ လွဲလ်က္နဲ႕ ေတာင္းေနၾကတာပါ။


ၢေတာင္အဆင္းလမ္း


ဂႏၶကုဋီတုိက္ေဟာင္းေနရာကို အေဝးမွ ျမင္ရပံု


ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ ရႈခင္း


ဂႏၶကုဋီတုိက္ေဟာင္းေနရာ


ရွင္အာနႏၵာသီတင္းသံုးခဲ့သည့္ဂူ


ရွင္သာရိပုတၱရာသီတင္းသံုးခဲ့သည့္ဂူအတြင္းပံု


ရွင္သာရိပုတၱရာသီတင္းသံုးခဲ့သည့္ဂူ


ေဒဝဒတ္ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္သည့္ေနရာ


ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ အဆင္း

လူေတြ စံုေအာင္ ေစာင့္ၿပီး ဆယ္နာရီခဲြေလာက္ ရာဇၿဂိဳဟ္ ျမန္မာေက်ာင္းကို စထြက္ပါတယ္။ နာရီဝက္ ေလာက္ပဲ ေမာင္းရပါတယ္။ ျမန္မာေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ မနက္ ၁၁-နာရီေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ ပစၥည္းေတြခ်၊ လူေတြ အခန္းေနရာခ်တာနဲ႕ ေန႕လည္ ၁-နာရီေလာက္မွ ေန႕လည္စာ စားျဖစ္ပါတယ္။ ၾကက္သားနဲ႕ အာလူးဟင္း၊ အစိမ္းေၾကာ္ နဲ႕ဆုိေတာ့ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာေလးပါပဲ။ အရသာလည္း မဆိုးပါဘူး။ နီလာ tour က လက္ဖက္သုတ္ ထပ္စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ေမာလို႕လားေတာ့ မသိဘူး ... စားလို႕ေတာ့ ေကာင္းသားဗ်ာ။


ရာဇၿဂိဳဟ္ျမန္မာေက်ာင္း

ေန႕လည္စာ စားၿပီးေတာ့ ခဏနားၿပီး ညေန သံုးနာရီေလာက္က်ေတာ့ နာလႏၵာတကၠသိုလ္သစ္ကို သြားဖို႕ ျမန္မာေက်ာင္းကေန စထြက္ပါတယ္။ ၇-မိုင္ေလာက္ပဲ ေဝးတာမို႕ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ သြားရပါတယ္။ အဲဒီေရာက္ေတာ့ လွဴဒါန္း၊ တရားနာၾကပါတယ္။ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ ဆြမ္း၊ ကြမ္း အလြန္ခက္ခဲပါတယ္။ ဆြမ္းခံထြက္လုိ႕ ဘယ္သူမွ ဆြမ္းတဆုပ္မေလာင္းတဲ့ အရပ္ေဒသပါ။ ဒီလို ေဒသမွာ ဆြမ္းခံမရေတာ့ ကိုယ့္ဆြမ္းကိုယ္ ခ်က္စားၾကရတာေၾကာင့္ အလွဴေငြဟာ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ အရမ္းအေရးႀကီးတဲ့ေနရာပါ။ ဒီလို အခက္အခဲေတြ ၾကားက စိတ္ရွည္သည္းခံအားတင္းၿပီး ဇဲြနပဲနဲ႕ သာသနာေတာ္အတြက္ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ သီတင္းသံုးေနၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကို က်ေနာ္ေတာ့ အရမ္းၾကည္ညိဳေလးစားမိတာပါပဲ။ အားလံုးက Master နဲ႕ Ph.D အတြက္ ေလ့လာသင္ၾကားေနၾကတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။


နာလႏၵာတကၠသိုလ္စည္းရိုး

ညေန ေလးနာရီ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္မွာ နာလႏၵာတကၠသိုလ္သစ္ကေနထြက္ၿပီး နာလႏၵာတကၠသိုလ္ေဟာင္းကို ဆက္သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေရာက္ေတာ့ ညေန ငါးနာရီထိုးသြားလို႕ ပိတ္သြားပါၿပီ။ ဝင္လုိ႕မရေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႕ပဲ ျပန္လာၾကတာ ျမန္မာေက်ာင္းကို ညေန ငါးနာရီ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္မွာ ျပန္ေရာက္ပါတယ္။ ရာဇၿဂိဳဟ္မွာလည္း အေတာ္ေလး ေအးပါတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ခဏနား ေရမိုးခ်ိဳးၾကပါတယ္။ ခက္တာက ေရခ်ိဳးဖို႕ ေရေႏြးလည္း မရေတာ့ ေအးစက္ေနတဲ့ ေရနဲ႕ပဲ ကမန္းကတန္း ႀကိတ္မွိတ္ခ်ိဳးၾကရတာပါပဲ။ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ညေန ေျခာက္နာရီေလာက္ ညစာစားၾကပါတယ္။ ဟင္းကေတာ့ ငါးေၾကာ္နဲ႕ပါ။ ငါးၾကင္းေၾကာ္လုိမ်ိဳးပါပဲ၊ စားလို႕အဆင္ေျပပါတယ္။ ညစာစားၿပီးေတာ့ ျမန္မာေက်ာင္းကို ဆရာေတာ္ဆီ သဒၶါတတ္အားသမွ် အလွဴေငြေတြ လွဴဒါန္းၾကၿပီး တေန႕တာ ကုန္ဆံုးသြားျပန္တာပါပဲ။

ေနာက္ေန႕မွာေတာ့ ေဝဘာရေတာင္နဲ႕ ရာဇၿဂိဳဟ္ပတ္ဝန္းက်င္ ခရီးအေၾကာင္း ဆက္ပါဦးမယ္။

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Friday, 29 March 2013

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ - မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၃)

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ
မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၃)


မေမေရ ...
ဗုဒၶဂါယာ ျမန္မာေက်ာင္းက ဆရာေတာ္နဲ႕ တုိက္အုပ္ကိုယ္ေတာ္အပါအဝင္ သံဃာေတာ္ေတြကေတာ့ အလြန္ပဲ စိတ္သေဘာထား မြန္ျမတ္ၿပီး ကူညီတတ္ၾကပါတယ္။ တိုက္အုပ္ကုိယ္ေတာ္က ကေလးလည္း အလြန္ခ်စ္တတ္ပါတယ္။ ဆြမ္းကြမ္း ခက္ခဲတဲ့ ႏုိင္ငံရပ္ျခား အရပ္ေဒသမွာ ဇဲြနပဲနဲ႕ စိတ္ရွည္သည္းခံၿပီး သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကတာ တကယ့္ကို ၾကည္ညိဳစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ဘုရားဖူးအဖဲြ႕အားလံုးက ေရာက္ရွိရာအရပ္ေဒသက ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းေတြမွာ သဒၶါထက္ထက္သန္သန္နဲ႕ ေငြလွဴၾကတာပါပဲ။
အလ်ဥ္းသင့္လုိ႕ ဗုဒၶဂါယာ ျမန္မာေက်ာင္း ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ဆံုးမၾသဝါဒ စာခ်ိဳးေလးေတြ ကဗ်ာေလးေတြကို မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ ဘုရားဖူးမ်ား အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား သတိျပဳစရာပါ ...



အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ

ဗုဒၶဂယာ ေျမမဟာသို႕ အသျပာေငြေၾကး မ်ားစြာေပး၍ မေႏွးသံေဝ ရယူေလဖို႕ မေသြေရာက္လာ ေရႊျမန္မာတို႕ ...

'ကုသေလာ ဓေမၼာ အကုသလႆ ဓမၼႆ' ဓမၼသေဘာ ရွိေလေသာေၾကာင့္ - ကုသုိလ္ျပဳက က်ိဳးတူရ-ဟု မုခ်အစဥ္ စိတ္မထင္ႏွင့္၊ ကုသိုလ္ႏွင့္ယွဥ္ စိတ္ၾကည္လင္မွ လိုအင္ျပည့္ဝ တ,တုိင္းရလိမ့္။
ကုသိုလ္မယွဥ္ စိတ္မရႊင္ေသာ္ အစဥ္ခရီး က်ိဳးမၿပီး႐ိုး၊ တုိးႏွင့္ကုလား ထိုလူမ်ားတို႕ သေ႒းခ်မ္းသာ ျဖစ္႐ံုသာ။

အလြန္မွန္တဲ့ ဆံုးမၾသဝါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဂါယာ ဘုရားဖူးလာရင္ အပါယ္တံခါးပိတ္တယ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ သံေဝဇနိယ ေလးဌာန၊ အဝိဇဟိတ ေလးဌာန အစရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဒီေနရာမွာေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶကို ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့တယ္ ... ပြင့္ေတာ္မူခဲ့တယ္ ... တရားဦးေဟာေတာ္မူခဲ့တယ္ ... ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ေတာ္မူခဲ့တယ္ ... အစရွိသျဖင့္ စိတ္မွန္းနဲ႕ ၾကည္ညိဳ ဖူးေျမာ္ရင္း ခုေတာ့ ဘုရားရွင္မရွိေတာ့တာမို႕ ဘုရားေသာ္မွ မလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ သခၤါရတရားကို ႏွလံုးသြင္း သံေဝဂ ပြားမ်ားမွသာလွ်င္ ကုသိုလ္တရားျဖစ္ၿပီး အပါယ္တံခါး ပိတ္ႏုိင္ပါမွာ ျဖစ္တယ္ လုိ႕ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားက မိန္႕ၾကားဆံုးမေတာ္မူပါတယ္။ ဗုဒၶဂါယာ ခဏေလးေရာက္႐ံုနဲ႕ အပါယ္တံခါး ပိတ္ရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီမွာ တသက္လံုး ေနေနတဲ့ ကုလားေတြ ဘယ္ေတာ့မွ နတ္ျပည္က ဆင္းရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။ အေပ်ာ္ခရီးထြက္သလို လာရင္ေတာ့ Tour ကုမၸဏီေတြနဲ႕ အဲဒီက ကုလားေတြပဲ စီးပြားျဖစ္သြားဖို႕ရွိပါတယ္။ ခက္တာက တခ်ိဳ႕လူေတြကလည္း ႏုိင္ငံျခားသြားတယ္ ဆုိတာနဲ႕ အျပတ္ကဲလုိက္မယ္ ဆုိၿပီး လာၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိေတာ့ ခုလို ထပ္ဆံုးမထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။


ေရႊစိတ္ေတာ္ ၿငိဳပါနဲ႕

ဗုဒၶဂယာ ကုလားရြာသို႕ ဘုရားဖူးရန္ စိတ္ရြယ္ၾကံလ်က္ အမွန္လာေရာက္ၾကကုန္ေသာ မီနီစကပ္ ေဘာင္းဘီက်ပ္ႏွင့္ လက္ျပတ္အက်ႌ ေထြလီမိတ္ကပ္ အထပ္ထပ္ျဖင့္ ဖိနပ္အေျခ ေဒါက္ရွည္ပိုးလို႕ ႀကိဳး႐ႈပ္ေအာင္ ႐ိႈးထုတ္တတ္ၾကပါတဲ့ ... ပ်ိဳ,အိုမခဲြ အိုဘယ့္ - လွအိုးကဲြတုိ႕ ....

သင္တို႕ေရာက္လာ ဤေနရာကား - ေဒလီ, မြန္ဘိုင္း, ခ်င္ႏိုင္းတို႕လို ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားလည္း မဟုတ္၊ အြန္ေစာတုိ႕ဌာေန ဂ်င္စင္းေျမလည္း မဟုတ္၊ ေတာနယ္ဓေလ့ ေတာနယ္ေမြ႕သည့္ ေတာေငြ႕ထံုသီး ေတာရြာႀကီးမွ်သာျဖစ္၍ - ျပင္ဆင္ျခယ္သ သင္တုိ႕အလွကား - ေတာမွာႀကီးပြား ငမ္းစရာရွားသည့္ ေတာကုလားတုိ႕ စိတ္ကစား႐ံုမွ်သာ။

ႏုိင္ငံတကာ ဆုိက္ေရာက္လာသည့္ ဘုရားဖူးလာ လူမ်ိဳးအျဖာျဖာတုိ႕ကား - ခႏၶာပူျပင္း စိတ္ကိုညႇဥ္းသည့္ အတြင္းကိေလ မီးေထြေထြကို ၿငိမ္းေစမႈသာ အေၾကာင္းရွာၾကသျဖင့္ - မိမိကိုယ္တြင္ ပိတ္ျဖဴဆင္၍ မတင္နံ႕သာ လံုျခံဳစြာျဖင့္ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္ စိတ္ဝယ္တည္လ်က္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျမတ္ဓမၼကို လံု႕လႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ၾကကုန္၏။

ဗုဒၶေဒသနာ စစ္မွန္ရာကို ထင္စြာညႊန္ျပ-ေပးႏုိင္ၾကသည့္ သံဃရတနာ တည္ရွိရာ-ဟု ကမၻာတဝွမ္း သတင္းလႊမ္းသည့္ တုိင္းခန္းဌာနီ ျမန္မာျပည္ေမြး လြန္ယဥ္ေက်းသည့္ အလွပေဂး မမေလးတုိ႕ ...

ေယာဂီတဘက္ ကိုယ္ဝယ္ယွက္လ်က္ စံုလက္ယွဥ္ကာ စိတ္ၾကည္စြာျဖင့္ ျမန္မာဓေလ့ လြန္သိမ္ေမြ႕ေသာ္ ျမင္ေတြ႕သူ, ငါ ေလးစားရာ၏။ 'စိေတၱန နီယေတ ေလာေကာ' ဘုရားေဟာရွိရာ - စိတ္သာပဓာန စိတ္သာလွလွ်င္ အမ်ားလည္းခင္, လူလည္းယဥ္သမုိ႕ ...

- လွပလုိကာ အေၾကာင္းရွာသျဖင့္ ေတာရြာကုလား စိတ္ကစားေစမည္ေလာ ?
- ယဥ္ေက်းသမႈ အေၾကာင္းျပဳ၍ မိမိလူမ်ိဳး ျပည့္အက်ိဳးကို သယ္ပိုးဂုဏ္တက္ေစမည္ေလာ ? ။

ျမန္မာေက်ာင္း
ဗုဒၶဂယာ၊ အိႏၵိယ

ဗုဒၶဂါယာ လာၾကတဲ့ အထဲမွာ ဘယ္လို အမ်ိဳးသမီးေတြမ်ား ပါၾကတယ္ေတာ့ မသိပါဘူး ... ဆုိေရးရွိက၊ ဆုိအပ္လွ၏၊ ဆုိတဲ့အတုိင္း ဆုိသင့္တာကို ဆိုဆံုးမထားတဲ့ ေအာက္က ဆံုးမစာေလးသာ ဖတ္ၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ ... (က်ေနာ္တို႕ အဖဲြ႕ထဲမွာေတာ့ အဲဒီလို အမ်ိဳးသမီး တေယာက္မွာ မပါတာ အေတာ္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာမိပါရဲ႕)

ဆုိေရးရွိ၍ ဆုိလိုက္သည္

(၁)
ႏုိင္ငံအမ်ား၊ လူမ်ိဳးျခားတို႕၊
ညႊတ္တြား႐ိုေသ၊ သံေဝယူရာ၊
ဗုဒၶဂယာ ေျမမဟာ၌ -
ငါ့ျမင္းငါစိုင္း၊ စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္၊
မာနေထာက္လ်က္ -
တရားမရွိ သတိမထိန္း
ထင္ရာစိုင္းက -
တုိင္းျပည္လူမ်ိဳး၊ သေရညိႇဳး၍၊
အက်ိဳးမဖက္၊ အရွက္ရတတ္၊
သတိၾကပ္ေလာ့ !

(၂)
ပညာမရွိ သတိမပါ
ဝါသနာအေလ်ာက္ ထင္ရာေဖာက္သည့္
ယြင္းေပါက္ဣေႁႏၵ
မမေမႊ - တုိ႕ !
ဘုရားဖူးလာ သည္ခ်ိန္ခါဝယ္
ငါ့အိမ္ႏွင့္ေဝး၊ လြတ္လပ္ေရးဟု၊
စိတ္ထားျပဳ၍၊ အထုပ္ထမ္းသမား
ကင္မရာ-ကုလားတုိ႕ႏွင့္
ပေရာပရီ၊ ပလီအညဳ
မ်ိဳးစံုျပဳကာ၊ မ႐ႈ-သိကၡာ၊
မပါ-အရွက္၊ လြန္ေပါ့ပ်က္လ်က္
အဖက္မတန္၊ မ်ိဳးဂုဏ္မာန္ကို၊
စံုကန္ကာ ဖ်က္တတ္ၾကသည္ ...
ပူရီ-အာလူး ရသာထူးသေလာ?


ေနာက္ေန႕မွာေတာ့ ဗုဒၶဂါယာကေန ထြက္ၿပီး ရာဇၿဂိဳဟ္ကို ခရီးဆက္ၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း ဆက္ပါဦးမယ္ ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Thursday, 28 March 2013

"ဒါ တုိ႕ျပည္ ဒါတုိ႕ေျမ တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ"

"ဒါ တုိ႕ျပည္ ဒါတုိ႕ေျမ တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ"

တရားမဲ့ကင္း၊
ဓားနဲ႕ရွင္း၍၊
ေသမင္းရယ္သံ ညံခဲ့ၿပီ။ ။

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Wednesday, 27 March 2013

႐ုတ္ခ်ည္းလက္တန္း စိမ့္စမ္းေရလ်ဥ္

မ်က္ႏွာဆီ ရွက္ျပံဳးနဲ႕၊
မ်က္လံုးမွာရီ၊
ၾကည္စယ္တဲ့ စကား။

သူ႕မ်က္ႏွာ လွရည္လူး၊
ဖူးေတြ႕ခ်င္သား။ ။

(ဟယ္ရီလြင္)


႐ုတ္တရက္ က်ေနာ့္ရင္ထဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေဒြးဆစ္ေလးျဖစ္ပါတယ္ ... အဲဒါနဲ႕ ေခါင္းစဥ္ေတာင္ မေပးေတာ့ဘဲ Facebook ေပၚ status ေကာက္တင္လုိက္ေတာ့ ခ်က္ျခင္း ဆုိသလိုပဲ ညီေလး ကမၻာ့ဖ်ာ၊ သမီး ယဥ္ေႏွာင္းနဲ႕ တူေလး Mars Sixteenth တုိ႕ဆီက ကိုယ္တြင္းျပည့္နေဘထပ္ထားတဲ့ ေဒြးခ်ိဳးေလးေတြ တမဟုတ္ျခင္း စီးဆင္းလာပါတယ္ ... ဒီအတုိင္းထားလိုက္ရင္ ေပ်ာက္ျပက္သြားမွာမို႕ ဒီမွာပဲ ပို႔စ္အျဖစ္နဲ႕ ျပန္လည္ မွ်ေဝလုိက္ပါတယ္ ...

၆-မိနစ္အၾကာမွာ ပထမဆံုး တက္လာတာက Facebook ေပၚမွာ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားတဲ့ ညီေလး ကမၻာ့ဖ်ာ ဆီကပါ ...

ခက္ပါၿပီ သက္ဆံုးကြဲ႕
ထက္လံုးစာ ရည္
တည္႐ြယ္မယ့္ အလား။

႐ႈ႕မ်က္ႏွာ ပၾကည္ႏူး
ထူးေပ့ရင္ထား။ ။

(ကမၻာ့ဖ်ာ)

ေနာက္ထပ္ ၆-မိနစ္အၾကာမွာ တက္လာတာကေတာ့ ခ်စ္သမီး ယဥ္ယဥ္ေႏွာင္း ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါပဲ ... ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ... အရြယ္ကေလးနဲ႕ မလုိက္ေအာင္ ေတာ္လို႕ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ လက္ဖ်ားခါယူရတဲ့ ကေလးပါ ...

လက္ျပာရီ မ်က္လံုးနဲ ့
တစ္သက္လံုးသာၾကည္
အတည္တကယ္တဲ့လား။

ႏုလက္ျဖာ ညရည္ဦး
ျမဴးေစ့ခင္အနား။ ။

(ယဥ္ယဥ္ေႏွာင္း)


ေနာက္ထပ္ ၅-မိနစ္အၾကာမွာေတာ့ ဆရာဝန္ကဗ်ာဆရာေလးျဖစ္တဲ့ တူကေလး Mars Sixteenth ရဲ႕ ကဗ်ာေလး ထပ္တက္လာျပန္ပါတယ္ ....

သက္လ်ာရီ ပ်က္မုန္းနဲ႔
ဆက္ျပံဳးပါလီ
ရည္ရြယ္တဲ့အလား။

ႏုသက္လ်ာ လွၾကည္ႏူး
ထူးေပ့ဆင္ထား။ ။

(Mars Sixteenth)

ေနာက္ထပ္တဖန္ အလွည့္က်လာသူကေတာ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္၊ ညီအကိုလုိလည္းခ်စ္တဲ့ လူပ်ိဳႀကီး ကုိေနထြန္း (Nay Htun) ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ... က်ေနာ့္ရဲ႕ “ခရမ္းျပာႏွင္းဆီ” ကဗ်ာကို သံစဥ္ထည့္၊ ကိုယ္တုိင္ တီးခတ္သီဆို အသံဖမ္းၿပီး လွပတဲ့ သီခ်င္းကေလးတပုဒ္အျဖစ္ ဖန္တီးေပးခဲ့သူပါ ... သူ႕ဆီက က်ေနာ္ လံုးဝေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ကဗ်ာေလး ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အံ့ၾသဝမ္းေျမာက္မိပါတယ္ ... သူေရးလုိက္တာက ဒီလုိပါ ...

လက္ညာညီ ဆက္ထံုးဖြဲ႕
ကပ္သုဥ္း ကမၻာတည္
ရည္ရြယ္ခဲ့သား။

ခုသက္တာ ရခ်ည္ဘူး
မူးေမ့ခ်င္သား။

(Nay Htun)
သူ႕ကဗ်ာကို ဖတ္ၿပီး "ဆရာေန ေခသူမဟုတ္၊ လုပ္လွခ်ည္လား ... " လုိ႕သာ ျပန္ေျပာႏိုင္ပါေတာ့တယ္ ...

ကဗ်ာတခါမွ မေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုေနထြန္းရဲ႕ ေခသူမဟုတ္ေၾကာင္း ျပထားတဲ့ ကဗ်ာေလးနဲ႕ တခ်ိန္တည္းပဲ ဆက္တိုက္ ထပ္တက္လာတာက ကို Par La ရဲ႕ ကဗ်ာပဲျဖစ္ပါတယ္ ...

ဆက္ကာစီ ထပ္ဦးမတဲ႔
သက္ဖုန္းသာရည္
ဖက္ဦးမွာအတည္
မက္မဆုံးပါျပီ
လီဆယ္တဲ႔ စကား။

သူ႕မ်က္ႏွာ
ဖူးရက္ပါ
ထုသတ္ကာ
ရည္ရြယ္စူး
မူးေမ႔ခ်င္သား။

(Par La)

ပိုၿပီး ထူးျခားတာက ကို Par La ရဲ႕ ကဗ်ာက တြန္႔ပိုဒ္ေလးေတြ ျဖည့္ထားတာပါ ... အခုမွ ေဒြးခ်ိဳးေရးနည္းကို က်ေနာ့္ဆီက ေမးၿပီး ခ်က္ျခင္း ေကာက္ေရးသြားတဲ့အျပင္ အပိုတြန္႕ပိုဒ္ေလးေတြနဲ႕ပါ တန္ဆာဆင္ထားလိုက္တာကေတာ့ ေလးစားေလာက္ပါတယ္ ...

ဒါတင္ပဲလား ဆုိေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး ... Thamee Myat ကလည္း တၿပိဳင္တည္း ဆုိသလို ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ပဲ ကဗ်ာေလး တပုဒ္နဲ႕ ေရာက္လာျပန္ပါတယ္ ...

ရွက္ျဖာညီ ပ်က္မုန္းနဲ႕
သက္လံုးသာႀကည္
မီတြယ္ခ့ဲ မျခား။

ခုသက္လ်ာ က ရည္စူး
ျမဴးေန႕ စဥ္ဗ်ား။

(Thamee Myat)

သူတို႕ သံုးေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြက ပထမကဗ်ာ သံုးပုဒ္နဲ႕ နာရီဝက္ေလာက္ပဲ ျခားၿပီး ေရာက္လာတာပါ ...

ရွိသမွ် စကားလံုးအားလံုးကို တလံုးမက်န္ နေဘအျပည့္ထပ္ရတဲ့ ကိုယ္တြင္းျပည့္ေရးနည္းဟာ ျမန္မာကဗ်ာရဲ႕ ကာရန္စံနစ္မွာ အဆင့္အျမင့္ဆံုးေရးနည္းလို႕ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ နေဘထပ္တယ္ ဆုိကတည္းက စကားလံုးတုိင္း ကာရန္တူရမယ့္အျပင္ အဓိပၸာယ္ကလည္း ရွိဦးမွ ... လွပတဲ့ အဖဲြ႕အႏဲြ႕လည္း ျဖစ္ဦးမွ ... တနည္းအားျဖင့္ သဒၵါလကၤာရေရာ အတၱာလကၤာရနဲ႕ပါ ျပည့္စံုမွ လွပတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ျဖစ္လာမွာပါ ... အခ်ိန္ယူေရးဖုိ႕ေတာင္ သိပ္မလြယ္တဲ့ ဒီလိုေရးနည္းမ်ိဳးကို လကၤာရအဆင္တန္ဆာအလွေတြအျပည့္နဲ႕ ခ်က္ျခင္း လက္တန္းခ်ေရးဖို႕ဆိုတာ အလြန္ကို မလြယ္တဲ့ စပ္ဆုိမႈမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမ်ိဳးကို မိနစ္ပိုင္းသာျခားၿပီး ခ်က္ျခင္းဆုိသလို ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ တက္လာၾကတဲ့ ကဗ်ာေတြကို ၾကည့္ရင္း သူတို႕ေတြရဲ႕ ကဗ်ာပါရမီကို က်ေနာ္ ၾကည္ႏူးေလးစားစြာ ဦးညြတ္မိပါတယ္ ... က်ေနာ္ တခါက ေျပာခဲ့ဖူးသလိုပဲ ျမန္မာဂႏၳဝင္ကဗ်ာေတြမွာ ဒီလို အျပန္ခ်ိဳးေလးေတြနဲ႕ အသြားအျပန္ျဖစ္ေစ၊ အျဖည့္ခ်ိဳးေလးေတြ ျဖည့္လို႕ျဖစ္ေစ တဦးနဲ႕တဦး ေရးေပးေလ့ရွိၾကပါတယ္ ... ေနာက္ၿပီး တခါတေလ ကဗ်ာေကာင္းေလးေတြ ဖတ္မိမွ ကဗ်ာဝိညာဥ္က ႏိုးလာတာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္ ... ခုဆို ျမန္မာ့ဂႏၳဝင္ထံုးတမ္းအတိုင္း ကဗ်ာဝိညာဥ္မ်ားႏိုးထလို႕ ဒီလုိ ႏွလံုးသားက ႐ုတ္ခ်ည္းလက္တန္း စီးဆင္းက်လာတဲ့ စိမ့္စမ္းေရလ်ဥ္ေလးေတြေၾကာင့္ က်ေနာ့္ status ေလးဟာ စိုျပည္သာယာလွပသြားတယ္ဆုိရင္ လြန္အံ့မထင္ပါ ...

မူရင္းကဗ်ာပို႔စ္နဲ႕ comment မ်ားကို ဒီမွာ ဖတ္ရႈႏုိင္ပါတယ္ ....
http://www.facebook.com/harry.lwin.3/posts/10151542125129587?notif_t=like

ဖတ္႐ႈခံစားအားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးပါ ခင္ဗ်ာ ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Tuesday, 26 March 2013

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ - မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၂)

ဂယာေလဆိပ္မွာ လူတျပံဳတမႀကီး ျဖစ္ေနတာျမင္လိုက္ကတည္းကိုက က်ေနာ္ေတာ့ စၿပီး ရင္ေလးမိပါေတာ့တယ္ ... အျပည္ျပည္က ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားဖူး အဖဲြ႕ေတြခ်ည္းပါပဲ ... တခ်ိဳ႕က တာဝန္ရွိသူေတြ တေယာက္မွ မရွိဘဲ ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္တာေတြမွာ တန္းစီထားၾကၿပီး တခ်ိဳ႕အဖဲြ႕ေတြကေတာ့ တန္းမစီဘဲ အုပ္စုလိုက္ ဟိုနားမတ္တပ္၊ ဒီနားမတ္တပ္နဲ႕ လုပ္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ လြတ္ေနတဲ့ ေကာင္တာ တခုမွာ တန္းဝင္စီထားဖို႕ က်ေနာ္တုိ႕ အဖဲြ႕ေတြကို ေျပာလိုက္ပါတယ္။ လူငယ္၊ လူလတ္ပိုင္း အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေတြက တန္းစီထားၿပီး သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြနဲ႕ ကေလးေတြကေတာ့ ေဘးနားမွာပဲ ေစာင့္ေနဖို႕ စီစဥ္လိုက္ၾကပါတယ္။ နာရီဝက္ေလာက္ ေစာင့္ၿပီးေတာ့မွ အရာရွိ ၃-ေယာက္ ေရာက္ လာၿပီး ေကာင္တာမွာ ဝင္ထုိင္ပါတယ္ ... က်ေနာ္တုိ႕ တန္းစီထားတဲ့ ေကာင္တာကို ဝင္ထုိင္လိုက္တာက အမ်ိဳးသမီးပါ ... အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူ ၈၀-ေလာက္ပါတဲ့ သီရိလကၤာဘုရားဖူးအဖဲြ႕က ေခါင္းေဆာင္ (Guide နဲ႕ တူပါတယ္) က အဲဒီ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက အမ်ိဳးသမီးကို ကုလားလို နားညည္းေလာက္ေအာင္ ေျပာၿပီး က်ေနာ္တုိ႕ ေရွ႕က ျဖတ္ဝင္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ သူ႕လူေတြဆီက ပတ္စ္ပို႕ေတြ အထပ္လိုက္ အထပ္လုိက္ ယူၿပီး အဲဒီ အမ်ိဳးသမီး ဆီ ထိုးေပးလုိက္၊ တံဆိပ္႐ိုက္ၿပီးရင္ သူ႕လူေတြ သြင္းလုိက္ လုပ္ေနပါေတာ့တယ္။ အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္က တန္းစီဖို႕ ေျပာေတာ့ သူတို႕ ေလယာဥ္က မနက္ ကိုးနာရီကတည္းက ဆုိက္တာမို႕ သူတို႕ အရင္ေရာက္တာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ျပန္ေျပာၿပီး ဆက္လုပ္ေနပါတယ္ ... သူတို႕ေလယာဥ္ က်ေနာ္တို႕ထက္ အရင္ဆုိက္တာကေတာ့ မွန္ပါတယ္ ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႕အတူသြားတဲ့ထဲမွာလည္း ကေလးေတြ၊ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြပါတာနဲ႕ က်ေနာ္လည္း မတတ္သာေတာ့ဘဲ အဲဒီ ကၽြန္းကုလားကို ျပႆနာရွာရပါေတာ့တယ္ ... (က်ေနာ္ အခုေနတဲ့ တုိင္းျပည္မွာက ကုလားအလုပ္သမားေတြ ေတာ္ေတာ္ကို မ်ားပါတယ္ ... အဲဒီေတာ့ သူတုိ႕အေၾကာင္း က်ေနာ္ အေတာ္ေလး သိပါတယ္ ... သူတို႕ကို ေဟာက္မွ၊ ျပႆနာရွာမွ ရပါတယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕သလိုလို၊ မေျပာရဲမဆုိရဲသလိုလို လုပ္ေနလုိ႕ကေတာ့ စကားေတြနင္းကန္ေျပာၿပီး ကိုယ့္ကို တက္နင္းသြားမယ့္ ေကာင္ေတြမ်ားပါတယ္) ဒါနဲ႕ “ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါတုိ႕ တန္းစီထားတာ မင္းၾကား လာမျဖတ္နဲ႕၊ တုိ႕အဖဲြ႕ထဲက သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ မူးေနၿပီ၊ တခုခုျဖစ္လို႕ကေတာ့ မင္းျပႆနာရွင္းရမယ္” ဆုိၿပီး ေလသံ မာမာ နဲ႕ ေျပာလည္းေျပာ၊ သူ႕ေရွ႕ကလည္း လူကိုယ္တိုင္ ဝင္ၿပီး ပိတ္ထား၊ က်ေနာ္တုိ႕အဖဲြ႕ထဲက က်န္တဲ့ ေယာက္်ားေတြကိုလည္း သူ႕လူေတြ ဝင္မရေအာင္ ပိတ္ထားဖုိ႕ ေျပာလုိက္ေတာ့မွ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ေနာက္ထပ္ ငါးေယာက္ေလာက္ေတာ့ ဝင္ပါရေစ လုပ္လာပါတယ္ ... အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္လည္း ကဲ ... ငါးေယာက္ေလာက္ေတာ့ ထပ္ဝင္ ခ်င္လည္း ဝင္ပါေစ ဆုိၿပီး လႊတ္ေပးလုိက္ပါတယ္ ... အဲဒါနဲ႕ သူတို႕ လူတဝက္ေလာက္ ကုန္သြားေတာ့မွ က်ေနာ္တုိ႕ အဖဲြ႕ အလွည့္ ေရာက္ပါေတာ့တယ္ ... က်ေနာ္တုိ႕ထဲမွာ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ဖူးတဲ့သူေတြ၊ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႕ သူတို႕မိသားစု ေတြလည္း ပါေတာ့ ႏုိင္ငံျခား အေတြ႕အၾကံဳ ရွိတဲ့လူေတြကို အထဲ အရင္လႊတ္ၿပီး Baggage ေတြ ေရြးထုတ္ထားဖုိ႕ ေျပာရပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အားလံုးၿပီးမွ ေနာက္ဆံုးက လုိက္ဝင္သြားပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႕လိုပဲ ျမန္မာျပည္က တျခား tour company နဲ႕ လာတဲ့ အဖဲြ႕ကေတာ့ guide ပါလာလို႕ သူက ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္သြားေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ (မဟာတိုး လုိ႕ထင္ပါတယ္။ အတိအက်ေတာ့ မမွတ္ေတာ့ပါဘူး။)

အားလံုး Baggage ေတြ ဘာေတြ ေရြး၊ Trolley ေတြေပၚတင္ၿပီး ထြက္လာေတာ့မွ နီလာဘုရားဖူးအဖဲြ႕က မမေတြက အျပင္မွာ အခံ့သား ေစာင့္ေနၾကတာကိုး ... တကယ္ဆုိရင္ အိႏၵိယဟာ ျမန္မာျပည္လုိပါပဲ ... “ညိႇ”လို႕ရပါတယ္ ... သူတုိ႕လို အဲဒီမွာ အေျခစိုက္ၿပီး ေန႕တုိင္း ဘုရားဖူးေတြ စီစဥ္ေပးေနတဲ့ အဖဲြ႕မ်ိဳးအေနနဲ႕ ညိႇလိုက္ရင္ ေသခ်ာေပါက္ အထဲဝင္ေစာင့္လုိ႕ ရပါတယ္။ ပိုက္ဆံေတာ့ ကုန္မွာေပါ့ေလ ... အဲဒီ ပိုက္ဆံကို အကုန္မခံခ်င္လုိ႕ ဝင္လာတဲ့ ဘုရားဖူးေတြကို ဘာမွ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ မေပးဘဲ ျဖစ္သလို ပစ္ထားၿပီး အျပင္ကပဲ ေစာင့္ေနတာပါ ...


(ဂယာေလဆိပ္အတြင္း)

မွ်မွ်တတ ေျပာရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ စီစဥ္ေပးထားတဲ့ ဘတ္စ္ကားေတြကေတာ့ မဆုိးပါဘူး ... ေလအိပ္နဲ႕ ကားႀကီးေတြပါ ... ဒါနဲ႕ ကားေပၚတက္၊ ေနရာယူၿပီး ဗုဒၶဂယာ ျမန္မာေက်ာင္းကို စထြက္ေတာ့ ေန႕လည္ ၁-နာရီ ထုိးေနပါၿပီ။ ဗုဒၶဂယာဟာ ဂယာၿမိဳ႕နားက ရြာႀကီးတရြာပါ ... ဂယာ ေလဆိပ္နဲ႕ဆုိ ငါးမုိင္ေလာက္ေဝးပါတယ္ ... သူတို႕က ဗို႕ဒ္ဂါယာ (Bodh Gaya) လို႕ ေခၚပါတယ္။ ဘီဟာ ျပည္နယ္၊ ဂယာ ဒိစႀတိတ္ထဲမွာပါ။ ၁၅-မိနစ္ေလာက္ပဲ ကားေမာင္းရပါတယ္။


(ဂယာေလဆိပ္ ေျမပံု)

ျမန္မာေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့ ေနရာခ်ၿပီး ေန႕လည္စာစားရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ဗုဒၶဂယာ ဘုရားဖူးအဖဲြ႕ေတြက ျမန္မာေက်ာင္းေတြမွာပဲ တည္းၾကပါတယ္။ စားဖို႕ေသာက္ဖုိ႕လည္း ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြမွာပဲ စီစဥ္ ေကၽြးေမြး ပါတယ္။ ဗမာခ်က္ပဲ ဆုိေတာ့ စားလို႕ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဂါယာဟာ ရြာကေလးသာသာမို႕ အျပင္ဆုိင္ေတြမွာ သြားစားရင္ သိပ္ၿပီး သန္႕ရွင္းမႈ မရွိတာေၾကာင့္ ဝမ္းေတြဘာေတြ ပ်က္တတ္ပါတယ္။


(ျမန္မာေက်ာင္း၊ ဗုဒၶဂယာ)

အဖဲြ႕လိုက္တည္းခိုတဲ့အခါ ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ အမ်ိဳးသားသပ္သပ္၊ အမ်ိဳးသမီးသပ္သပ္ ခန္းမက်ယ္ ေတြနဲ႕ ေလးေယာက္ခန္းေတြ ထဲမွာ တည္းခိုအိပ္စက္ရပါတယ္။ ေမြ႕ယာ၊ ေခါင္းအံုး၊ ေစာင္၊ ျခင္ေထာင္ေတြကေတာ့ ေက်ာင္းေတြက စီစဥ္ေပး ပါတယ္။ အထုိက္အေလ်ာက္ေတာ့ သပ္ရပ္သန္႕ရွင္းမႈ ရွိပါတယ္။ ၄-ေယာက္ခန္းေတြက ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာ တဲြလ်က္ပါတဲ့အခန္းေတြပါ။ ခန္းမေတြမွာေတာ့ မပါပါဘူး။ ဘံုေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာေတြမွာ သံုးရပါတယ္။ ေရမလာတာလို အဆင္မေျပတာေလးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ မိသားစုလိုက္ သီးသန္႕အခန္းလိုခ်င္ရင္ေတာ့ ခရီးမထြက္ခင္ ႀကိဳၿပီး ေျပာထားရင္ စီစဥ္ေပးပါတယ္။ အဲဒီလို ႀကိဳမေျပာထားရင္ အုပ္စုကဲြကုန္ေတာ့တာပါပဲ။ အေဖကသပ္သပ္၊ အေမနဲ႕သမီးေတြက သပ္သပ္ ဆုိတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကလုိ႕ စိတ္ညစ္ၾကရတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ ဥေရာပတုိက္သား ခရီးသည္ေတြေတာင္ သူတုိ႕အစီအစဥ္နဲ႕သူတို႕ တေယာက္ခ်င္း၊ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္း လာတည္းတာ ေတြ႕ပါတယ္။ တည္းခိုခနဲ႕ စားစရိတ္ကေတာ့ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႕ ကိုယ္လာရင္ လူတေယာက္စာ တရက္ကို အိႏၵိယ ႐ူပီးေငြ ငါးဆယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို လွဴရပါတယ္။ ေစတနာ သဒၶါအေလ်ာက္ ပိုၿပီး လွဴရင္ေတာ့လည္း လွဴေပါ့ေလ။ ဘုရားဖူးလုပ္ငန္းရဲ႕ အစီအစဥ္နဲ႕ လာတဲ့အဖဲြ႕ေတြက ေတာ့ ဘုရားဖူးလုပ္ငန္းေတြက စားရိတ္ၿငိမ္း စီစဥ္ေပးထားၿပီးသားပါ။ ထပ္မေပးရပါဘူး။ အဲဒီေန႕ ေန႕လည္စာကေတာ့ ၾကက္သားဟင္း ဗမာခ်က္ပါ။ ေက်ာင္းကပဲ ခ်က္ေကၽြးတာပါ။ အစား အေသာက္ကေတာ့ သိပ္မဆိုးလွဘူးလို႕ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။

ျမန္မာေက်ာင္းထဲမွာပဲ အနီးတဝိုက္က ကုလားေတြ ေရာင္းတဲ့ ေစ်းခင္းေလးလည္း ရွိပါတယ္။ အမွတ္တရ ပစၥည္းေလး ေတြ ဝယ္လို႕ရပါတယ္။ အဲဒီမွာ လာေရာင္းတဲ့ ကုလားေတြေရာ၊ ခရီးသြားအဖဲြ႕ေတြမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ ကုလားေလးေတြေရာ ျမန္မာလိုေတာ္ေတာ္ တတ္ေနပါၿပီ။ အမ်ားအားျဖင့္ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြ မ်ားပါတယ္။


(ျမန္မာေက်ာင္းအတြင္းက ေစ်းခင္းေလးပါ)

ေန႕လည္စာစားၿပီးေတာ့ ခဏနားၿပီး ညေန သံုးနာရီေလာက္မွာ ဗုဒၶဂယာကို သြားၿပီး မဟာေဗာဓိပင္ႀကီးမွာ ၾကာသကၤန္း ကပ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ခရီးသြားအဖဲြ႕တုိင္းက စီစဥ္ေပးေလ့ရွိပါတယ္။ ပိုက္ဆံထပ္မေပးရပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ သတၱဌာန ကို လွည့္လည္ဖူးေမွ်ာ္ၾကပါတယ္။ အျပန္မွာလည္း ဗုဒၶဂယာမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ႏွစ္ရက္ေနဖို႕ အစီအစဥ္ ရွိတာေၾကာင့္ အျပန္မွပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ဖူးမယ္ ဆုိၿပီး သတၱဌာနကို ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ လွည့္လည္ ဖူးေမွ်ာ္လိုက္ပါတယ္။ မဟာေဗာဓိပင္နဲ႕တကြ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ႀကီး တည္ရွိေနတဲ့ သတၱဌာနဟာ သံေဝဇနိယသုတၱန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သလုိ ဖူးေျမာ္တဲ့လူေတြ ကုသိုလ္ရ၊ သံေဝဂ ပြားမ်ားႏုိင္တဲ့ “ဖြား-ပြင့္-ေဟာ-စံ” ဆုိတဲ့ “သံေဝဇနိယ ေလးဌာန” ထဲက “ပြင့္” လုိ႕ အမွတ္သညာ ျပဳထားတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာပြင့္ေတာ္မူရာ တနည္းအားျဖင့္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ကို ရရွိေတာ္မူရာ ေျမမဟာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေရွးဘုရား အဆူဆူတုိ႕ မစြန္႕အပ္တဲ့ အဝိဇဟိတ ေလးဌာန ထဲက ဘုရားရွင္အဆက္ဆက္ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ေတာ္မူရာ ဌာနျဖစ္တဲ့ မဟာေဗာဓိပင္နဲ႕ အပရာဇိတပလႅင္ေတာ္တည္ရွိရာ ဌာနလည္းျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဌာန နဲ႕ ဗုဒၶဂယာက ဖူးေျမာ္စရာေတြအေၾကာင္းေတာ့ ေနာက္မွ အေသးစိတ္ေရးပါမယ္။ က်ေနာ္ အမွတ္ထင္ထင္ သတိျပဳမိတာတခုကေတာ့ လူေတြ ဒီေလာက္ ရႈပ္ယွက္ခတ္ ေနတာေတာင္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ တဝိုက္ဟာ စိတ္ကို အလြန္ခ်မ္းေျမ႕ေစတယ္ ဆုိတာပါပဲ။ အဲဒီေနရာကေန ျပန္ခ်င္စိတ္ေတာင္ သိပ္မရွိသလိုပါပဲ။

ဘုရားဖူးေတြကေတာ့ တကယ့္ကို ပ်ားပန္းခတ္ပါပဲ။ တိဘက္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြကေတာ့ တေယာက္အိပ္စာ စပ္ထားတဲ့ ပ်ဥ္ျပားႀကီးေတြကို ေစတီေတာ္ပတ္လည္မွာ တခါတည္းခင္း၊ ေနရာယူၿပီး ေန႕ညမျပတ္ ကာလရွည္ၾကာေနၿပီး ဖူးေျမာ္ေလ့ ရွိတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ သူတုိ႕ ဘုရားရွိခုိးပံုက မတ္တပ္ကေန၊ ဒူးတုပ္ထုိင္၊ ၿပီးမွ ဝမ္းလ်ားထိုးၿပီး ရွိခိုးတာ ဆုိေတာ့ တကိုယ္စာေနရာေလးမွာ အဲ့ဒီလို ပ်ဥ္ျပားႀကီးေတြ ခင္းၿပီး ရွိခုိးရ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ထားၾကတာပါ။

ညေန ေျခာက္နာရီေလာက္ ျမန္မာေက်ာင္းကို ျပန္ေရာက္ၿပီး ေရမိုးခ်ိဳး၊ ညစာ စားပါတယ္။ အဓိက သတိထားမိတာက ျခင္အလြန္ေပါတာပါပဲ။ ျခင္ေဆးျဖန္းဖို႕ မျဖစ္မေန လိုအပ္ပါတယ္။ ျခင္ေဆးက ျမန္မာေက်ာင္းနားက ဆုိင္ေလးေတြမွာ အလြယ္တကူ ဝယ္လို႕ရပါတယ္။ အိႏၵိယမွာ ေစ်းဝယ္ရင္ေတာ့ Shopping Center ႀကီးေတြမွာက လဲြလုိ႕ ဘယ္မွာမဆုိ ေစ်းေတာ့ ဆစ္ဖုိ႕လုိပါတယ္။ ေစ်းဆစ္ရင္လည္း ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းတို႕ ဟုိတုန္းက ေလဟာျပင္ေစ်းတုိ႕လို အားမနာတမ္း ဆစ္မွ ေတာ္႐ံုက်ပါတယ္။ ျမန္မာေက်ာင္းနဲ႕ မနီးမေဝးမွာပဲ ဗုဒၶဂယာရြာရဲ႕ ေစ်းေလးလည္း ရွိပါတယ္။ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေလးေတြလည္းရွိပါတယ္။ လက္ဘက္ရည္ ကေတာ့ ျမန္မာျပည္က လက္ဘက္ရည္ အရသာအတုိင္းပါပဲ။ အေတာ္ေသာက္လုိ႕ေကာင္းပါရဲ႕။ မုန္႕ပဲသြားရည္စာေလးေတြလည္း ရပါတယ္။ ကုလားမုန္႕ေလးေတြ၊ စားစရာေလးေတြေပါ့ေလ။ အိႏိၵယမွာ ေနရာတကာ ကြမ္းယာဆုိင္ေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ကြမ္းစားတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္။ ေဆးလိပ္ကေတာ့ အိႏၵိယ စီးကရက္ ေတြပဲ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ ကေတာ့ အဲဒီ စီးကရက္ေတြ ေသာက္ရတာ ခံတြင္းမေတြ႕လွပါဘူး။

သံုးဖို႕စဲြဖို႕ ေငြကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာကတည္းက အျပင္ေပါက္ေစ်းနဲ႕ လဲရင္လဲ၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဂယာေရာက္မွ အဲဒီက သံဃာေတြကို ေမးၿပီး ေငြလဲတာ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒါဆို ေစ်းမွန္ရပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွာ ေငြလဲရင္ေတာ့ ေစ်းႏွိမ္ တာ ခံရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါေလးတခ်က္ သတိျပဳၾကဖုိ႕ လုိပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကာတာမွာကတည္းက အိႏၵိယ ႐ူပီး ေတြ တခါတည္း လဲလာခဲ့လို႕ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပပါတယ္။ ေစ်းပိုရတာေပါ့။

ေဖေဖာ္ဝါရီလ ဆို အိႏၵိယမွာ ေအးပါတယ္။ ဂယာမွာကို နည္းနည္းေအးပါတယ္။ ဒီလိုရာသီမ်ိဳးမွာ ဗုဒၶဂယာ ဘုရားဖူး ထြက္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အေႏြးထည္ အလံုအေလာက္ ယူခဲ့ဖို႕ လုိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အိႏၵိယေျမာက္ပိုင္းနဲ႕ နီေပါကို ဆက္သြားတဲ့အခါ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေအးတာေတြ႕ရပါတယ္။ အေႏြးထည္ထူထူထဲထဲနဲ႕မွ အဆင္ေျပပါတယ္။

ဒီမွာလည္း နီလာဘုရားဖူးလုပ္ငန္းရဲ႕ အခ်ိဳးမေျပတာ တခုရွိပါေသးတယ္။ ရန္ကုန္မွာတုန္းက အိတ္ေတြကို အခန္းဝ အေရာက္ ပို႔ေပးမယ္၊ ကိုယ္တုိင္ သယ္စရာ မလုိဘူးလို႕ေျပာေပမဲ့ တကယ္တမ္းလဲက်ေရာ တေနရာမွာ စုၿပီး ခ်ထားေပး႐ံု ပဲ လုပ္ေပးပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ့္အိတ္ကိုယ္ ေရြးထုတ္ၿပီး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အခန္းအထိ သယ္ၾကဖို႕ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ ကေတာ့ “မလိုခ်င္ဘူး၊ ရန္ကုန္မွာ ေျပာထားတဲ့အတိုင္း ငါ့အခန္းေရွ႕အထိ ေရာက္ေအာင္ပို႕” ဆုိၿပီး အိတ္ေတြကို ေရြးထုတ္ ေပး႐ံုပဲ ေရြးၿပီး ထြက္သြားေတာ့မွ လိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။ သိပ္ေတာ့ ၾကည္ပံုမရပါဘူး။ က်န္တဲ့လူေတြကေတာ့ ဘာမွ မေျပာ ၾကပါဘူး။ သူတုိ႕ဟာ သူတို႕ သယ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း က်န္တဲ့လူေတြ အတြက္ေတာ့ အမုန္းခံၿပီး ေျပာမေနေတာ့ ပါဘူးေလ။ သူတို႕ဟာသူတုိ႕ သယ္ခ်င္လည္း သယ္ၾကပေစေတာ့ ဆိုၿပီးပဲ ေနလိုက္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ျမန္မာ ေတြကို က်ေနာ္ အားမရတာပါပဲ။ တရားသျဖင့္ ရရမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕ အခြင့္အေရးကို ေတာင္းခံဖို႕ကိုေတာင္ လက္တြန္႕ၿပီး ရသေလာက္ ေလးနဲ႕ပဲ သည္းခံတင္းတိမ္ၿပီး ေခါင္းငံု႕ခံေနလိုက္ရတဲ့ အက်င့္မ်ိဳးကေတာ့ အ႐ိုးစဲြေနၿပီ ထင္ပါတယ္။ ဒါကလည္း က်ေနာ္တုိ႕ေတြ ျဖတ္သန္းႀကီးျပင္းလာရတဲ့ စံနစ္ဆုိးႀကီးေၾကာင့္ပဲ ထင္ပါရဲ႕ မေမေရ ...

ဆက္ပါဦးမည္ ...

ဟယ္ရီလြင္

Read More...

Monday, 25 March 2013

အမွ်ေဝပါသည္ မေမဓာဝီ - မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ (၁)

မုိင္ႏွစ္ေထာင္ မဇၩိမ၊
လွမ္းခဲ့ရ ဗုဒၶဆီ။

“ဖြား ေဟာ စံ ပြင့္” ထံပါး၊
ဝပ္တြားလို႕ခ်ီ။

သံေဝဇနိ ေလးဌာနီ၊
ဖူးေမွ်ာ္ရည္ ကုသိုလ္မ်ား။

ထပ္တူေစ၊
ဖတ္သူေတြ ေဝေနယ်၊
ေဝမွ်ရည္ပြား။


မေမေရ ... အမွ်ကုသိုလ္ ေပးေဝလိုက္ပါတယ္ ... က်ေနာ္ ဗုဒၶဂါယာကို ဘုရားဖူးသြားျဖစ္တုန္းက ရခဲ့သမွ် ကုသိုလ္ေတြကိုလည္း လာေရာက္အားေပးၾကတဲ့ စာဖတ္သူအေပါင္းကို အမွ်ေဝရင္း ေတြ႕ၾကံဳခဲ့သမွ်ေတြလည္း ေဖာက္သည္ခ်ဦးမယ္ဗ်ာ ... ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႕ စိတ္ပဲရွိၿပီး မေရးႏုိင္တာနဲ႕ တႏွစ္ေက်ာ္္ၾကာသြားတာ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္ ...

အႏွစ္ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ...
ခရီးက သိပ္ရွည္ပါတယ္ ... မုိင္ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ကို ၁၅-ရက္ ဆက္တုိက္ ခရီးသြားရတာဆုိေတာ့ ပင္ပန္းတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ... အဲဒီလိုမွ မသြားရင္လည္း ျမတ္ဘုရား ေျခခ်ခဲ့သမွ် ေနရာေတြကို တေခါက္တည္းနဲ႕ အစံုေရာက္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
သြားခဲ့တဲ့ေနရာေတြကေတာ့ အိႏၵိယဘုရားဖူးအတြက္ဆိုရင္ အကုန္နီးပါးပါပဲ ... ဘာမွ်မက်န္ေတာ့သေလာက္ပဲေပါ့ .... ကိုးလ္ကတၱား (ကာလကတၱား) ကိုမဝင္တာကလဲြၿပီး က်န္တဲ့ေနရာ အကုန္ပါပါတယ္။

ဒီလိုအေျခအေနမွာ ဘုရားဖူးခရီးသြားအဖဲြ႕ရဲ႕ အစီအစဥ္ေကာင္းရင္ေတာ့ သိပ္မေထာင္းတာလွဘူးေပါ့ဗ်ာ ... ဒါေပမဲ့ အခု က်ေနာ္သြားခဲ့တဲ့ ဘုရားဖူးအဖဲြ႕ကေတာ့ သိပ္မဟန္လွဘူးဗ် ... ဘယ္အဖဲြ႕လဲ ဆုိရင္ေတာ့ နီလာ ဘုရားဖူးပါ။ ေနာက္ကို သူနဲ႕သြားဖုိ႔မ်ား စီစဥ္ထားတဲ့သူေတြရွိရင္ ျပန္စဥ္းစားဖို႕ လက္တို႕လိုက္ပါဦး ...

ခရီးကလည္းရွည္၊ သြားခဲ့တာေတြကလည္းမ်ား၊ ေတြ႕ၾကံဳခဲ့သမွ်ကိုလည္း အကုန္အစင္ မခြၽင္းမခ်န္ ေျပာျပခ်င္လို႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာျပပါ့မယ္ ....

ပထမဆံုးစထြက္တာကေတာ့ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂-ရက္ေန႕မွာ ရန္ကုန္ကေန ဂယာၿမိဳ႕ကို MAI 8M-601 နဲ႕ မနက္ ၉နာရီမွာ စထြက္တယ္ဗ်ာ ... မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ ေရာက္ကတည္းက နီလာက လူေတြက guide မထည့္ေပးလိုက္ဘဲ ဘုရားဖူးလာတဲ့ လူေတြခ်ည္း ေလယာဥ္ေပၚ တင္လႊတ္လိုက္ကတည္းက က်ေနာ့္စိတ္ထဲေတာ့ နည္းနည္း ထင့္သြားပါတယ္။ ႏုိင္ငံရပ္ျခား ခရီးသြား အေတြ႕အၾကံဳမရွိတဲ့ သူေတြက အမ်ားစု မဟုတ္လား။ ဟုိဘက္မွာ ဒီလူအုပ္ႀကီးနဲ႕ ဟိုဘက္က အေျခအေနသိတဲ့သူ မပါေတာ့ အဆင္မွ ေျပပါ့မလားရယ္လို႕ပါ။ ဒါနဲ႕ပဲ ေလယာဥ္ ၂နာရီခဲြေလာက္စီးၿပီး အိႏၵိယ စံေတာ္ခ်ိန္ မနက္ ၁၀-နာရီခဲြေလာက္ ဂယာေလဆိပ္ကို ေလယာဥ္ ဆုိက္ပါတယ္။ ဂယာေလဆိပ္က ေသးေသးေလးပါ။ အရင္ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ေဟာင္းေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဇာတ္လမ္းက စေတာ့တာပါပဲ ...

ေလယာဥ္ေပၚကဆင္းၿပီး ေလဆိပ္ထဲလည္း ဝင္လုိက္ေရာ လူတန္းရွည္ႀကီးက ေနရာတိုင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔ကို ေစာင့္ႀကိဳေနပါ တယ္။ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးေကာင္တာ ၅-ခုမွာက သက္ဆုိင္ရာ တာဝန္ရွိသူ တေယာက္မွ မရွိဘဲ လူေတြ တန္းစီေစာင့္ေနရတဲ့အျဖစ္နဲ႕ စေတြ႕ေတာ့တာပါပဲ။ နီလာဘုရားဖူးအဖဲြ႕က က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အတူ ဘယ္သူမွ ထည့္မေပးလုိက္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဝန္ကိုယ္ထမ္း၊ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ ပါပဲ။

က်ေနာ္တို႔အဖဲြ႕ထဲမွာက သက္ႀကီးရြယ္အုိေတြနဲ႕အတူ ႏုိင္ငံျခားလည္း တခါမွ မေရာက္ဖူးသူေတြလည္း ပါပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ ႏုိင္ငံရပ္ျခားအေတြ႕အၾကံဳရွိသူေတြ မပါရင္ေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ အခက္အခဲေတြ႔မွာ အမွန္ပါပဲ။

ဆက္ပါဦးမယ္ဗ်ာ ...


ဟယ္ရီလြင္

Read More...